Tr1ploid zei:
De reden dat ik het zeg is, zoals ik intussen al een stuk of vijf keer heb gezegd, dat ik geloof dat zijn kiezers eerder stemmen op zijn persoonlijkheid dan op de concrete capiciteiten en vaardigheden van de rest van de partij(top), wat ik negatief vind.
Dat zou je kunnen zeggen voor de verkiezingen van 2009 (al heeft die ook te maken met het opblazen van het kartel, en het aldus houden aan hun verkiezingsbelofte van 2007), maar ondertussen staat hij - mede omdat hij langs alle kanten aangevallen wordt (zowel terecht als onterecht, overigens) - bekend als 'een zuurpruim' en een 'calimero'. Dat is niet bepaald de persoonlijkheid waarmee je verkiezingen wint. Bovenal is hij één van de meest getalenteerde debaters die er op deze bol rondlopen. De retoriek die hij uit z'n mouwen schudt, daar valt mijn mond soms van open. Op dat vlak heb ik zeker bewondering voor hem, maar zeggen dat hij geen andere capaciteiten heeft is gewoonweg niet waar. Het is tenslotte de voorzitter zelf die zijn partij uit het niets tot de grootste in Vlaanderen bombardeerde, daar heb je talenten voor nodig. Maar ik denk eerder dat veel mensen op hem (en zijn partij) stemmen bij gebrek aan beter, aangezien zeker niet alle ideeën van N-VA even mainstream zijn. Je moet ze maar eens op een rijtje zetten:
- Wouter Beke is een ongeïnspireerde grijze muis. Nigel Farage omschreef Van Rompuy als een natte dweil, maar die komt tenminste belezen over. Vergeleken met Kris Peeters stelt hij al helemaal niets voor, maar dat weet hij zelf gelukkig ook wel. Voor de verkiezingen van 2010 had je dan nog Marianne Thyssen, en dat was toch ook maar op't randje hoor, zeker in debatten.
- Bruno Tobback maakt zichzelf constant belachelijk met op niets slaande stellingen over zijn tegenstrevers (veelal N-VA, maar dat laat ik uit het midden). Waarschijnlijk de meest onbekwame partijvoorzitter van allemaal en hij komt bovendien over als een enorme zelfingenomen kwal, maar wellicht wel een verbetering ten opzichte van Gennez. Een debat tussen Steve Stevaert en BDW zou alleszins interessanter zijn.
- Gwendolyn Rutten heeft haar entree compleet gemist met die belachelijke zaak over die gouverneur. Ze wou 'een punt maken'. Alexander De Croo had dat m.i. beter gedaan, maar die had de pech een licht spraakgebrek te hebben (hij gebruikte tevens ook constant niet bestaande spreekwoorden) wat hem in debatten niet ten goede kwam. Rutten staat wel bekend als een sterk debater dus op termijn kan zij het BDW misschien moeilijk maken. Al ben ik daar zelf niet echt van overtuigd.
- Wouter Van Besien was aanvankelijk heel beloftevol, maar gaat toch regelmatig flink uit de bocht. Herinner u zijn klacht tegen procureur Dams en het debat achteraf in Ter Zake.
- Bruno Valckeniers is wel bekwaam, maar totaal niet mediageniek. Annemans is in dat opzicht een verbetering maar al bij al is de situatie van het VB toch al hopeloos.
Voorts vind ik de partijtop van N-VA zeker even bekwaam dan die van de andere partijen (en al zeker bekwamer dan die van SP.a, dat is écht een ramp). Jan Jambon, Ben Weyts en Liesbeth Homans zijn intellectuele, competente politici. Wat hebben zij niet dat Meyrem Almaci of 'nonkel Servaas' Verherstraten wel hebben? Verder heb je natuurlijk ook in elke partij de anonieme experten, en over diens bekwaamheden kan je eigenlijk geen uitspraken doen. Over lokale kandidaten kan je dat ook niet, behalve voor je eigen gemeente. Je vergeet ook dat veel mensen overgelopen zijn naar N-VA, zijn die dan plots minder bekwaam? En ervaring zegt ook niet alles, dat is ook zo'n typisch argument van een partij die al jaren deel uitmaakt van het establishment en een uitdager ziet verschijnen: "wij hebben tenminste ervaring." Zegt Electrabel dat ook niet constant als er n.a.v. nieuwe spelers op de markt vragen worden gesteld over hun prijzen, dienstverlening en klant(koopkracht)vriendelijkheid?
Ik denk dat je de kiezer wat oneer aandoet. Er zullen er altijd zijn die op 'die grappige dikke vent uit De Slimste Mens' stemmen, maar dat heb je bij
alle partijen. Men doet teveel z'n best om de zeer explosieve opkomst van N-VA te wijten aan allerlei externe factoren ("ze stemmen op een persoonlijkheid", "ze stemmen op hem omdat hij frieten eet uit de frituur", "ze stemmen niet voor hem, maar tegen de rest"), in plaats van eens na te denken over de vraag: "Zou het kunnen dat ze misschien op een aantal punten wel gelijk hebben?" Veel erger vind ik het dan als politici onverantwoorde beloftes maken om stemmen te winnen, zoals Elio Di Rupo al jaren doet door Wallonië grote zakken geld uit Vlaanderen als een wortel aan een stok voor de neus te houden. Maar daar kraait dan weer geen haan naar.
Doordat er constant kritiek komt op N-VA - logisch: hoge bomen etc... - moet de lezer, en ook de partij zelf, de terechte vragen en opmerkingen eruit filteren (en in het geval van de partij meestal negeren
) en de bullshit weerleggen. Als je dat dan doet en zegt "Sorry, maar dat slaat nergens op. Dat is bashen om te bashen", dan ben je een fanboy? Dit terwijl ik zelf persoonlijk niet op N-VA gestemd heb (in 2014 ben ik dit wel van plan, maar er kan natuurlijk nog veel gebeuren). Er kruipt gewoon zoveel tijd en moeite in het moeten lezen en weerleggen van de meest onnozele aanvallen (dit zijn immers ironisch genoeg vaak de meest effectieve), dat er haast niets overschiet om ernstig in debat te treden over de terechte kritische vragen die je je bij de visie van N-VA kan stellen. En dat is dan calimerogedrag?
Sorry voor de ellenlange post
.
