Kemblin zei:
ik heb ze al bekeken
mooie uitleg. Ze spreken daar over verschillende (mem)branes. Als zo 2 branes botsen wordt er energie overdragen van het ene naar het andere en zo komt men tot een big bang. Dat klinkt aannemelijk maar dat sluit nog altijd niet uit dat alles zich kan herhalen...
het sluit het idd niet uit en als het grotere geheel oneindig is zullen we een oneindig aantal keer ons eigen leven moeten leiden maar tegelijkertijd zullen we ook een oneindig aantal keer een oneindig aantal verschillende levens leiden en een oneindig aantal keer niet bestaan. klinkt raar maar je kan rekenen me oneindigheid. je zal dus meer andere levens leiden dan je eigen leven als dit je gerust stelt? Anderzijds zal je in al die universums meer niet bestaan dan eender welk leven te leiden. Allemaal pure theorie dus of dit echt zo is blijft natuurlijk volledig open.
Voor exact hetzelfde leven te leiden onder dit scenario zouden 2 exact dezelfde brains (hun grootte, dichtheid, structuur en energie inhoud) op exact dezelfde manier moeten botsen als diegenen die ons universum in het leven hebben geroepen. Maar ik denk om eerlijk te zijn dat we hier veel te weinig over weten (ik toch in ieder geval) om er over te discusieren. Het kan net zo goed zijn dat quantum fluctuaties zelfs in die identieke big bang toch nog voor een ander universum zorgen.
En SeppeSeppe als je geloofd dat emoties niet te modelleren zijn via de wiskunde dan geloof je in een bovennatuurlijke kracht. Dat emoties niet gestuurd worden door de wetten van het universum. Het universum is een systeem dat draait op wiskunde. emoties lijken misschien complex maar ze zijn allemaal te reduceren tot reacties op inputs. reacties die in ons brein zitten ingebouwd door onze persoonlijke geschiedenis, opvoeding, cultuur en maatschappij maar ook door ons persoonlijk DNA en door de evolutie van het leven zelf. Als je nog dieper graaft dan is het brein niets meer dan een massa neuronen die zich zo geordend hebben dat ze een netwerk vormen dat zelfbewust is. Elke input doet een storm uitbreken in een neuronen cluster die iets te maken heeft met die input. Als je een emotioneel pesoon bent en je ziet een roos zal er een storm uitbreken in de cluster die staat voor rood, liefde, valentijn, je vrouw, warmte, en nog een hele reeks concepten in je onderbewustzijn die toch meetellen voor je evaluatie van die input. Een rationeler persoon zal eerder prikkels voelen in de cluster die staat voor planten, wortels, fotosynthese, insecten, kruisbestuiving, ...
wat getriggered wordt is bepaald door je verleden, opvoeding, ervaringen, maatschappij, ... kortom het is logisch dat dit voor iedereen anders is aangezien iedereen een andere persoonlijke geschiedenis heeft.
als je trouwens nog dieper graaft zie je dat hersenen gewoon uit atomen bestaan zoals alles rondom ons en die volgen zeer strakke regels. Je hebt dus verschillende manieren om het probleem te benaderen. Je kan op elk niveau atomen, moleculen, neuronen een model opstellen en als je beschikt over alle informatie en variabelen zullen deze allemaal leiden tot werkende hersenmodellen.
Ik snap volledig dat je zegt dat een programma schrijven dat dit allemaal interactie per interactie modeleerd waarschijnlijk onmogelijk is. Omdat het gaat over triljoenen, triljoenen en nog eens triljoenen interacties. Maar je hoeft het niet begrijpen als je het gewoon kan kopieren (high resolution brain scanning in de toekomst) en dan er mee begint te prutsen.
Maar er is nog een manier. Als de natuur een brein kan bouwen is het duidelijk dat dit in de natuur mogelijk is. als de natuur het kan en er komt dus geen god aan te pas dan moeten wij dat ook kunnen. Je zou dezelfde weg kunnen volgen als de natuur. In een simulatie beginnen met de basiscode, het dna. Daarin zit alle informatie dat een lichaam nodig heeft om een brein te bouwen. Deze aanpak vergt tijd want je zal de simulatie dan net zoals een kind moeten opvoeden en bloot stellen aan inputs van buiten af.
Maar eigenlijk dwalen we af. Persoonlijk zie ik de dood als een ziekte. niet veel meer dan aftakeling van de cellen, corruptie van het dna, falen van organen, ... je gaat niet zomaar dood. er is altijd een reden. zelfs "natuurlijke" ouderdom is een reden want dat komt door de ophoping van vrije radicalen in je lichaam en combinaties van allerlei aandoening. Men zegt wel eens dat net als een machine het lichaam verslijt door de krachten die er op inwerken. Net zoals andere ziektes moeten ook deze mankementen allemaal verholpen worden. Ik denk niet dat er iets erger is dan doodgaan dus het mag duidelijk zijn dat ik er niet erg positief tegenaan kijk
Zoals de meesten hier vermoed ik dat als je dood bent het volledig gedaan is...
maar toch koester een minimaal sprankeltje hoop en die komt voort uit de theorie van Tippler's Point Omega. Heb geen zin meer in typen en is ook veel te complex om even in een postje samen te vatten dus hier een linkje ^^
Tipler's Omega Point
wordt er niet echt fantastisch goed uitgelegd maar je krijgt wel een idee waar het over gaat.
Het is eigenlijk een theorie die erin slaagt een wetenschappelijke basis te produceren achter gestoorde concepten zoals god en de hemel. Het universum evolueert naar een steeds complexer wordend systeem. ipv zoals hawking de tijd pijl terug te trekken naar het begin volgt tippler hem naar het einde. Een universum zo complex dat alle materie bewust is geworden. Waar men terug een singularity zou kunnen bereiken. Oneindige dichtheid in 0 volume. Zo een hoge dichtheid geconcetreerd in zo een klein punt zorgt voor heel wat bizarre fenomenen zoals tijdsvertraging en energie toename wat er dan uiteindelijk voor zou zorgen dat dit bewuste punt omnipotent, omniscient en omnipresent wordt. God. het kan alles, het ziet en weet alles en het is alles en is dus overal tegelijkertijd. het heeft oneindig veel energie en reken capaciteit dus het kan zoals ik zei alles doen. ook emulaties draaien van elk levend wezen dat ooit het universum heeft mogen aanschouwen. maw je gaat dood en wordt onmiddelijk terug wakker in de perfecte realiteit ontworpen door Omega (de hemel) omringd door iedereen en dus ook alle mensen die dood waren, die je ooit hebt gekend. het gaat veel verder en dieper dan dit en het gestoorde eraan is dat het allemaal puur theoretisch en wiskundig is uitgewerkt.
It's far out there maar ik zou zijn boek aan iedereen aanraden. Zelfs al komt er allemaal niets van in huis en sterft het universum toch gewoon volledig uit dan blijft het een zeer interessante gedachte.
? Ik (net zoals de meeste jonge mensen) geloof rotsvast in de wetenschappelijke, logische basis van alles. Maar jij dus niet?