Archief - Het niets

nexonion zei:

Hoe kunnen jullie er vanuit gaan dat er 'ooit' niets was? Dat is toch absurd, want uit niets kan er niet iets voorkomen. Hieruit concludeer ik dat er altijd al iets was (dit moet je gewoon aannemen) en vanaf dat je dit in je achterhoofd houdt kan je nadenken over theorieën zoals een cirkel van big bang's of van multiversa.

Klik om te vergroten...

Ik las onlangs in een stuk over zwarte gaten op newscientist dat er wel degelijk uit het niets, iets kan ontstaan.

Het is blijkbaar zo dat een koppel van deeltjes (het deeltje en antideeltje) heel even in 'bestaan' komen om dan elkander meteen weer uit te schakelen. en als het op de juiste afstand van een zwart gat gebeurt, kan het zijn dat ze uit elkaar getrokken worden voor ze elkaar cancellen. zodanig dat dus de deeltjes blijven bestaan. (en ge dus materie creëert)

Geen idee hoe ze er ooit zijn op gekomen en hoe ze dat hebben aangetoond though.
(is dacht ik onderdeel van het concept van Hawkings radiation)

Het niets is voor mij een theoretisch construct. Dat bestaat niet. Punt.

En je kan idd niet van 'niets' naar 'iets' gaan. Dat veronderstelt altijd dat er 'iets' is. Er is 'iets' dat de plotse verschijning in werking zet. Een bepaalde fysische kracht, en dat is volgens mij 'iets'. Het enige andere alternatief is dat het ontstaat door contingentie, en dat is ook 'iets'. Dus voilà, er is dus altijd iets. Niet altijd iets materieels mss, maar wel 'iets'.

Genious zei:

Ik las onlangs in een stuk over zwarte gaten op newscientist dat er wel degelijk uit het niets, iets kan ontstaan.

Het is blijkbaar zo dat een koppel van deeltjes (het deeltje en antideeltje) heel even in 'bestaan' komen om dan elkander meteen weer uit te schakelen. en als het op de juiste afstand van een zwart gat gebeurt, kan het zijn dat ze uit elkaar getrokken worden voor ze elkaar cancellen. zodanig dat dus de deeltjes blijven bestaan. (en ge dus materie creëert)

Geen idee hoe ze er ooit zijn op gekomen en hoe ze dat hebben aangetoond though.
(is dacht ik onderdeel van het concept van Hawkings radiation)

Klik om te vergroten...

Vacuümpolarisatie is een vrij bekend gegeven en het is gewoon iets wat moet bestaan om goeie kwantumveldentheoriën te kunnen maken, zo is men daar ooit op gekomen. Het is echter een gevolg van het feit dat je vacuüm op zich een energie heeft en energie is evenzeer "iets" als massa, het is zelfs fundamenteel hetzelfde...

Mijn persoonlijke visie op de discussie: als er ooit niets was is mijn eigen geest alvast te beperkt om me dat voor te stellen. Ik ben gewoon om in een referentiekader van een ruimte en tijd te denken, laat dat dan nog een N dimensionale gekromde variëteit zijn desnoods. Het hele punt is echter dat de big bang het begin van dit alles voorstelt. Wetenschappelijk gezien is het ongeveer onmogelijk om je verder terug als dat te wagen. Je belandt daar in een vage zone van puur giswerk waar je probeert je gebruikelijke logica en gedachtenpatronen te gebruiken, maar je werkt op een niveau dat dat overstijgt. Praten over wat er voor de big bang was lijkt mij gewoon wild gokken...

Genious zei:

Het is wel al meerdere malen gezegd, maar om het nog eens heel kort en krachtig te zeggen:

Laat het concept tijd (toch zeker in de alledaagse zin) varen en uw probleem is opgelost.

Tijd is uiteindelijk geen eigenschap van de natuur, het is iets dat we zelf ineen geflanst hebben.

Klik om te vergroten...

tijd bestaat zeker, alleen is de effectieve wetenschappelijke omschrijving van "tijd" anders dan wat de menselijke intuitie aangeeft.


en nu een grote IMO, mijn zienswijze komt wss niet overeen met alles wat ge er ooit over gehoord hebt.

