Cranberry zei:
De mens is nu eenmaal een egoïstisch wezen.
Blijkbaar is dat gewoon moeilijk te aanvaarden.
Men tracht ons anders aan te leren, maar de innerlijke natuur verander je niet zomaar.
Ik geloof niet dat mensen slapen.
Mensen weten goed genoeg hoor wat er aan de hand is.
In de jaren stilletjes, probeerde men met allerlei campagnes (en zelfs gewelddadige acties, men dacht hiermee revoluties te bereiken) mensen duidelijk te maken, dat onze sportschoentjes door slaven worden gemaakt, in de hoop dat mensen zouden veranderen.
Toen waren de mensen nog echt onwetend.
Wel iedereen weet nu waar die schoentjes vandaan komen, geen kat geeft er heus om.
Mensen weten nu zoveel meer wat er verkeerd is.
Kennis is gegroeid, onverschilligheid niet, die heeft altijd gepiekt.
Mensen maken hun eigen waarheid, zolang ze er zelf maar baat hebben, en dringen deze waarheid aan anderen op.
De 'dialoog' en arrogante correctheid zijn vaak niet meer dan goedkope uitvluchten van diegenen die reeds in een makkelijke positie zitten, en deze weigeren op te geven.
Blokkerend zal men te werk gaan, op de meest geniepige manieren.
Mensen worden ook onverschillig gemaakt door de mensen omzich heen.
Om ergens te geraken is het vaak een harde weg naar boven.
Je zal geconfronteerd worden met jaloezie, beledigingen achter u rug, roddels, messteken vanwaar je het niet verwacht, zelfcomplexen van anderen.
Vaak komen deze signalen het hardst uit de hoek waar men hardst om 'solidariteit' roept, of uit hoeken waarvan je het minst verwacht, familie o.d..
Iets wat een naïeve student niet kan snappen.
Eens je bent opgeklommen, zit je in een schelp en ben je selectief naar de buitenwereld toe, de rest leer je negeren, de rest hun miserie deert u niet meer, daarvoor heb je te veel gezien en meegemaakt.
Je hebt geleerd hoe mensen werkelijk zijn.
Als je niet pakt, wat je kan pakken, zal je niets hebben.
Al gaat er een moment van barmhartigheid door u heen gaat, besef je, dat als jij het niet neemt, een andere etter het wel neemt.
Als je toch uw hand uitreikt, zal men uw arm pakken, en men zal steeds meer willen.
Men klaagt over verzuring, maar diegenen die er het hardst over zagen, snappen zelf vaak niet tot in welke mate zij tot die verzuring bijdragen.
Men geeft de andere verwijten, maar het is allemaal NIMBY zanne.
Anti-verzuring zolang men zelf maar in een gemakkelijke positie zit, maar het kan heel snel veranderen, als men zelf met de waarheid wordt geconfronteerd.
Leerkracht die haar leerlingen tot broederlijk delen aanzet.
Centjes ophalen, want met maar zoveel euro kan je een negertje redden.
Dat wicht rijdt met een dikke wagen, ze had evengoed 20.000 euro minder aan haar wagen kunnen uitgeven, eentje van 10.000 euro kopen, en veel negertjes redden met die 20.000 euro.
Nee, dat doet ze lekker niet, dat doen ze allemaal lekker niet, terwijl ze evengoed een even perfect leven had kunnen leven.
Van het moment dat ze die gaspedaal induwt, geeft ze geen f*ck meer om die enkelen die ze dan zogezegd extra had kunnen redden.
Mensen zijn nu eenmaal zo.
Doordat men algemeen slimmer is geworden, is men alleen maar meer gaan wantrouwen. Alles draait nog om wantrouwen.
Vroeger had je echt blokken in de samenleving, grote politieke parijen waar mensen echt voor stonden, de kerk, de vakbonden versus de patrons,..
De blokken versplinteren, ze bestaan, men maakt er gebruik van omdat ze nu eenmaal bestaan en nuttige diensten leveren, maar men vertrouwt ze niet, men houdt er telkens een dubbel gevoel aan over.
Men vertrouwt zowel de vakbond als de patron niet meer.
Het is louter doordat men nu slim genoeg is, en de hypocrisie kan zien.
De 'goede' mensen, en diegenen die je het meest kan vertrouwen, zijn diegenen die aan dit patroon voldoen, maar van zichzelf weten dat ze hypocriet zijn.
Deze mensen aanvaarden het leven met een knipoog en zullen een naaste nooit te hard een mes in de rug steken.
De ergsten zijn diegenen die werkelijk denken dat ze goed handelen.
Zorg gewoon dat je zelf een goed leven hebt. Knipoog af en toe.
Mss denk je binnen 10 jaar wel gewoon zo. Denk je nog eens terug, over het 'leven', en leg je uw voeten hoger in de jacuzzi.
Ik heb het al afgeleerd omdat het bijna altijd negatief geïnterpreteerd wordt, hoewel er 100% waarheid in zit, we zijn de band met onze ware ik kwijtgeraakt (imo met opzet) en bijna niemand slaagt er nog in hem terug te vinden. Alsof mensen hier werkelijk zijn om de planeet naar de zak te helpen voor ieder's eigenbelang (en daarbij ook nog eens de helft van de planeet vergeten)...