Bluto zei:
Dat is volgens mij niet helemaal correct. Juister is dat dit een fenomeen is in premoderne samenlevingen. Ooit was dit bij ons een normale zaak, maar vandaag speelt "eer" nog maar een beperkte rol in ons leven. Het zogenaamde civilisatieproces en het geweldmonopolie van de staat hebben hier een grote rol gespeeld.
Het staatsmonopolie op legitiem geweld is tevens de reden waarom je hier nooit een recht zal hebben om zelf wraak te nemen of om een misdadiger te folteren, zoals sommigen graag schijnen te willen.
Ik heb het eerder op wraakmoord. Een duel is nog iets anders, want dat behoorde vroeger inderdaad tot een van de 'opties' wanneer de eer geschonden was. Al werd het soms ook iets te gortig omdat het begrip 'eer' bij sommigen iets te snel geschonden werd. Maar door toenemende sociale druk (niet zozeer door staatsmonopolie) werden duels langzamerhand een rariteit.
In het hoge Noorden was de holmgang (het duel) ook belangrijk, maar dat systeem werd misbruikt door 'professionele holmgangers' die op die manier 'gelegaliseerde diefstal' pleegden.
Op zich vind ik het nog altijd wel een mooi principe, wanneer de 'eer' op een eervolle manier wordt opgevat. In Peru heb je nog altijd zoiets rond een bepaalde feestdag, waar je een dispuut met iemand kan uitvechten door een gevecht. Ik vind het vooral interessante manifestaties van 'gedoogd geweld'. Toen boeren vroeger betoogden werd er ook geweld gebruikt, maar zij wisten zeer goed hoever zij konden gaan. Toen de staatsmonopolie op geweld werd opgedreven, werden die grenzen ingeperkt. Maar dan nog wordt de geweldsdrang van de mens gekanaliseerd in sociaal aanvaardbare gebeurtenissen zoals bokswedstrijden, voetbalwedstrijden en dergelijke meer. Er is een natuurlijke competitiedrang aanwezig in de mens.