Cycloon zei:
Dat is echt niet HET pijnpunt in onze wereld. 3 miljard mensen kunnen evenveel vervuilen en verbruiken als 6 miljard mensen. Het ECHTE pijnpunt is dat mensen altijd zoveel mogelijk van alles willen, en als we met minder zijn zullen we gewoon meer verbruiken omdat er meer voor handen is.
We moeten op een wereldbevolkingscijfer komen die toelaat dat we als mens niet eens in staat zijn om de planeet Aarde te beroeren. Dat zal misschien leiden tot een iets 'gulziger' gedrag, maar dat is niet erg want de impact zal zodanig klein zijn t.o.v. de Aarde dat er geen mens of dier of plant last van heeft.
Wat jij insinueert is dat we, met hoe weinig we ook zijn, steeds gulziger gaan worden tot we de limieten van planeet Aarde sowieso bereiken. En daar ben ik het helemaal niet mee eens. Volgens mij zullen we iets gulziger worden, maar niet in danige mate dat we sowieso de grenzen van de Aarde zullen bereiken.
Nu we een spectaculaire bevolkingsgroei hebben gekend in de laatste eeuwen is het voor het eerst in de geschiedenis dat we zullen moeten inboeten aan levenskwaliteit door het aantal. NB: vroeger was het altijd omgekeerd. Vandaar dat de natuur ons heeft ingeprent om ons voort te planten. Voor het eerst moeten we een bocht maken van 180° en gaan beseffen dat we slechts een stijgende levensstandaard kunnen ontwikkelen bij een DALENDE wereldbevolking en niet bij een stijgende. Totaal tegen de natuur in dus.
Cycloon zei:
Het voordeel is dat we nooit meer zullen kunnen gebruiken dan dat er aanwezig is, ooit zal de bevolkingsgroei dus stoppen van zodra iedereen het moet doen met een minimum aan grondstoffen.
Dierenpopulaties groeien ook altijd ongeremd voort tot de natuurlijke grens van maximaal beschikbare grondstoffen is verbruikt.
Ik ben blij dat je dat beseft. Alleen moet je er dan ook rekening mee houden dat, als we niet ingrijpen en de natuur z'n gang laten gaan, dat dit met apocalyptische taferelen zal gepaard gaan. Als dierenpopulaties aan hun grens komen is dit ook geen lachertje. En dat zal alleen maar erger zijn bij ons, de mens.
Daarom pleit ik ervoor om die grens nooit te moeten bereiken, maar dat we reeds op voorhand geboortebeperking zullen invoeren zodat we nooit die verschrikkelijke grens moeten meemaken.
Conclusie:
1) Liever het onbestaande tegenhouden (geboortebeperking) dan het bestaande vernietigen (massale sterftecijfers eens we aan de grens komen).
2) Liever met minder mensen een hogere levensstandaard bereiken dan hier met 12 miljard op elkaar gepropt zitten en geen ademruimte hebben. (Deze uitspraak geldt natuurlijk alleen met toepassing tot geboortebeperking, dit is geen oproep tot moord-partijen.

)