cura zei:
Ik vermoed dat iedereen wel zijn ethisch systeem heeft, maar waarom het ieders plicht zou zijn om dit te verwoorden en publiek te maken zal je me toch eens moeten uitleggen.
-omdat ik dat ook doe
-omdat we morele wezens zijn
-omdat jij ethiek ook wel belangrijk vindt, en rechtvaardiging van gedrag enzo ook, want als je dat niet zou vinden, ga je opportunisme enzo moeten tolereren.
Het woord luisteren heb je zelf gebruikt.
Ik vermoed dat met "luisteren" jij dit bedoelt:
dan luister ik naar jullie
Een discussie komt langs twee kanten, de ene kant moet de moeite doen om zijn standpunt verstaanbaar te maken en de andere kant moet de moeite doen om het andere standpunt te begrijpen. Ik zie hier persoonlijk veel mensen die uit hun weg gaan om hun standpunt verstaanbaar te maken maar ik zie langs de andere kant zeer weinig moeite van jou uit om het standpunt te begrijpen.
sorry, maar ik stel toch veel vragen? Dan kun je me toch moeilijk verwijten dat ik geen moeite doe? Als ik niet zou luisteren en niet geinteresseerd was in jullie opvattingen, waarom zou ik dan vargen stellen?
Wanneer je zelf zegt dat je niet luistert naar cognities die strijdig zijn met uw fundamentele waarden.
ok, dan had ik het over een andere betekenis van luisteren, in de zin van "tolereren"
Ik krijg eerlijk gezegd jammer genoeg de indruk dat je vanaf er een cognitieve dissonantie waar te nemen valt in deze discussie gewoon "ok", "daar luister ik niet naar toe" of "sorry, geen tijd" zegt.
had effe jouw post nog gelezen, en zag geen cognitieve dissonantie bij mij. at terzijde
Dit leid ik dit maal af uit het feit dat je "ok" zegt en daarna een nieuw argument aanhaalt, waardigheid, dat op dezelfde mate onderhevig is aan verschillende perspectieven als empathie.
sorry dat ik niet in één reply alles kan gezegd krijgen
Zelden kom je zo'n overduidelijk geval tegen van iemand die in een discussie zo weinig empathie aan de band legt, laat staan voor iemand die preekt voor meer empathie. Eén van de redenen waarom je op dit forum op zoveel weerstand botst is omdat je geen enkele moeite doet om anderen hun standpunt te begrijpen en dit voor uw discussiepartners ontzettend beledigend overkomt,
en ik zit nu al keihard te vragen naar dat ene argument voor de soortgrens enzo... En ofwel hoor ik een argument dat verwijst naar iets heel arbitrairs (genetische verwantschap), ofwel een argument waarbij mentaal gehandicapten buiten gesloten worden..
alsof uw mening superieur is en iedereen zich moet aanpassen aan uw mening. Zo kom je jammer genoeg over en dit wijst op een ontzettend gebrek aan empathie. Ik hoop echt dat je deze boodschap ten harte neemt, je moet er voor mijn part zelf niet op reageren zolang je er maar naar luistert en het meeneemt in uw dagelijkse leven.
vind jij dat vleeseters evenveel of meer empathie hebben naar mij en naar dieren toe, dan dat ik empathie heb naar vleeseters toe? (ik heb zelfs nog nooit een vleeseter beledigd, ik steun geen dierenmartelingen voor het plezier,...)
Hoe je er op komt dat onredelijke dingen verwachten van uw discussiepartners altruïstisch en veeleisend is heb ik ook moeite met te begrijpen. Het lijkt mij dat dit allesbehalve altruïstisch is, veeleisend is het inderdaad wel maar dat is niet bepaald een eigenschap waar je mee te koop moet lopen. Indien mogelijk graag laten weten wat er altruïstisch is aan het veeleisend zijn van mensen die u hun standpunt willen duidelijk maken.
altruistisch, omdat je zelfs wat belangen en rechten van grassprietjes respecteert.
Je zegt dat je je kan inleven in allerlei zaken die door onze cultuur als immoreel worden beschouwd, maar al uw posts komen over alsof je geen enkel idee hebt over waarom uw discussiepartners hun standpunt verdedigen.
ik weet dat wel: egoisme, smaakgenot, groepsdruk, statuswaarde, gemak, onwetendheid... dat zijn de redenen waarom mensen nog vlees eten. Maar ze willen of durven dat niet toegeven, want dat botst natuurlijk met gangbare normen en hun zelfbeeld. Vandaar rationalisaties, cognitieve dissonatie, ontkenning, agressie,... Dat is (sociale) psychologie, hé.