Tijd is altijd en overal dezelfde en is niet te meten. wij kunnen hem alleen maar waarnemen adhv het gedrag van de materie rondom ons. de tijd die wij kunnen waarnemen is afhankelijk van het referentiekader, maar tijd op zich is dat niet.

als we naar een andere planeet zouden gaan waar deeltjes maar half zo snel reageren (atomen trillen dus maar half zo snel ed) zal de tijd daar vanop aarde gezien maar half zo snel gaan. als we echter naar daar ter plekke zouden gaan zouden we geen verschil merken omdat ons bewegen en denken ook half zo snel zou gaan.

Je geeft het beest maar gewoon een naam. We constateren dat dingen fysiek veranderen, en schrijven dit toe aan iets wat we 'tijd' genoemd hebben. Natuurlijk hoeft dit niet persé zo te zijn als we denken, maar de naamgeving blijft.

Misschien is er idd geen 'tijd' in de klassieke zin: uiteraard zijn dingen als seconde en maand puur menselijke constructies, dat beseft iedereen wel. Maar hetgeen wat we tijd noemen bestaat wel degelijk hoor. Anders konden we het geen naam geven, als het voor ons geen realiteit was.

Maar tijd is idd steeds in relatie met de materie rondom ons. Het lijkt me dat de slijtage inherent is aan de dingen zelf. Maar de manier waarop die slijtage door de mens gepercipieerd wordt noemen we nu eenmaal tijd. Allicht zat men bij die naamgeving niet in gedachte met wat er helemaal op het begin was?

Maar de vraag zegt het zelf... Wat was er op het 'begin' / het 'ontstaan' van de aarde? Je veronderstelt zelf al dat er iets als tijd bestaat. Het feit dat we geen antwoord vinden op de vraag geeft eigenlijk aan dat er niets iets als tijd zou zijn. Maar goed, ik heb de topic niet gelezen, wsl vallen we in herhaling.

Maar tijd kun je niet wegdenken. Begrippen als 'verandering', 'evolutie', toch wel centrale begrippen in het dagelijks leven (nog iets) en in de wetenschap, hebben als basis het tijdsbegrip. Als je dat allemaal laat vallen... wat blijft er dan nog over?

A Universe From Nothing:
YouTube - 'A Universe From Nothing' by Lawrence Krauss, AAI 2009

die kerel zal wel meer zinnigs zeggen dan wie ook hier

Fighting Hobbit zei:

De huidige modellen en observaties spreken dat model wel tegen. Momenteel wijst alles op een model van een globaal gezien ongekromde ruimte die tot in het oneindige zal uitbreiden. Er is zelfs vastgesteld dat op dit moment die uitbreiding van ons universum in een versnelling zit...

Klik om te vergroten...

Over die uitbreiding van ons universum heb ik een vraagje.
Paar dagen geleden hadden een klasgenoot en ik het daarover maar we begrepen iets niet, het universum deint steeds verder uit maar wat "in wat" deint het verder uit, daarmee bedoel ik waar het naartoe gaat, wat is daar? Of kan je het zien als een ballon die steeds verder wordt opgeblazen?

Proim zei:

Over die uitbreiding van ons universum heb ik een vraagje.
Paar dagen geleden hadden een klasgenoot en ik het daarover maar we begrepen iets niet, het universum deint steeds verder uit maar wat "in wat" deint het verder uit, daarmee bedoel ik waar het naartoe gaat, wat is daar? Of kan je het zien als een ballon die steeds verder wordt opgeblazen?

Klik om te vergroten...

De analogie van de ballon is degene die ik zelf al het meeste gelezen heb. We een 4-dimensionale, want we zijn geen Flatlanders.

Waarom zitten we te denken in termen van begin en einde?

Wij zien alles zo, er IS een begin.... mss is er nooit een begin geweest, en je loopt er op vast dat je het niet kan inbeelden dat een mss begin niet bestaat.

dus inkrimpen, ontploffen cyli is er altijd geweest en van een begin is er geen sprake.

