Reactie op deredactie.be (niet van mij dus, maar verwoordt goed wat ik denk):
---------------------------------------------------------------------------
Ik ben een ingenierusstudent, opleiding energie, aan de KU Leuven en samen met mijn studiegenoten sta ik er telkens versteld van hoe weinig inhoud achter deze discussie zit. Zoals voor tal van andere dossiers roept de ene politicus al wat luider dan de ander om de meest populaire mening te verkondigen. Bruno Tobback die gaat vissen bij de Groenen, VLD dat zich nog eens wilt profileren en Calvo die zich net iets te graag laat verblinden door zijn principiële anti-kernenergievisie, ondanks zijn doorgaans uitstekende dossierkennis. Maar ach, de doorsnee anti-kernenergielezer is er onderwijl al van overtuigd dat wij arme studenten geïndoctrineerd zijn door de kernenergielobby.
Eerst en vooral is een centrale niet ontworpen om 30/40 jaar te werken. Ze is af te schrijven op 30/40 jaar. Onderzoek van de Amerikaanse overheid heeft aangetoond dat er geen enkel probleem is (en dan doel ik uiteraard ook op veiligheid) om centrales 60 jaar te laten draaien. Mits de nodige ingrepen is zelfs 80 jaar haalbaar. En voor een uraniumtekort moeten we ook niet onmiddellijk vrezen. Er is wereldwijd nog brandstof voor 300 jaar. Een getal dat oploopt naar 2000-3000 jaar indien nieuwe, efficiëntere centrales gebruikt worden. En moest commerciële kernfusie ooit in de praktijk gerealiseerd worden, dan is van een brandstoftekort geen sprake meer. En de incidenten van Tsjernobil en Fukushima, laat staan TMI, vergelijken met de situatie in België… Dat houdt gewoon wetenschappelijk gezien geen steek.
De keuze voor kernenergie is dus eerder principieel, in de zin: aanvaarden we het kernafval?
Neen, zegt de tegenstander, dat is onverantwoord. En volledig ongelijk hebben ze niet, want afvalverwerking staat nog in zijn kinderschoenen, ondanks het feit dat er technologiën (afvalverwerking & nieuwe types centrales) in ontwikkeling zijn die toelaten het kernafval van vandaag gewoon als brandstof te gebruiken. Die technologiën laten ook toe de periode waarin het afval radioactiever is dan in natuurlijke omstandigheden te verkorten tot een paar honderd jaar. Merk op: meer dan in natuurlijke omstandigheden, want de muren rondom u, ja zelfs u en ik, wij “stralen” (van de radioactiviteit). Schrik van het onbekende is een van de grootste redenen waarom mensen tegen kernenergie gekant zijn. Maar een kerncentrale is geen kernbom, en zo “onbekend” is radioactieve straling u dus, misschien zonder dat u het wist, ook niet.
Wat als we toch volledig zonder willen, m.a.w. Duitsland achterna? Als de Duitsers het doen, waarom wij dan niet?
De oplossing van de Duitsers voor hun kernuitstap bestaat uit meerdere delen : oude steenkoolcentrales in gang te steken om tekorten op te vangen. 5 miljoen ton CO2 extra per jaar in België, zo raamt het NCK, als Doel I en II sluiten. Daarnaast voeren de Duitsers een gezonde portie Franse kernenergie in. Exact wat wij zullen doen om onze stroomtekorten op te vangen.Tot slot het variabele karakter van de hernieuwbare energie, dat iedereen die de discussie opvolgt ondertussen wel bekend is. Opslag voorzien is het antwoord. Hoe? Thermische stockage? Pompcentrales aanleggen? Schijnt dat daar toch de juiste geografie voor nodig is. Exact hoe Zwitserland emmers geld schept door de overschotten aan Duitse windenergie op te kopen, er water mee op te pompen, en nadien voor een veelvoud van de prijs datzelfde water door hun stuwdammen te laten vloeien. Gelukkig bestaan er ook stockagetechnieken die geen hoogteverschil nodig hebben, gebruik makend van water of niet, maar die hebben uiteraard hun prijs en die is niet mals. Veel groene energie in de energiemix kost geld. Het is niet omdat de brandstof gratis is, dat de energie gratis is. Een feit dat maar al te vaak uit de argumentatie verdwijnt.
Toch, zo zeggen bepaalde studies, is het mogelijk. En toegegeven, gezien de hoeveelheid aan tegenstrijdige studies die uitkomen is het moeilijk om door de bomen het bos te blijven zien. De resultaten van zo’n studies zijn echter heel afhankelijk van de genomen hypotheses, die op hun beurt stevig afhangen van de interesses van degene die de studiebestelt. Dit in detail beschrijven zou ons te ver lijden, en ik heb nu al de indruk dat ik te veel geschreven heb opdat dit tot het einde gelezen zou worden. Een kort voorbeeld toont goed genoeg aan wat ik bedoel. Veel studies die menen dat alles met groene energie te doen is, berekenen niet eens het evenwicht vraag-aanbod op uurbasis. Gezien de moeilijkheid om elektrische energie op te slagen, is dit echter essentieel. Het is niet omdat je op jaarbasis genoeg zonne-energie kan produceren dat je elk uur van het jaar genoeg kan produceren om aan de vraag van dat moment te kunnen voldoen.
Zo zijn er nog tal van factoren die spelen. Het energievraagstuk is nu eenmaal dusdanig complex dat er geen plaats is voor zwart/wit- en vooringenomen meningen. De manier om op een evenwichtige manier zoveel mogelijke hernieuwbare energie in onze energiemix te krijgen, want daar ben ik zonder meer ook voorstander van, zal een gezonde mix zijn van menige technologiën en oplossingen. Daaronder ook, in afwachting van betere alternatieven, kern-, steenkool- en gascentrales.