Waar leg je dan de grens tussen wat eigendom is en mag zijn, en wat niet? Je zegt dat haar eigendom is, maar eerder zei je dat ook eencellige organismen rechten hebben en je dit niet als eigendom mag beschouwen. Zo mag je gras niet afsnijden, maar haar wel.
haar is van eigen lichaam, en veel haar kan men toch niet afsnijden.
gras mag je wel een beetje afsnijden (met zeis
). De claim van ene grassprietje is niet groot genoeg. Nu, de claim van alle grassprietjes van een gazon van enkele are, daarentegen...
En over eigendom, tja, idealiter verdeelt men in overeenstemming met het eerste principe.
Om van zaken die een onderdeel zijn van het lichaam dat je gebruikt naar uw onmiddellijke omgeving te gaan is geen extreme uitbreiding, zeker niet als je het op het niveau van "cellen" bekijkt.
op het niveau van cellen inderdaad niet. Maar die haarcellen hebben pech dat ze toch een lichaam behoren en dat datlichaam een voelend wezen is. Enfin, ze hebben aan de ene kant pech, want dan overtroeft de autonomie van dat voelend wezen (zeggenschap over eigen lichaam) de rechten van die haarcellen. Aan de andere kant hebben die haarcellen chance, want een voelend wezen mag niet gedood worden voor luxe én voor basisbehoeften, en daar kan die haarcel mee van profiteren.
Maar goed, uiteindelijk is dat allemaal niet zo erg relevant. Gras afmaaien tot daaraan toe (zoalng je ecologische voetafdruk erdoor maar niet te hoog wordt). Dieren slachten, dat is wat anders...
Daarbovenop staat nog eens het feit dat je gras helemaal niet doodt als je het afsnijdt.
maar dan weer wel die grascellen van het afgesneden topje.
Anyway, je kunt nu toch niet zeggen dat ik niet van goede wil ben, om zo in detail door te bomen op dat grasmaaien en haarknippen.
Vanaf nu ga ik beginnen klagen dat we ons met belangrijkere dingen best bezig houden, zoals veganisme.
Waarom het dan beter is om een handzeis te gebruiken in plaats van zo'n voortduw-roller
ook goed
of een grasmachine op elektriciteit moet je me ook eens uitleggen.
verbruikt energie (kernenergie enzo), en schadelijker voor insecten enzo.
Je zegt dat veganisme het herstellen is van de inconsistentie die in onze samenleving heerst met betrekking tot de bestaande principes zoals empathie, antidiscriminatie en onpartijdigheid(?). Zo kan ik duidelijk uw standpunt waarnemen met betrekking tot voordien vermeldde principes, maar het wijst er wel op dat je nog steeds het standpunt van uw discussiepartners met betrekking tot diezelfde principes niet begrijpt. Zoals ik in mijn eerste post vermeld hebt en nadien meerdere male herhaalt heb sla je de stap over waar je het perspectief van de samenleving moet wijzigen met betrekking tot deze principes, en dat doe je niet door regels voor te stellen die deze principes naleven. Dat doe je door het perspectief te begrijpen en mensen te overtuigen om hun perspectief uit te breiden en het uwe er een deel van te maken.
dat laatste doe ik toch? Ik zeg toch: als je vlees eet, is dat discriminatie en botst dat met een principe van jouw (en ik beargumenteer dat nog verder, geef meerdere argumenten over welke criteria moreel relevant zijn,...)
Ik begrijp waarom er volgens uw perspectief dwingendere redenen zijn om uw dieet aan te passen, maar ik heb de indruk dat jij nog niet begrijpt dat er mensen zijn die een ander standpunt hebben over de eerder vermeldde principes (empathie, etc) om te zeggen dat deze dwingendere redenen er voor hen niet zijn.
dus voor hen is bv antidiscriminatie niet zo dwingend?
Dat vind ik dan weer een brug te ver, omdat binnen onze cultuur bepaalde waarden gelden moet er niet over nagedacht worden en deze blindelings aanvaarden?
Het is een verkeerde conclusie om te zeggen dat mensen die denken over de huidige normen en waarden zichzelf superieur vinden.
dat is toch wat men over mij zei?
