vinh
Legacy Member
Na het lezen van de verschillende reacties, ben ik vooral verwonderd over het gebrek aan inlevingsvermogen waarvan enkelen blijk geven in hun posts. "Dura lex, sed lex" en "we moeten niet aan emopolitiek doen" klinkt dan wel goed, maar hebben zij die zich berusten in deze stellingen dan eens écht de moeite gedaan om zich in te leven in de positie waarin iemand zoals Parwais verkeerd?
Ik lees verschillende keren dat zij die de uitwijzing van Parwais onmenselijk vinden verweten wordt om te emotioneel te zijn en dat regels er zijn om gevolgd te worden, dat zij (die tegen de uitwijzing zijn) blijkbaar niet in staat zijn om te begrijpen dat 'wij, Vlamingen/Belgen" niet verantwoordelijk kunnen gesteld worden voor de ellende van al die vluchtelingen en nog minder dienen op te draaien voor "alle kosten" die daarmee gepaard gaan. Uiteindelijk kan "onze" sociale zekerheid toch niet betalen voor al de sukkelaars (Parwais en consoorten inbegrepen) in de wereld? Bovendien, zo lees ik, als we één vluchteling toelaten, op basis van de door de media opgehitste emoties, riskeren we hier een hele vloot vluchtelingen/schorem/sukkelaars/profiteurs te krijgen die onze maatschappij om zeep helpen.
Tussen de lijnen door van zulke reacties lees ik vooral enorm veel angst om het onbekende, angst om de vertrouwde omgeving te verliezen omdat "al die illegalen" naar België komen om op een ander zijn kosten te leven, ten nadele van "wij, Belgen". In een land waar de ene helft al weinig enthousiast is de sociale zekerheid te delen met de andere helft zijn zo een reacties natuurlijk wel te verwachten. Als een Vlaming al met tegenzin belastingen afdraait voor een sukkelende Waal, wat zou een Vlaming dan gaan betalen voor een Afghaan? Waarom zou dat ook moeten...
Sommigen stellen dat het naïef is om de uitwijzing van Parwais verkeerd te vinden en dat tegen deze uitwijzing zijn enkel getuigd van te weinig inzicht in de noden van de maatschappij. Zij vinden dan ook dat Parwais en consoorten zich maar bij de eerste beslissing had moeten neerleggen en had moeten terugkeren naar zakkemakke, dan had die nu dat probleem van die integratie enzovoorts niet.
Ik vraag me bij het lezen van zulke stellingen dan vooral af of de schrijvers inderdaad de moeite gedaan hebben om zich in te leven in de schoenen van zo een persoon, zo een "illegaal/immigrant/profiteurs van het systeem". Ik vraag me af of deze auteurs in staat zijn om alle vooringenomen meningen en overtuigingen even te kunnen laten gaan om dan een poging te doen zich voor te stellen en dus in te leven hoe bijvoorbeeld Parwais (en andere vluchtelingen) in zijn huidige situatie terecht gekomen is. Want hoezeer ik zelf gesteld ben op de sociale zekerheid dat België biedt, kan ik mensen zoals Parwais niet als een echte "bedreiging voor het systeem" beschouwen. Als ik me bovendien inleef in de argumenten aangebracht door zij die absoluut voor de uitwijzing van Parwais zijn, kan ik een mening vormen die verder gaat en genuanceerder is dan enkel "dura lex, sed lex". Ik ben alvast ontgoocheld dat mijn stem met de laatste verkiezingen resulteerde in een immigratiebeleid dat ik moeilijk als rechtvaardig kan beschouwen, of beter, dat De Block daar de laatste hand in zou kunnen hebben.
Ik kan aan deze personen enkel uitnodigen België wat vaker te verlaten en je perceptie op de buitenwereld niet enkel te stoelen op wat het nieuws je vertelt. Mijn ervaringen leerden me in elk geval onderwerpen zoals immigratie vanuit verschillende perspectieven te bekijken zonder te hervallen in stereotype meningen.
De asielprocedure in België valt al bij al wel mee lijkt me (niet onredelijk ingewikkeld of onrechtvaardig), al mis ik termijnen in de infografiek van De Standaard en is de procedure duidelijk niet vertrokken vanuit een opportunistisch standpunt: Asielprocedure - De Standaard
Naar mijn mening had Parwais en elke andere vluchteling die hier legaal aan de slag gegaan is (en dus bijdraagt aan de sociale zekerheid en de staatskas) en een van de officiële landstalen spreekt, mogen blijven. De mogelijke gevolgen hiervan (gezinshereniging, langdurige ziekte, pensioen, ...) zijn een kwestie waar ik zelf te weinig over weet om echt iets constructief over te zeggen.
Mijn excuses voor de enorm lange post, ik wou even mijn ei hier kwijt. Ik voel me nu eenmaal wat betrokken bij het immigratiebeleid van België, omdat ik zélf het resultaat ben van een gemengd huwelijk (enne, geen huwelijk voor de papieren he, mijne pa had al een Belgische pas voordat hij trouwde
). De broers en zussen van mijn pa, alsook zijn ouders zijn naar België verhuisd (gezinshereniging) een tiental jaar nadat mijn vader hier toekwam. FYI, mijn vader heeft een universitair diploma als burgie, werkt al heel zijn leven in België, en mijn volledige "buitenlandse" familie, op mijn grootouders na, werkt voltijds in de horeca, in een labo, als geneesheer, etc. met een Belgische pas. Met deze achtergrond krijg ik soms toch kippenvel van enkele reacties hier(en De Block kan ook maar op weinig begrip rekenen).
