Zelf homo zijnde, durf ik wel erkennen dat er binnen mijn "gemeenschap" mensen zijn die een soort bekeringsdrang hebben. En neen, dat bedoel ik dan niet in de fysieke zin
En het zijn dat soort mensen die een groot deel van hun identiteit ontlenen aan hun holebi-zijn, in alles een goed/afkeuring van holebiseksualiteit zien, op de barricaden staan, etc. Op die manier wordt hun holebiseksualiteit een politiek statement dat ze dan ook graag veruitwendigen door vb. regenboogsymbolen.
En een organisatie die politiek neutraal wil zijn, kan dergelijke symbolen dan ook verbieden. Dit staat volledig los van de seksualiteit an sich van die persoon. Dit onderscheid heeft blijkbaar de holebivereniging ook gemaakt door DeWevers uitspraken niet te verwerpen.
In abstracto heb je dit bij elke soort overtuiging of menselijke eigenschap (bij gebrek aan beter woord). Je hebt steeds mensen die hun overtuiging of eigenschap beleven zonder te verlangen dat andere mensen direct een standpunt erover innemen of ermee te confronteren. Ik had initieel het voorbeeld gegeven van de gelovigen, maar je kan het dus evengoed toepassen op holebi's of zelfs vrouwen (feminisme). Vaak heeft onze taal een ander woord voor de bekeringsijverigen zoals feminisme, radicale moslim, etc. Die woorden zijn niet altijd goed gekozen. Het enige woord dat me nu te binnenschiet voor de politieke holebi is relnicht, maar dit is al een behoorlijk verouderd woord.
P.S. Dit betekent niet dat ik relnichten, feministen, politieke activisten, etc. afkeur, integendeel. Behoudens enkele uitzonderingen, respecteer en bewonder ik hen.
.