Archief - In de marge van het nieuws - Deel 4

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Straddle

Legacy Member
themummy123 zei:
Mensen die vandaag een aandeel kopen en morgen terug verkopen vormen meer meerwaarde zeker?

Zij doen daar alleszins geen kat mee kwaad, laat staan dat ze het leven van de gewone werkmens daarmee zo zuur mogelijk maken. Heb je soms last van daytraders ofzo?

Mini

Legacy Member
Hopla, ethias vraagt staatssteun.

Ik dacht dat de Steve dat als volbloed socialist daar alles in goede banen had geleid?


Sent from my iPhone.

SithCloud

Legacy Member
Mini zei:
Hopla, ethias vraagt staatssteun.

Ik dacht dat de Steve dat als volbloed socialist daar alles in goede banen had geleid?


Sent from my iPhone.

*pinkt een traantje weg* ohhh... die steve toch

Time

Legacy Member
Voor het eerst in de geschiedenis betaalt Zwitserland een negatieve rente uit op zijn schulden op korte termijn. Met andere woorden: wie vandaag geld investeert in kortlopende Zwitserse obligaties (< 1 jaar) moet daarvoor een boete betalen van 1%. Wie 100 Zwitserse frank voorschiet aan het land, krijgt dus zes maanden later slechts 99 frank terug. Een première voor het land. Andere landen zoals Griekenland moesten recent nog 40% rente ophoesten voor leningen op minder dan een jaar.

De Zwitserse leningen zijn daarenboven een gigantisch succes. Toen onlangs een lening op 6 maanden werd uitgeschreven om 600 miljoen Zwitserse frank op te halen, tegen een rente van - 1%, werd in totaal voor 8,8 miljard Zwitserse frank aan leningen aangeboden.

Fritz Zurbrügg, de directeur van de administratie van Zwitserse Federale Financiën, verklaart het fenomeen door te wijzen op de angst die beleggers - banken en landen - hebben om hun geld kwijt te spelen. Investeerders zijn dan ook bereid een boete van 1% te betalen omdat Zwitserland de status van 'veilige haven' geniet en ze gegarandeerd zijn van de terugbetaling. Ook de leningen op lange termijn profiteren van de trend. Wie Zwitserland zijn geld 10 jaar lang toevertrouwt wordt daarvoor beloond met een rente van amper... 0,72%.

Hoe meer geld Zwitserland dus leent, hoe meer haar schuld vermindert. Had het land in 2001 nog een openbare schuld van 130 miljard Zwitserse frank, dan is dat bedrag vandaag teruggebracht naar 109 miljard. Samen met de schuld verminderde ook de te betalen rente van 4 miljard Zwitserse frank in 2006 tot 2,6 miljard vandaag.

Het land verdient dit jaar zelfs aan de kortlopende leningen. Eerder dan -zoals gebudgetteerd- 150 miljoen Zwitserse frank aan rente uit te betalen, zal het land een kleine netto winst opstrijken.


That's just fucked up...

soenne

Legacy Member
Time zei:
Voor het eerst in de geschiedenis betaalt Zwitserland een negatieve rente uit op zijn schulden op korte termijn. Met andere woorden: wie vandaag geld investeert in kortlopende Zwitserse obligaties (< 1 jaar) moet daarvoor een boete betalen van 1%. Wie 100 Zwitserse frank voorschiet aan het land, krijgt dus zes maanden later slechts 99 frank terug. Een première voor het land. Andere landen zoals Griekenland moesten recent nog 40% rente ophoesten voor leningen op minder dan een jaar.

De Zwitserse leningen zijn daarenboven een gigantisch succes. Toen onlangs een lening op 6 maanden werd uitgeschreven om 600 miljoen Zwitserse frank op te halen, tegen een rente van - 1%, werd in totaal voor 8,8 miljard Zwitserse frank aan leningen aangeboden.

Fritz Zurbrügg, de directeur van de administratie van Zwitserse Federale Financiën, verklaart het fenomeen door te wijzen op de angst die beleggers - banken en landen - hebben om hun geld kwijt te spelen. Investeerders zijn dan ook bereid een boete van 1% te betalen omdat Zwitserland de status van 'veilige haven' geniet en ze gegarandeerd zijn van de terugbetaling. Ook de leningen op lange termijn profiteren van de trend. Wie Zwitserland zijn geld 10 jaar lang toevertrouwt wordt daarvoor beloond met een rente van amper... 0,72%.

Hoe meer geld Zwitserland dus leent, hoe meer haar schuld vermindert. Had het land in 2001 nog een openbare schuld van 130 miljard Zwitserse frank, dan is dat bedrag vandaag teruggebracht naar 109 miljard. Samen met de schuld verminderde ook de te betalen rente van 4 miljard Zwitserse frank in 2006 tot 2,6 miljard vandaag.