Thx for reading
.
Ik lees verschillende keren dat zij die de uitwijzing van Parwais onmenselijk vinden verweten wordt om te emotioneel te zijn en dat regels er zijn om gevolgd te worden, dat zij (die tegen de uitwijzing zijn) blijkbaar niet in staat zijn om te begrijpen dat 'wij, Vlamingen/Belgen" niet verantwoordelijk kunnen gesteld worden voor de ellende van al die vluchtelingen en nog minder dienen op te draaien voor "alle kosten" die daarmee gepaard gaan. Uiteindelijk kan "onze" sociale zekerheid toch niet betalen voor al de sukkelaars (Parwais en consoorten inbegrepen) in de wereld? Bovendien, zo lees ik, als we één vluchteling toelaten, op basis van de door de media opgehitste emoties, riskeren we hier een hele vloot vluchtelingen/schorem/sukkelaars/profiteurs te krijgen die onze maatschappij om zeep helpen.
Tussen de lijnen door van zulke reacties lees ik vooral enorm veel angst om het onbekende, angst om de vertrouwde omgeving te verliezen omdat "al die illegalen" naar België komen om op een ander zijn kosten te leven, ten nadele van "wij, Belgen". In een land waar de ene helft al weinig enthousiast is de sociale zekerheid te delen met de andere helft zijn zo een reacties natuurlijk wel te verwachten. Als een Vlaming al met tegenzin belastingen afdraait voor een sukkelende Waal, wat zou een Vlaming dan gaan betalen voor een Afghaan? Waarom zou dat ook moeten...
Sommigen stellen dat het naïef is om de uitwijzing van Parwais verkeerd te vinden en dat tegen deze uitwijzing zijn enkel getuigd van te weinig inzicht in de noden van de maatschappij. Zij vinden dan ook dat Parwais en consoorten zich maar bij de eerste beslissing had moeten neerleggen en had moeten terugkeren naar zakkemakke, dan had die nu dat probleem van die integratie enzovoorts niet.
Ik vraag me bij het lezen van zulke stellingen dan vooral af of de schrijvers inderdaad de moeite gedaan hebben om zich in te leven in de schoenen van zo een persoon, zo een "illegaal/immigrant/profiteurs van het systeem". Ik vraag me af of deze auteurs in staat zijn om alle vooringenomen meningen en overtuigingen even te kunnen laten gaan om dan een poging te doen zich voor te stellen en dus in te leven hoe bijvoorbeeld Parwais (en andere vluchtelingen) in zijn huidige situatie terecht gekomen is. Want hoezeer ik zelf gesteld ben op de sociale zekerheid dat België biedt, kan ik mensen zoals Parwais niet als een echte "bedreiging voor het systeem" beschouwen. Als ik me bovendien inleef in de argumenten aangebracht door zij die absoluut voor de uitwijzing van Parwais zijn, kan ik een mening vormen die verder gaat en genuanceerder is dan enkel "dura lex, sed lex". Ik ben alvast ontgoocheld dat mijn stem met de laatste verkiezingen resulteerde in een immigratiebeleid dat ik moeilijk als rechtvaardig kan beschouwen, of beter, dat De Block daar de laatste hand in zou kunnen hebben.
Ik kan aan deze personen enkel uitnodigen België wat vaker te verlaten en je perceptie op de buitenwereld niet enkel te stoelen op wat het nieuws je vertelt. Mijn ervaringen leerden me in elk geval onderwerpen zoals immigratie vanuit verschillende perspectieven te bekijken zonder te hervallen in stereotype meningen.
De asielprocedure in België valt al bij al wel mee lijkt me (niet onredelijk ingewikkeld of onrechtvaardig), al mis ik termijnen in de infografiek van De Standaard en is de procedure duidelijk niet vertrokken vanuit een opportunistisch standpunt: Asielprocedure - De Standaard
Naar mijn mening had Parwais en elke andere vluchteling die hier legaal aan de slag gegaan is (en dus bijdraagt aan de sociale zekerheid en de staatskas) en een van de officiële landstalen spreekt, mogen blijven. De mogelijke gevolgen hiervan (gezinshereniging, langdurige ziekte, pensioen, ...) zijn een kwestie waar ik zelf te weinig over weet om echt iets constructief over te zeggen.
Mijn excuses voor de enorm lange post, ik wou even mijn ei hier kwijt. Ik voel me nu eenmaal wat betrokken bij het immigratiebeleid van België, omdat ik zélf het resultaat ben van een gemengd huwelijk (enne, geen huwelijk voor de papieren he, mijne pa had al een Belgische pas voordat hij trouwde
). De broers en zussen van mijn pa, alsook zijn ouders zijn naar België verhuisd (gezinshereniging) een tiental jaar nadat mijn vader hier toekwam. FYI, mijn vader heeft een universitair diploma als burgie, werkt al heel zijn leven in België, en mijn volledige "buitenlandse" familie, op mijn grootouders na, werkt voltijds in de horeca, in een labo, als geneesheer, etc. met een Belgische pas. Met deze achtergrond krijg ik soms toch kippenvel van enkele reacties hier(en De Block kan ook maar op weinig begrip rekenen).Thx for reading
.
Een greintje affiniteit met Vlaanderen hebben ze totaal niet en zullen ze waarschijnlijk nooit hebben.