Ali zo dacht ik even op dat spoor

Arkaine zei:

A Universe From Nothing:
YouTube - 'A Universe From Nothing' by Lawrence Krauss, AAI 2009

die kerel zal wel meer zinnigs zeggen dan wie ook hier

Klik om te vergroten...

best interessant

Wat is niets? : Das niets, zonder niets. Niets bestaat eigenlijk niet, want er is altijd iets. Was er niets, dan was er ook geen moment om niets te zijn. Dat denk ik er toch over ..

Exorikos zei:

De analogie van de ballon is degene die ik zelf al het meeste gelezen heb. We een 4-dimensionale, want we zijn geen Flatlanders.

Klik om te vergroten...

De analogie met de ballon gaat wel uit van een constante kromming die er naar men momenteel vermoed niet is. Dit zijn wel de heel recente modellen waar ik over spreek, want in mijn boeken over algemene relativiteit van 2002 staat het zelfs nog fout.

Als je ruimte en tijd in een vlak zou voorstellen is het een soort van schijf die steeds groter wordt. Waarin gebeurt dat? Wel geen idee en er is ook geen enkele manier om dat te weten te komen voor zover ik weet.

De void

Check alvast deze coole animatie:

Imagining the Tenth Dimension - A Book by Rob Bryanton

Exorikos zei:

De analogie van de ballon is degene die ik zelf al het meeste gelezen heb. We een 4-dimensionale, want we zijn geen Flatlanders.

Klik om te vergroten...

Fighting Hobbit zei:

De analogie met de ballon gaat wel uit van een constante kromming die er naar men momenteel vermoed niet is. Dit zijn wel de heel recente modellen waar ik over spreek, want in mijn boeken over algemene relativiteit van 2002 staat het zelfs nog fout.

Als je ruimte en tijd in een vlak zou voorstellen is het een soort van schijf die steeds groter wordt. Waarin gebeurt dat? Wel geen idee en er is ook geen enkele manier om dat te weten te komen voor zover ik weet.

Klik om te vergroten...

Bedankt alletwee.

Interessant topic. Heb mij hierover ook al oneindig veel vragen gesteld. Maar ja, de antwoorden blijven natuurlijk uit .

Ik heb ook het gevoel (zoals velen hier blijkbaar) dat wij als mens te beperkt zijn in ons denken. Al wat wij wel kunnen bedenken en onderzoeken is gebaseerd op dingen die voor ons waar te nemen zijn. En het is toch duidelijk dat de mens zelfs al beperkt is in het waarnemen van vele dingen. Ofwel nemen wij dingen waar op een andere manier dan ze 'echt zijn'.

Stel dat alle fysica en chemie die we kennen tot nu toe volledig juist zijn. Dan nog, is (bvb) de kleur groen wel echt zoals wij ze waarnemen? waarschijnlijk bestaan er een soort van impulsen die met geen enkel aards zintuig te ontvangen of waar te nemen zijn. Hoe kunnen we dan een juist beeld vormen over hoe het universum opgebouwd is?

Ik wil maar zeggen, we weten toch in feite niet wat de echte 'realiteit' is? Bvb. hoe 'groot' zijn wij in dit universum. Wij zien alles als gigantisch en oneindig. Maar wat als zelfs het gigantische universum zoals wij het (nog niet half ) kennen, in 'een andere realiteit' veel kleiner is en een deel uitmaakt van iets anders? Dan komen we natuurlijk bij dat 'niets'. Het 'niets' dat eigenlijk 'iets' is dat wij gwn niet kennen, en wsl nooit zullen kennen door de schaal waarmee wij alles waarnemen.

Ook 'tijd' is zo een raar begrip. Wie zegt dat de vooruitgang van zaken in het universum ook overeenkomt met hoe wij wat waarnemen? (en dan heb ik het natuurlijk niet over onze tijdsaanduiding). Mssn is de leeftijd van onze melkweg bvb te vergelijken met hoe wij een seconde ervaren in de 'echte' realiteit. Of andersom.

Kort gezegd (of gevraagd, lol); Wat is realiteit?

Ook die kwestie rond begin en einde valt daar wsl onder. Als we 'tijd' niet echt kunnen definiëren, dan zijn we toch ook niets met het gegeven 'begin' of 'einde'?

