Avondland zei:
In dat missionarisgevoel van je transhumanisme bemerk ik een trekje dat velen 'religieus' zouden noemen: een geloof in de toekomst van een bepaald mensentype.
Ik denk dat je religie eerder moet gaan zoeken bij mensen die denken dat er een zogenaamde "singularity" zit aan te komen. Deze wordt door sommigen omschreven als "rapture for the nerds" dus er zit inderdaad een quasi religieus kantje aan. Ook aan transhumanisme zelf, transcend human limitations, zit een spiritueel kantje. Wat nog altijd een groot verschil is met religie. Het gaat hier niet over bovennatuurlijke goden of andere irrationeel gedachtegoed. Het zijn de zware themas die we tot hiertoe enkel kenden uit mythes en legendes die ervoor zorgen dat het dat spirituele kantje krijgt. De mens die zijn evolutie in eigen handen neemt, potentiële onsterfelijkheid, Frankenstein, discarding of the flesh, ghost in the machine, ... De mensheid is zijn pubertijd voorbij en moet nu ze volwassen aan het worden is echt beginnen nadenken over wat ze later wil worden en de rol die ze in het universum wil spelen.
Wij moeten tevreden zijn met onze microkosmos want voor onze posthuman future zijn we waarschijnlijk enkele 1000en jaren te vroeg geboren... Anderzijds vind ik onze huidige maatschappij nogal banaal. Een berg beklimmen, verliefd worden, vrijen, nieuwe film, een nieuw drankje proberen, ... is niet mijn idee van spannende nieuwe impulsen. Hivemind experience, door de ogen van iemand anders kijken, remote embodiment, adjustable brain speed, de wereld ervaren in slow motion, ogen die het volledige spectrum kunnen waarnemen, 4 tentakels en vleugels, onderwater aqua mods... Don't mind me, ik ben gewoon nostalgisch naar de toekomst.
Dat de mensheid verder zal evolueren daar ben ik zeker van. Change is the only constant. Persoonlijk denk ik eerder dat we uit elkaar zullen vallen in verschillende facties, een soort van cambrian explosion met de mens als beginpunt en dus zeker niet in een welbepaald type mens. Ik hoop in die zin op diversiteit maar ook op individueel niveau. Het lichaam zou een canvas kunnen worden waarop je je kunstzinnigheid kan loslaten. We zijn zo bang voor Brave New World want iedereen zal op elkaar lijken... IMO is dat nu al het geval. we hebben allemaal 2 ogen, transformeren allemaal eten in kak, iedereen drinkt cola en we hebben allemaal star wars gezien. Hetgeen ons doet verschillen van elkaar zijn details.
(blogpost als reactie op de haatmoord van een transgender persoon)
As a transhumanist it's almost unbelievable that in this day and age people still look down on each other for having a different skin color or sexuality. Imagine, one million years in the future, a conversation between 2 historians; A liquid glass polymorph human descendant who at that time happens to be shaped liked an abstract flower/tree hybrid, changing color to match his mood and a sentient nano factory observational satellite. They feel kinship with each other for they both think which means they both are. Sure they are different but they can communicate so they share hopes and dreams, they share being sentient.
These two are studying our culture and trying to understand what made their ancestors wage war upon each other. They can get their head around fighting for resources or fighting for survival but what would they make of people being burned alive for being albino? People hung for being of different color, others mutilated or brutally murdered for liking the wrong person? From the point of view from these beings, °µ² (the satellite) might not even have a gender, all 9 billion of us look nearly identical. Even I don't understand all this rage and murder that takes place in name of weeding out those that are different and I am embedded in this time and place. If I can't understand... What chance do these historians have?
Avondland zei:
Waarom mezelf tevreden stellen met regels die door de maatschappij als "normaal" beschouwd worden als ik zelf de schepper van waarden ben?
Dat is het grote punt en tevens ook waarom transhumanisme bijna missionarisgewijs verspreid moet worden. Ik ga ook niet akkoord met wat de maatschappij normaal vindt en schep mijn eigen waarden... alleen kan ik er niet naar leven. Als individu kan je wel mentaal je eigen regels opstellen en die proberen te volgen maar je bent nog altijd onderdanig aan de maatschappij die haar wil oplegt als het aankomt op wat een mens moet zijn. Voldoe je niet aan bepaalde criteria dan ben je een freak en bijgevolg een outcast. Zolang ouders niet vrij zijn om hun kind het best mogelijke leven te schenken, zolang biomods en augmentation procedures door de wet aan banden worden gelegd ben je als individu niet echt vrij om daar mee te experimenteren tenzij je er gevangenisstraf voor over hebt. Zowel kwa cultuur als legislatief is er dus nog heel wat werk aan de winkel voor transhumanisme mainstream kan gaan.
En zo zijn we full circle want het is dat argument dat ervoor zorgt dat een deel van de transhumane gemeenschap zich als religie wil laten erkennen. Sommige gelovigen zoals mormonen mogen hun kinderen laten sterven omdat ze van hun geloof geen bloed transfusies mogen geven of krijgen. Als transhumanisme als geloof erkent zou worden dan zou het op termijn misschien mogelijk worden om op basis van dat "geloof" hun kinderen de best mogelijke start te geven. Je vindt zo goed als nergens dokters die elektroden onder de huid willen inplanten maar ook dat zou daardoor kunnen veranderen. Religies krijgen ook zendtijd, financiele voordelen zoals tax exempts, ... Je zou bijna gek zijn om het niet te doen!
Anderzijds is er ook een kamp dat zegt dat dat we aan credibiliteit zullen inboeten als we die weg volgen. Een moeilijk vraagstuk.
In before tl;dr
.
