M°°nblade
Legacy Member
Dus eigenlijk is er helemaal geen misvatting en is het weldegelijk zo dat toestellen minder lang meegaan dan vroeger omdat men nu goedkoper en minder duurzaam materiaal gebruikt. Alleen is de verantwoordelijkheid hiervoor gedeeld.Epyon zei:Er is al véél onderzoek gedaan naar deze 'misvatting'. Het is nl. niet zo dat toestellen nu noodzakelijk langer of minder lang meegaan dan vroeger. Men heeft vooral de neiging een toestel dat nu 1/4de van een maandloon kost te vergelijken met een toestel dat vroeger 2 maandlonen kostte. Voor de aankoop van een wasmachine of televisietoestel moesten onze grootouders maanden tot jaren sparen, en voor dat geld kregen ze dan ook een premium product. Nu willen we geen premium producten meer, we willen vooral producten die we binnen ons besteedbaar maandbudget kunnen aankopen. Daar krijgen we dan ook de kwaliteit voor die we betalen.

De consument is niet meer bereidwilligheid om veel geld neer te leggen voor deftig materiaal waardoor deze naar een niche high-end segment van de markt geduwd wordt. Een voordeel is, is dat omdat de toestellen zo goedkoop zijn, je jezelf minder genoodzaakt voelt om jezelf te informeren naar en te verdiepen in de specificaties en kwaliteitsparameters van het toestel waar je default niets vanaf weet. Een ander voordeel van een goedkoop instrument, is dat het minder erg wanneer het kapot gaat. De verwachtingen over de levensduur zijn minder hoog. Je vervangt het voor een appel en een ei terug. Je wint dus tijd en geld.
De fabrikant&verkoper kauwen de consument dan weer voor wat de relatieve kwaliteit is van hun producten (low-end, mid-range, high-end) met een competitieve druk op de prijs. Dit ongeacht of de absolute kwaliteit van de toestellen wel aanvaardbaar is voor de consument. Dat, en ze hebben door dat perceptie het belangrijkste is. Waarom duurdere componenten gebruiken als je ook gewoon dat marketingbudget kan optrekken voor je brand imago?
‘Stihl, das schterk staal’
Maar die cases van die kettingzagen zijn tegenwoordig allemaal plastic. De Stihl die thuis staat is wel nog volledig van metaal (jaren ‘70). Zwaar, dat wel. Maar dat barst tenminste niet als dat de grond op dondert wat de recente Stihl heggeschaar wel al op dag 1 deed.
Gisteren heb ik nog een klopboor gekocht in de gamma. Ik twijfelde dus de gewone bosch en de ‘bosch professional’ lijn. Ik vroeg aan de verkoper wat het verschil is. Het antwoord was ‘als je de gewone bosh neemt, die moet je na ieder half uur gebruik een uur laten rusten of die gaat kapot’. Dus ik had rap gekozen. Voor 95% van van het gebruik zal dat half uur boren wel ruimschoots genoeg zijn. Maar in mijn ogen is dat een apparaat dat nooit om de markt gebracht zou mogen worden.
En dan zijn er nog de ecologische motieven. Soldeersel met nikkel is tegenwoordig blijkbaar ‘not done’. Dus hebben electronica fabrikanten van dat nikkelvrij surrogaatsoldeersel dat na x aantal verwarmcycli barsten vertoont waardoor ik mijn PS3 moederbord in de oven heb moeten bakken om dat soldeersel terug te laten hechten.