Arkaine zei:

A Universe From Nothing:
YouTube - 'A Universe From Nothing' by Lawrence Krauss, AAI 2009

die kerel zal wel meer zinnigs zeggen dan wie ook hier

Klik om te vergroten...

Schitterende link.
Maar waar ik ff niet mee ben: totale energie van het universum is 0.
Maar heeft ie het niet gezegd of heb ik het gemist:welke energie is wel negatief?

vloet zei:

Ik wil maar zeggen, we weten toch in feite niet wat de echte 'realiteit' is? Bvb. hoe 'groot' zijn wij in dit universum. Wij zien alles als gigantisch en oneindig. Maar wat als zelfs het gigantische universum zoals wij het (nog niet half ) kennen, in 'een andere realiteit' veel kleiner is en een deel uitmaakt van iets anders? Dan komen we natuurlijk bij dat 'niets'. Het 'niets' dat eigenlijk 'iets' is dat wij gwn niet kennen, en wsl nooit zullen kennen door de schaal waarmee wij alles waarnemen.

Klik om te vergroten...

Da's het triestige van de zaak...
Zelfs al konden we via een of andere gigantisch futuristische observatiemethode zaken kunnen waarnemen van voor de big bang; er zou gewoon direct een even groot vraagstuk opflakkeren : "hoe is DIE shit daar gekomen?"

Het menselijk concept dat zaken nu eenmaal in een container zitten die minstens ietske groter is dan de zaken zelf, en er al langer was, zit nu eenmaal vastgeroest in de diepste regionen van ons brein.

Het ALLERtriestigste van deze zaak is dat er dus altijd een opening gaat zijn voor mystiek, religie, en dus ook het bijhorende gekwakzalf en fundamentalisme. Voor religieuze fundamentalisten zal de onmogendheid van bewijs van het niet-bestaan van een hogere macht altijd het bewijs zijn van het bestaan van die hogere macht.
En in feite....
voorbij het niveau van het ontstaan van ONS universum IS dat wellicht momenteel zelfs de beste verklaring. Er zal altijd zo'n niveauke verder zijn dus die religieuzen hebben ons proper gesmurft. :doc:
Swat als ze met die God uit mijn universum blijven mogen ze hem hebben for all I care.

er is altijd iets geweest, uit niets kan niets voort komen dus er moet altijd iets geweest zijn

een atoom is iets een microbe is iets.
ook maar het kleinste van het allerkleinste is iets
zonder iets kan er gewoon weg nix ontstaan omdat er niets is om iets te laten ontstaan

en begint ni over god he want onderstussen weten we nu ook al dat da maar een verzinsel is geweest om de mensheid in rang tehouden

dus uit niets kan iets niet ontstaan das mijn mening erover

het heeft allemaal te maken met demensies, zwarte gaten, ect waar we nog geen bal van snappen en zelfs de meerderheid nog niet ingelooft omdat de theorieen hierover niet solide zijn maar daar heeft het imo allemaal mee temaken

btw als jij mij iets kan aan tonen dat niets is, let me know,
dat bestaat gewoon niet, niets is gewoon een woord dat wij gebruiken voor iets dat we niet kunnen zien met het blote oog maar als je dichter bij gaat kijken met microscopen, telescopen dan is er altijd wel iets te zien

dus niets is gewoon een woord dat eigenlijk niet zou mogen bestaan

insta zei:

btw als jij mij iets kan aan tonen dat niets is, let me know,
dat bestaat gewoon niet, niets is gewoon een woord dat wij gebruiken voor iets dat we niet kunnen zien met het blote oog maar als je dichter bij gaat kijken met microscopen, telescopen dan is er altijd wel iets te zien

Klik om te vergroten...

Het universum bestaat voor meer dan 50% uit energie dat we niet kunnen zien. Zelf niet met de beste telescopen.
Donkere materie valt niet te zien. We zien enkel zijn effect door de gravitatie.

Uw perceptie is hier mis. Het "zien" hoeft per se niet nodig te zijn omdat er effectief iets is.

Voor de rest geef ik je wel gelijk Het is maar een noot dat ik er aan toevoeg.