Gonzo the Great zei:
Wat is voor jou het belangrijkste:
1. Geen nieuwe oorlog starten in het middenoosten, meer nog, naar eigen zeggen miljoenen levens redden met de legendarische boodschap aan de Turkse president "dont be a fool" (geleerd van BA, nog zo'n wijs man dat vroeger vaak op tv was).
Maar wel een complete boer zijn in de omgang, en geen schrik om op lange tenen te trappen qua handelsakkoorden.
2. De medaille halen van meest politiek correct communicerende politicus als de spotlights aan staan.
Maar wel een oogje dicht knijpen als de CIA rebellengroepen inzet om de internationale oliebelangen te beschermen of uit te breiden.
Als jij moet kiezen, zou het dan 1 of 2 worden ?
Niet dat ik pro-Trump ben, een amerikaanse president is altijd het boegbeeld van het kapitalisme dat onze wereld opvreet, en dat is nooit mooi om zien. Hillary zou even lelijk zijn.
Wat ik wel vreemd vind is dat momenteel veel mensen heel anti-Trump zijn, en ik vraag me af of dat niet een beetje oppervlakkig is qua oordeel. En je moet Trump haten, of je bent vrijwel zeker zelf politiek incorrect, vrouwenhater, enz.
Trump haten lijkt wel een hype, zoals dabben en Fortnite dansjes. Het "Bush jr haten" , imo een veel grotere kloon, was er toen wel in de US tegen zijn oorlog(en), maar die hype is zo niet tot hier geraakt. De "markt" was er hier nog ni klaar voor waarschijnlijk
Maar ik ben niet anti-Trump. Ik ben anti-altright, anti-fakenews, anti-posttruth, anti-antidemocraten, anti-chaospopulisten.
Je doet alsof Trump helemaal niks gedaan heeft om de kritiek te verdienen, hij was er gewoon. En je dilemma is een vals dilemma zoals JPV al zegt. Zo kan ik er talloze opstellen, hoor.
Als jij mag kiezen:
1. Een populist die problemen durft te benoemen, zij het met erg onconventionele manieren en politiek incorrect, zijn economie weet aan te trekken en het hele volk op één lijn krijgt na een jarenlange crisis.
OF
2. Een president die noch vlees noch vis is, amper beloftes inlost en wiens partij betrokken raakt in allerlei schandalen?
Proficiat, dan heb je nu Hitler verkozen boven Kris Peeters.
En ja, dat is een belachelijk voorbeeld. Maar dat krijg je als je selectief er dingen uit gaat halen.
De vergelijking is er ten eerste niet, want je hebt niet de keuze. Er is wat er nu is, je kunt niet zeggen "beter dan X, slechter dan Y", doesn't matter. Hij is er nu. En het gaat om zijn daden. Als eender wie de daden stelt die Trump stelt, zal ik even furieus reageren.
Maar als je me vraagt wat ik het liefste heb, dan hoor je dit dilemma voor te schotelen:
1. Een president die lomp is in communicatie, maar die machtsmisbruik pleegt door vreemde landen herhaaldelijk in te schakelen in zijn politieke campagne, die letterlijk verraad pleegt volgens de regels van de wet, en die dan de scheiding van de machten doorbreekt en het systeem dat al sinds 1776 quasi perfect werkt totaal verkracht en op de helling zet. En nu oproept tot een burgeroorlog, omdat zijn tegenstanders hun politieke plicht doen!
OF
2. Een president die de medaille haalt van meest correct communicerende politicus, maar die weinig beloftes kan waarmaken.
Ja, dan kies ik voor 2. Want hoewel die weinig uithaalt, en natuurlijk niet mijn ideale president is, is hij geen dictator die een democratisch systeem op de helling zet voor eigen gewin. Je doet alsof het alleen zijn communicatiestijl is. Ofwel heb je het dan allemaal niet gevolgd, wat kan, ofwel doe je het moedwillig omdat je niet wilt zien dat er veel grotere problemen zijn.
Mijn ideale president zou iemand zijn die bruggen weet te slaan zodra hij verkozen is, gedegen dossierkennis heeft en doortastend weet te beslissen. Op welke manier hij dan communiceert is van verschrikkelijk ondergeschikt belang. Dat is dus 3, een optie die je niet aanbood, omdat daar Trump natuurlijk ook niet zo goed in uitkomt.
squalleke123 zei:
Probleem is dat de keuze in de VS vaak neerkomt op de keuze tussen pest en cholera, net omdat geen enkele kandidaat de lange termijn in gedachten houdt. Het feit dat Gabbard bijvoorbeed geen enkele kans maakt, ondanks dat het de enige is die een buitenlandse politiek wil voeren op basis van de feiten ter plekke, is toch uiterst jammer.
Niet mee eens. Het is helemaal niet kiezen tussen pest en cholera. Het is kiezen tussen twee politici. In dit geval was dat een chaospopulist, en dan staat het hele systeem op z'n kop. Omdat hij het even komt verkrachten, voor de leut en persoonlijk gewin. Maar als het kiezen is tussen twee politici, is het helemaal niet tussen de pest en cholera. Alsof de VS al decennia één grote sloppenwijk is.