Wat me eigenlijk ook stoort in deze affaire is de ondertoon dat wanneer men bevriend is met een adellijke of rijke familie men ineens voorrang zou moeten krijgen op ongetwijfeld vele andere families in vergelijkbare, of afgaande op de facebookfoto's van de vader van het gezin, ergere situaties. Ik geef Theo Francken gelijk wanneer hij stelt dat een vriendschapsband in deze niet zo sterk is als een familieband.
Met het principe van asiel te verlenen aan families die dit in het buitenland aanvragen heb ik eigenlijk geen probleem, maar om het draagbaar te houden zou elk land dan een maximum aantal moeten kunnen bepalen wat men bereid is jaarlijks op te vangen en vervolgens de grenzen ook effectief volledig sluiten. Dit laatste is echter een utopie. Jammer maar helaas gebruiken wij nu de moeilijkheid om via gevaarlijke routes alsnog onze contreien te bereiken als een soort van perverse filter waarbij onnodig doden vallen. De realiteit is echter ook dat we niet de hele wereld hier kunnen opvangen, zeker niet wanneer dit al één van de meest dichtbevolkte gebieden is.
De huidige conventies hebben trouwens nog andere perverse effecten, we zouden mensen die vervolgd worden om hun politieke, religieuze of andere overtuigingen wel moeten opvangen, maar tegelijkertijd wordt je foutief voor racist uitgescholden wanneer je voorstelt om dezelfde ideologieën die tot die vervolging aanzetten, aan de grenzen zou willen stoppen...