Nessaja
Legacy Member
Kandul zei:De reden doet er wel toe. Als ze hem geen asiel verlenen omdat ze zeggen dat het veilig is, maar het is niet zo dan is het niet meer dan terecht dat dit aangeklaagd wordt.
De bevoegde instanties hebben geoordeeld dat het daar veilig is, jij en ik en wij kunnen dat niet inschatten, wij moeten ervan uitgaan dat dit in eer en geweten gebeurd is.
Tegen een dokter zeg je toch ook niet dat hij verkeerd is omdat de diagnose je niet aanstaat, je kan hoogstens een andere raadplegen en nog 1 en nog 5 zoals Parwais zijn advocaten en pleegouders blijven in beroep gaan zijn maar uiteindelijk als je dan moet vastellen dat het resultaat altijd hetzelfde is, wat wil je dan nog meer?
De procedure is hard en is mijn inziens net -ontmenselijkt- om er voor te zorgen dat er geen of zo min mogelijk willekeur mogelijk is, ik denk echt niet dat er daar mensen zitten die dachten "amai dieje parwais die sturen we terug want ik kan zijne kop echt niet zien".
Als Parwais 3 jaar geleden geen pleegouders/advocaat gevonden had die hem blijven vertellen zijn dat hij kon blijven had hij toen al terug weggestuurd geweest, dus het enige verschil is dat zich iemand met alle goede bedoelingen ten spijt een rad voor ogen gedraaid heeft.
Mahmud, Afghaan, 45 jaar, in belgie sinds 2008, leraar, leerde in Afghanistan in het grootste geheim meisjes van het dorp lezen, als wraak moordde de Taliban zijn hele gezin uit maar hij kon ontkomen en vluchtte naar Belgie.
Hier aangekomen diende hij een aanvraag in tot asiel in tussentijd kon hij niet stilzitten en begaf hij zich op de arbeidsmarkt met de nodige voorlopige papieren, met zijn 45 jaar en gebrekkige kennis van het Frans was niemand echter echt geintresseerd in zijn kennis en vaardigheden maar een job bij een schoonmaakbedrijf lukte nog wel. Na een jaar komt zijn aanvraag terug daarin staat dat hij geen recht heeft op asiel en dus het land moet verlaten, maar zijn baas die Mahmud een goede werkkracht vind kent wel een bevriende advocaat en zegt tegen Mahmud om in beroep te gaan tegen de uitspraak want de kans is heel groot dat hij wel zal mogen blijven, in Afghanistan is het toch te gevaarlijk en zodoende gaat Mahmud die zijn baas op zijn woord gelooft in beroep tegen de uitspraak. Vier jaar later zit Mahmud op hetzelfde vliegtuig als Parwais maar waar kunnen we zijn verhaal lezen? Waar zijn jullie dan?
Of is het alleen een drama als je jong bent, nederlands geleerd hebt en in een jeugdvereniging gezeten hebt?
Dat zijn de enige redenen die er NIET toe doen.
