DiegoM
Legacy Member
De heisa rond het Syrisch gezin die geen humanitair visum van Theo Francken krijgt heeft vandaag zijn toppunt bereikt.
Voor degene die het nog niet volgen:
Een Syrisch gezin uit Aleppo wil een humanitair visum bekomen, met behulp van een kennis uit Wallonië.
Ze beroepen zich hierbij op het EVRM. Het Hof van Beroep geeft hen gelijk.
Theo Francken weigert dit visum af te geven om een aantal redenen:
- Het EVRM is niet van toepassing op Lebanon / Syrië (De vader vraagt het visumaanvraag aan in de Belgische ambassade in Beiroet)
- De rechterlijke macht is niet bevoegd de regering te dwingen om een humanitair visum af te leveren. De wet zegt dat zo'n visum een gunst is, geen recht. De rechterlijke macht schendt hierbij de scheiding der machten.
- Men is bang voor een nieuwe golf aan aanvragen voor mensen in dezelfde situatie.
Wat is jullie opinie?
Kan de rechterlijke macht wetten zo ruim interpreteren, dat men het tegenovergestelde uitvoert dan wat de wetgevende macht wilde bereiken met het humanitair visum?
Wie heeft gelijk in deze discussie?
Wat zal volgens jullie de uiteindelijke uitkomst zijn?
Persoonlijk steun ik Francken. Als de wet voorziet dat zo'n visum een gunst is, is het niet aan de rechter om dit te veranderen. Enkel de verkozenen zouden deze bevoegdheid moeten bezitten. Dit is een gunst, dus is het aan het beleid om te beslissen of de gunst wordt gegeven of niet.
Ik vrees er wel voor dat het gezin gelijk zal krijgen, aangezien de rechters blijkbaar zichzelf het recht geven hierover te beslissen.
Wijs me gerust op eventuele redeneerfouten..
Voor degene die het nog niet volgen:
Een Syrisch gezin uit Aleppo wil een humanitair visum bekomen, met behulp van een kennis uit Wallonië.
Ze beroepen zich hierbij op het EVRM. Het Hof van Beroep geeft hen gelijk.
Theo Francken weigert dit visum af te geven om een aantal redenen:
- Het EVRM is niet van toepassing op Lebanon / Syrië (De vader vraagt het visumaanvraag aan in de Belgische ambassade in Beiroet)
- De rechterlijke macht is niet bevoegd de regering te dwingen om een humanitair visum af te leveren. De wet zegt dat zo'n visum een gunst is, geen recht. De rechterlijke macht schendt hierbij de scheiding der machten.
- Men is bang voor een nieuwe golf aan aanvragen voor mensen in dezelfde situatie.
Wat is jullie opinie?
Kan de rechterlijke macht wetten zo ruim interpreteren, dat men het tegenovergestelde uitvoert dan wat de wetgevende macht wilde bereiken met het humanitair visum?
Wie heeft gelijk in deze discussie?
Wat zal volgens jullie de uiteindelijke uitkomst zijn?
Persoonlijk steun ik Francken. Als de wet voorziet dat zo'n visum een gunst is, is het niet aan de rechter om dit te veranderen. Enkel de verkozenen zouden deze bevoegdheid moeten bezitten. Dit is een gunst, dus is het aan het beleid om te beslissen of de gunst wordt gegeven of niet.
Ik vrees er wel voor dat het gezin gelijk zal krijgen, aangezien de rechters blijkbaar zichzelf het recht geven hierover te beslissen.
Wijs me gerust op eventuele redeneerfouten..
ik had het ook gelezen