Top dat ge het zo uitschrijft en de eerste twee alinea's vind ik zoals al gezegd wel goed, al neigt dat al meer naar maatschappelijk werk dan kunst als product op zich. En de laatste twee alinea's zijn gewoon politieke beslissingen.
Maar deze twee (misschien wat overdreven, toegegeven):Misschien heb ik dit helemaal verkeerd voor, maar opera is nu toch iets vrij niche voor een publiek dat toch grotendeels tot een bepaalde klasse of groep hoort ("
Bij ons is de gemiddelde leeftijd 42 jaar. [...] Hoewel ons publiek al divers is, hebben we nog moeite om mensen met een andere culturele achtergrond te betrekken.")
Als ik even Google naar Opera Vlaanderen en als het zou kloppen: blijkbaar 25 miljoen per jaar subsidie terwijl ze 70k tickets verkopen op datzelfde jaar? En op de site ervan staat nog: "Subsidies en een sterke ticketverkoop alleen kunnen de werking niet vrijwaren."
Bokst ge dan niet gewoon boven uw gewicht als kunstvorm, is het gewoon niet meer haalbaar? Wat is de meerwaarde of culturele impact op het geheel van de samenleving daar nog van in deze tijden, het is niet meer de negentiende eeuw he?
En verder: moet de ticketprijs niet gewoon die niche reflecteren in plaats van op hetzelfde niveau te proberen zitten als massaentertainment waar zo op neergekeken wordt?? "Opera duur? Dankzij subsidiëring van de overheid en mecenaat kost een mid-range ticket nauwelijks meer dan een vergelijkbare plaats in een voetbaltribune." En een low-range ticketje is dan hetzelfde als een cnematicket voor De Kampioenen neem ik aan. Da's toch gewoon niet correct, dat moet de bezoeker ook maar eens de realiteit geserveerd krijgen.
Ik betaalde €27,9 voor een concertje van een band voor een kleine twee uur in een zaal van wat max 400 man zal geweest zijn, ik neem aan dat daar weinig subsidie in zit en dat het kostendekkend is. Ik zie geen verschil met opera als kunst of entertainment buiten het waardeoordeel van anderen daarover. Waarom wordt mijn ticketje voor entertainment dan niet gesubsidieerd tot de prijs een cinematicket? Ik vind overigens niet dat dat moet, want ik had gerust meer betaald voor mijn ticketje omdat ik het wou zien en iemand anders moet daar niet toe bijdragen.
(PS: als ge het fragment in de link hierboven beluistert, haalt de man hetzelfde aan als Michael Pas: "het mooie van opera is dat het niet verdedigd moet worden, als je in de zaal zit snap je dat het de moeite waard is." Goedemorgen bubbel.)
Maar wie bepaalt dat dan?
"Als ik telkens slechtere kwaliteit moet brengen, omdat de subsidies ontoereikend zijn, zal er minder volk komen en is er nog meer geld te kort. Dan stort alles in." = argument voor lengte van subsidie, denk ik?
"Als die geen mecenas had gehad voor z'n werken om den brode, had hij de mogelijkheid niet gehad om zijn meesterwerken te maken." = argument voor subsidies los van de kwaliteit of succes op dat moment, denk ik?
In uw voorbeeld van vroeger was het dan de mecenas die dat met zijn eigen geld bepaalde. Waarom zou de maatschappelijke pot nu voor dat risico moeten opdraaien? En niet alleen voor Goya, wiens toekomst en waarde ge nu tweehonderd jaar later kent en een gemakkelijk voorbeeld is, maar ook voor die duizenden anderen die schilderen en geen geschiedenis halen? De politiek mag dat niet, en publiek is er niet om dat te doen, is het dan de sector die zichzelf gaat bedienen? Waarom zou iedereen die in deze thread al gepost heeft plots begint te schilderen niet aanmerking komen voor hetzelfde bedrag van ondersteuning als een Goya had moeten krijgen? Publiek is er niet of amper, en er is altijd de kans dat een werk van één van de 40 posters in deze thread toch de toekomst voorspeld heeft of zo binnen honderd jaar, dus waarom niet?
Het gaat eerst over Fabre, Jef Neve en zijn Jaguar, Studio 100 en opera's waar geen kat naar komt kijken behalve de elite, terwijl het daar dus net niét over gaat. Ook stel ik mij vragen bij de manier waarop bepaalde boodschappen of vragen hier de wereld ingestuurd worden. Het is iets dat m.i. heel gemakkelijk leidt tot fake news, namelijk ongeïnformeerde aannames die vervolgens leiden naar dat soort dingen voor waarheid aannemen...
Ik heb twee jaar geleden samen met collega's een onderzoek gedaan naar de functie participatie in het Kunstendecreet. Daarvoor hebben we toegang gekregen tot alle subsidie-aanvragen voor die functie én de beoordeling van de expertencommissies. Dat kader is daar dus het resultaat van.
. Trouwens net als bij de mecenas van vroeger, want zoals ik al aangegeven had bij het voorbeeld van Carravagio waren die ook niet altijd even gelukkig met wat ze kregen...