Het land verdient dit jaar zelfs aan de kortlopende leningen. Eerder dan -zoals gebudgetteerd- 150 miljoen Zwitserse frank aan rente uit te betalen, zal het land een kleine netto winst opstrijken.


That's just fucked up...

Is niet alleen Zwitserland hoor, Nederland heeft dat paar weken geleden ook gedaan met obligaties op 3maanden.

Denk dat de Duitsers dit ook al meegemaakt hebben (hoewel ik hiervan niet zeker ben). Anyway, waarom denkt ge dat Merkel alles probeert op de lange baan te schuiven. Lenen ze zelf goedkoop geld op lange termijn (+-2%) en lenen ze dat dan door aan bijvoorbeeld de Ieren aan een 4-5%. Nice money making, en maar klagen dat die mannen doen. Ongeloofelijk dat ze er zo mee wegkomen.

Oldskooler

Legacy Member
glashelder zei:

Dat verbaast me niets.

Workaholics, depressies, stress, samenblijven doet men niet meer, schulden, zelfcomplexen, jaloezie, achterbaksheid.
En de meesten zijn zelf verantwoordelijk voor hun miserie.
Ze dachten alles te kunnen hebben en alles aan te kunnen.

Als ik nog maar de mensen bekijk bij mij op kantoor, ik denk dat ik nog haast één van de weinige gelukkigen ben.

Velen zijn ook schijngelukkig, naar de buitenwereld tonen ze hoe geweldig ze wel niet zijn, maar thuisgekomen vallen ze in een depressie.


Een groots diploma en een groot huis zijn ook al lang niet meer de key tot geluk.
Dat diploma leidt mogelijk tot stress en pendelleed, de weinige vrije tijd die men dan overheeft gaat dan naar het huis, want dat vraagt continu onderhoud.


Maar 1 keer in het jaar moeten ze op reis geweest zijn he, anders hebben ze niet geleefd.

mac-bc

Legacy Member
Oldskooler zei:
Dat verbaast me niets.

Workaholics, depressies, stress, samenblijven doet men niet meer, schulden, zelfcomplexen, jaloezie, achterbaksheid.
En de meesten zijn zelf verantwoordelijk voor hun miserie.
Ze dachten alles te kunnen hebben en alles aan te kunnen.

Als ik nog maar de mensen bekijk bij mij op kantoor, ik denk dat ik nog haast één van de weinige gelukkigen ben.

Velen zijn ook schijngelukkig, naar de buitenwereld tonen ze hoe geweldig ze wel niet zijn, maar thuisgekomen vallen ze in een depressie.


Een groots diploma en een groot huis zijn ook al lang niet meer de key tot geluk.
Dat diploma leidt mogelijk tot stress en pendelleed, de weinige vrije tijd die men dan overheeft gaat dan naar het huis, want dat vraagt continu onderhoud.


Maar 1 keer in het jaar moeten ze op reis geweest zijn he, anders hebben ze niet geleefd.

Second.

Mij verbaast het niets dat zelfmoord veelal voorkomt bij mensen van wie je het totaal niet zou verwachten. Ah ja, want die zijn toch hoogopgeleid, hebben toch veel geld, veel vrienden, een prachtige vriendin, gaan veel op reis,... [insert alle zaken die de maatschappij ons tracht op te leggen] en zien er toch perfect gelukkig uit op Facebook? Die hopeloze pursuit of "happiness", dat streven naar perfectie, dat gebrek aan relativering doet veel mensen de das om.

Ik kan het niet zien op kantoor want ik ben nog student maar dat is net hetzelfde verhaal. Specifiek voor studenten moet je eens letten op hoeveel studenten leven voor hun CV. Letterlijk alles wat ze doen moet iets zijn "wat goed op je CV staat". Studentenverenigingen, Erasmus, studentenraad, bepaalde vakantiejobs, ... doet men allang niet meer uit engagement maar louter omdat het goed op je CV staat. Triestig zaakje.

glashelder

Legacy Member
Ik ben dan het tegenovergestelde, ik heb een heel erg onconventioneel leven als ik het vergelijk met mijn omgeving (op mijn 18de naar Nederland verhuisd voor 2 jaar, dan nog even therapeutisch gezever, middelbaar gehaald op m'n 24ste, 26 en 2de bachelor, nog thuis wonende met een wachtuitkering, een bejaarde als lief, enzovoorts). Mijn CV is dus een kleine ramp, haha.

Soms vervloek ik mijn rare leven wel eens en vraag ik mij af waarom het bij mij nooit eens normaal kan gaan. Als ik het normale pad had gevolgd, dan was ik nu samenwonende met een lieve jongen van mijn leeftijd, afgestudeerd, misschien wel getrouwd of in verwachting van een eerste kindje, met een hondje aan mijn voeten 's avonds voor de TV.

