Uw kind(eren) heeft(hebben) een iets grotere kans op Crohn, maar dat is echt niet dramatisch*. Zelfs als ge uw genetische voorbeschiktheid doorgeeft is de relatie tussen genen en effectief uitbreken van de ziekte echt niet zo rechttoe rechttaan. En dan is er ook een groot verschil tussen mensen in hevigheid (zoals gij wel weet) en zijn ze ook nog steeds bezig met onderzoek naar behandelingen.
*bij crohn zijn er blijkbaar wel al mutaties ontdekt waarbij, in combinatie met roken, de kans wel wat hoger ligt (
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ziekte_van_Crohn). Ge kunt altijd nekeer navragen of ge kunt testen of gij die mutaties hebt als dat u wat zou geruststellen.
Borstvoeding geven zou trouwens ook een beschermende factor zijn in het algemeen voor auto-immuunziektes. Niet dat ge daarop uw keuze daarin moet baseren maar ik geef het maar mee.
En als ge aan kinderen begint, niet te snel panikeren; last van hun darmen gaan ze de eerste maanden sowieso hebben (eerst 3 maanden ne blijter omwille van darmkrampen en nu weer darmproblemen omwille van tandjes

)
Ik vind het zelf eigenlijk ambetanter dat, zelfs al ben ik stabiel nu, mijn ziek zijn wel altijd invloed zal hebben. Ik moet nog altijd voorzichtig omspringen met mijn energie, en het is niet fijn om uw kind een kwartier te laten liggen schreeuwen van den honger omdat gij per se op toilet moet zitten (en de combinatie is niet zo gemakkelijk, been there done that :') ). Maar goed, alles gaat en zo frêle zijn baby'kes ook niet
edit: maar ik ga mij uiteraard echt slecht voelen als ik dat doorgegeven heb, dus ik snap uw sentiment wel