Cycloon zei:
En jij neigt teveel naar het overdrijven van mogelijke doemscenario's. Overigens moeten alle pesticiden die binnen europa gebruikt worden binnen de 7 dagen voor de helft degradeerbaar zijn in de natuur. Verhalen zoals DDT zouden ondertussen toch al tot de geschiedenis moeten behoren.
Ik weet dat ik hier aan het neigen ben naar het geven van doemscenarios, maar ik vorm hier een tegengewicht tegen al diegene die nogal vrij positief ertegenover staan.
De sector zwijgt de doemscenarios echt wel dood en daar moet iets aan gebeuren.
En verhalen zoals DDT zouden tot het verleden moeten behoren.. in theorie.... in praktijk? Zegt softenon u iets? (om maar een lukraak vb te geven).
Wat België betreft staat dat onderzoek nog in zijn kinderschoenen; in Nederland zijn er bijvoorbeeld wel al enkele situaties waarbij de apotheker bvb de SIS-kaart (of hoe het daar ook noemt in Nederland) inleest en weet van heepersoon X, heeft een enzym Y dat geneesmiddelen l vlug afbreekt, waardoor ze amper kunnen werken. Aan de hand daarvan kan de apotheker kiezen voor een geneesmiddel dat door een ander enzym wordt afgebroken. Dat is de situatie waar we op termijn naar zouden moeten evolueren, want het is niet omdat een Aspirine voor mij goed werkt, dat die ook bij u goed werkt... Elk mens zijn DNA onderzoeken is nu praktisch onhaalbaar, maar in geïsoleerde gevallen is het wel mogelijk.
95% van het DNA heeft geen invloed op het functioneren van het organisme, dus enkel mutaties in die andere 5% zijn potentieel zeer gevaarlijk. 30% van de hedendaagse kankers worden veroorzaakt door een mutatie in het RAS-gen; ok, het is niet waterdicht, en dat is ook vrijwel onmogelijk, maar tenslotte is ook niet elke mutatie levensbedreigend.
Stel nu dat u diabeet hebt, zou u dan x-jaar geleden lever insuline geïsoleerd uit de pancreas van varkens hebben toegediend gekregen, dan een DNA-insert dat specifiek menselijk insuline aanmaakt?
Het is mogelijk om de ganse DNA-sequentie te bepalen van een mens (overigens pas sinds een paar jaar). Momenteel analyseert men de genen mbv genomics en probeert men te bepalen voor welk proteïne dat gen codeert. Die 'proteomics' is nog volop aan de gang; nogmaals, het is allemaal nog niet voor morgen. Zoals ge zelf zegt, tegen dat alle functies gekend zijn, duurt het nog wel even. Maar mijns inziens loont het toch de moeite deze vooruitgangen toe te juichen, maar weliswaar sceptisch te beoordelen. Tenslotte zijn de kwaliteitsnormen zo scherp geworden dat om aan te tonen uw evolutie wel zèker een vooruitgang biedt.
Over die invloeden op elkaar is het nog aftasten; indien je volledig uw genoom kent (= de sequentie), kan je in-vitro interacties onderzoeken, maar dat is nog geen maatstaf over hoe het in-vivo gebeurt. Maar goed, voor elk geneesmiddel op de markt heeft in-vivo onderzoek uitsluitsel moeten bieden, dus is de vraag of er dan echt zoveel verandert...
Wat je zegt klopt wel, maar ik huiver van de gedachte dat gans uw DNA in kaart gebracht wordt... denk aan de ethische problemen hierrond. Wat met het feit als blijkt dat in uw DNA merkers zitten die erop duiden dat de kans groot is dat je ziekte X krijgt binnen de 5 jaar... ga je dit moeten zeggen tegen potentiele werkgevers? Wil je deze info wel weten? Wie heeft recht op de info? Gaan farmacie bedrijven enkel nog medicijnen maken op basis van DNA profielen die bij de meerderheid van de mensen voorkomt en niet bij de minderheid?
Of ?
En wat met de kosten? Wie gaat dat DNA onderzoek betalen?
En er moet een in vivo onderzoek gebeuren, maar dit is een steekproef, geeft geen garantie voor iedere mens...
En DNA verandert ook....
Trouwens, je vergeet te spreken over de epigenetica.... Daar zit de toekomst volgens mij ...
Ivm dat insuline van varkens: ik zou eerder voor het toedienen zijn.. dit controleer je.... Het ingebouwde DNA niet...
Je zit met zoveel factoren die een invloed hebben, promotors (downstream, upstream), mutaties, epigenitica, interactie effecten, veroudering DNA, herstelmechanismen, invloed van de operon, verschil poly-monocistronisch DNA (eukaryoten vs prokaryoten, inbrengen van DNA van bacterien in planten bv),.....
Persoonlijk ben ik niet tegen de biotechnologie en moet er zeker onderzoek gedaan worden, maar ik vind dat ze nu toch nogal snel zijn met bepaalde zaken. GGO's bv worden al jaren geteeld in sommige landen zonder de lange termijninvloeden te kennen.
Om dan nog maar te zwijgen over het feit dat ze die vaak telen (de proeven dan) in niet volledig afgesloten gebieden. Zo worden er tests gedaan met ggos in de nabijheid van niet genetisch aangepaste planten...
Men ziet nu al dat er kruisbestuiving optreedt en dat er tussen de niet ggos al planten zitten die wel ggos zijn....
Trouwens heel de wetgeving daarrond is vrij hypocriet... Je weet vaak van ingevoerde groenten of planten niet of het ggos zijn... PAs vanaf een minimum percentage moet het vermeld worden...
En verder: het is niet omdat een bepaalde DNA sequentie een enzym vormt dat geen gevaar vormt op zich dat er geen interactie effecten kunnen optreden.. zulke zaken kan je gewoon weg niet in vitro bestuderen en in vivo studies werden vaak niet gedaan of niet op een termijn die lang genoeg was. Vergeet niet dat die enzymen vaak uit een ander organismen gehaald werden waar die onder bepaalde controle stonden of er bepaalde interacties aanwezig waren die er niet meer zijn in het nieuwe organisme.
...