Maar eigenlijk is mijn leven alleen 'slecht' als ik het vergelijk met anderen... En dat lijkt me nu niet echt de bedoeling? Het is geen wedstrijd of zo. Doorgaans ben ik vrij gelukkig (al ken ik ook natuurlijk ook frustraties en tegenslagen) en dat staat los van hoe anderen hun leven leiden (lijden?).

Niet dat ik het aanraad hoor :D Maar ik kan er maar het beste van maken, met dat zootje waarmee ik mezelf heb opgescheept. Ik merk ook wel dat het niet zo 'hoort' en dat ik mij soms schaam als ik mijn situatie moet uitleggen (soms voelt het zelfs als verantwoorden), dat zegt al genoeg over de druk die er is op mensen om toch maar een zo normaal mogelijk leven te leven.

Bluto

Legacy Member
Een wijze les. Eigenlijk is het vanzelfsprekend, maar slechts weinigen denken op die manier.

Ik heb ook wel het gevoel dat die maatschappelijke druk om te conformeren groot is. Ik denk dat ik best wel gelukkig ben, maar op veel momenten voel ik me toch best wel slecht. Nu ik er eens bij stilsta, kom ik tot de conclusie dat dat gebeurt wanneer ik geconfronteerd wordt met anderen die goed (lijken te) voldoen aan "het perfecte leven". Ik denk ook veel te vaak na over hoe het had kunnen zijn als ik andere beslissingen had genomen in het verleden. Het grootste deel van de tijd ben ik gelukkig met wie ik ben, wat ik heb en wat ik bereikt heb. Ik heb ook de neiging om niet te ver vooruit te kijken en me niet te veel zorgen te maken over de toekomst.

Vreemde post eigenlijk voor een thread op actua :unsure:

Even iets anders: http://www.demorgen.be/dm/nl/990/Bu...ikein-Donald-Trump-wordt-onafhankelijke.dhtml

Zou hij zich dan toch weer in de strijd gooien? Als onafhankelijke maakt hij natuurlijk geen echte kans, maar hij kan de republikeinen wel veel stemmen kosten ten voordele van Obama. Ironisch eigenlijk :)

kay-gell

Legacy Member
Bluto zei:
Een wijze les. Eigenlijk is het vanzelfsprekend, maar slechts weinigen denken op die manier.

Ik heb ook wel het gevoel dat die maatschappelijke druk om te conformeren groot is. Ik denk dat ik best wel gelukkig ben, maar op veel momenten voel ik me toch best wel slecht. Nu ik er eens bij stilsta, kom ik tot de conclusie dat dat gebeurt wanneer ik geconfronteerd wordt met anderen die goed (lijken te) voldoen aan "het perfecte leven". Ik denk ook veel te vaak na over hoe het had kunnen zijn als ik andere beslissingen had genomen in het verleden. Het grootste deel van de tijd ben ik gelukkig met wie ik ben, wat ik heb en wat ik bereikt heb. Ik heb ook de neiging om niet te ver vooruit te kijken en me niet te veel zorgen te maken over de toekomst.

Vreemde post eigenlijk voor een thread op actua :unsure:

Even iets anders: Republikein Donald Trump wordt onafhankelijke - Buitenland - De Morgen

Zou hij zich dan toch weer in de strijd gooien? Als onafhankelijke maakt hij natuurlijk geen echte kans, maar hij kan de republijkijnen wel veel stemmen kosten ten voordele van Obama. Ironisch eigenlijk :)

Normaal doe ik niet al te flauw over schrijffouten maar :wtf:
En inderdaad, hij kan de republikeinen wel wat stemmen kosten, maar ik denk dat die homofobe kandidaten de partij ook niet goed zullen doen.

KnightOfCydonia

Legacy Member
glashelder zei:
Ik ben dan het tegenovergestelde, ik heb een heel erg onconventioneel leven als ik het vergelijk met mijn omgeving (op mijn 18de naar Nederland verhuisd voor 2 jaar, dan nog even therapeutisch gezever, middelbaar gehaald op m'n 24ste, 26 en 2de bachelor, nog thuis wonende met een wachtuitkering, een bejaarde als lief, enzovoorts). Mijn CV is dus een kleine ramp, haha. .

:wtf: euhm, niet dat ik wil oordelen, maar is dat niet ongelooflijk moeilijk, das een leeftijdsverschil van wat, 20-25 jaar?

glashelder

Legacy Member
34 jaar ;) En nee, dat is idd niet gemakkelijk. Maar 'k ga er hier niet over uitweiden, mijn relatie is niet echt nieuws of zo :D
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan