"Je me donne la mort afin de réveiller les consciences assoupies. Je m’insurge contre la fatalité. Je m’insurge contre les poisons de l’âme et contre les désirs individuels envahissants qui détruisent nos ancrages identitaires et notamment la famille, socle intime de notre civilisation multimillénaire. Alors que je défends l’identité de tous les peuples chez eux, je m’insurge aussi contre le crime visant au remplacement de nos populations."
Exclusif : «Les raisons d?une mort volontaire», par Dominique Venner - Nouvelles de France Portail libéral-conservateur
Wie weet heeft die historische soldaat dat ook wel gedaan. Maar dat was niet het punt dat ik wilde maken en dat heb ik ook duidelijk gesteld. Het ging me eerder over een existentialistisch zinnebeeld dat het open vizier benadrukte; de ontwaakte, zelfbewuste mens die voorbij de schijn kijkt; het authentiek zelf-zijn; Existenzerhellung und Weltorientierung (K. Jaspers). Het zinnebeeld is te bewonderen omdat het om een
consistente levenshouding gaat. Dààr gaat het om.
Sterven is iets wat niemand voor ons kan doen en wat wij vanaf onze geboorte met ons meedragen. Het is wel duidelijk dat de zelfmoord van Dominique Venner niet doelloos is. Geen enkele zelfmoord, laat staan geen elke handeling, is trouwens doelloos. Dat is tarten met de wet van de causaliteit.
.