k995 zei:
Zoals ik al liet zien in die grafiek is dat onzin. Misschien was dit zo jaren 40 maar sindsdien niet hoor :
Nuclear weapon yields vs. weight
Je ziet duidelijk dat VS onder de 1000kg 100kt bereiken .
En dat is dus testen van 30 jaar geleden, in iran zijn er niet achterlijk hoor.
Zie:
Epyon zei:
Kortom, uw kaartje klopt, maar de enige bommen die Iran kan maken zijn ordinaire atoombommen, op uw kaartje het type USA, gun assembly (Fat Man) en USA, implosion (Little Boy). Thermonucleaire wapens (>100 KT) zijn way out of their league.
Uiteraard is Iran niet achterlijk, maar een thermonucleair wapen maken behoort niet tot hun mogelijkheden, ze blijven beperkt tot low yield wapens onder de 100 KT (alhoewel ik persoonlijk iets in de trend van 20-30 KT realistischer vind). Dit is uiteraard aanzienlijk beter dan wat men op Hiroshima gegooid heeft (qua yield/gewicht) - toe te schrijven aan het huidige gebruik van grafiet of beryllium neutronreflectors - maar het blijven zwakke wapens (op de nucleaire schaal dan toch).
Om even een voorbeeld te geven hoe moeilijk het is bruikbare high yield nucleaire wapens te ontwikkelen: zelfs Israël kon dit niet zelfstandig. En als er al een natie is die zich in een bevoorrechte positie bevindt zal dat wel Israël zijn. Voor een afgesloten regime zoals in Iran is dat al helemaal onmogelijk, geen enkele andere natie zal hen de nodige blauwdrukken voor een Tellar-Ulam ontwerp geven, zelf ontwikkelen is geen optie en ze hebben geen geheime dienst zoals de Mossad die in staat is nucleaire benodigdheden te bemachtigen (zie de Israëlische operatie Plumbat, die zich overigens gedeeltelijk in België heeft afgespeeld).
Daarnaast moeten dergelijke wapens ook getest worden vooraleer ze in productie kunnen gaan. Er is een orbitaal netwerk (vroeger met de speciale VELA satellieten, nu geïntegreerd in GPS) dat continue het aardoppervlak controleert op nucleaire testen (zo zijn we het ook van Israël te weten gekomen). Moest Iran, of gelijk welke natie, een dergelijk wapen testen zouden we het dus al direct weten, lang voordat het wapen inzetbaar is (noot: ook ondergrondse testen zijn opspoorbaar).
k995 zei:
Basiskennis nucleair wapenontwerp? Ik kan je anders
Engineering and Design of Nuclear Weapons van Carey Sublette aanbevelen, of de boeken van Chuck Hansen en Richard Rodes (vooral diens
Dark Sun leest wel vlot).
k995 zei:
Je vergeet hou klein israel is.
Probeer :
HYDESim: High-Yield Detonation Effects Simulator [...]
Honderd duizenden slachtoffers, het politieke economische en culturele hart van israel weg. Met 3 A-bommen van 100kt.
Wederom ga je van te hoge yields uit. Dergelijke bommen zijn altijd 2 stages thermonucleair (boosted fission rekenen we hierbij).
Desalniettemin zijn de wapens die Iran kan ontwikkelen nog altijd genoeg om een stad weg te vagen, maar dat is en blijft een enkel doelwit. Vanuit conventioneel oogpunt lijkt dit wel gigantisch, maar we redeneren hier wel in nucleaire termen. Totale grootschalige destructie van Israël is uitgesloten, en dat is net waarom Iran zijn wapens toch nooit op dat land zal gebruiken.
k995 zei:
Zet er mirv technologie op(wat iran aankan), en die 3 raketten kunnen nog eens zoveel schade aanrichten.
MIRV neemt de kwestie van de maximale payload niet weg. Je afzonderlijke kernkoppen worden dus drie maal zo zwak (als je drie return vehicles gebruikt), en de wapens van Iran zullen sowieso al zwak zijn. MIRV vereist altijd thermonucleaire toestellen.
k995 zei:
Israel zal ongetwijfeld kunnen terugslaan maar waar? Iran is enorm groot, ja je kan net zoals in israel economische het kapot krijgen en enkele honderd duizenden weg vagen. en dan? Weinig kans dat je al de top treft die blijft dus, het oliegeld zorgt voor de wederopbouw na enkele jaren.
Israël beschikt over meer dan 400 atoomwapens, waaronder neutronwapens en waarschijnlijk multimegaton apparaten. Ze zijn dus meer dan in staat gans Iran volledig in de as te leggen en nog genoeg reserve over te hebben om enkele andere landen aan te pakken. Israël zal overigens onmiddellijk van een Iraanse lancering op de hoogte zijn, kudos het Amerikaanse MASINT systeem, en hun nukes al gelanceerd hebben nog voor de Iraanse kernkoppen Israëlische bodem raken. En dan laten we het Israëlische raketinterceptor systeem nog buiten beschouwing, een van de meest geavanceerde ter wereld (gebruikt onder andere laser arrays).
Om het gewoon even samen te vatten: het nucleaire programma van Iran wordt best wat genuanceerd. Het is voorlopig vooral een politiek vehikel voor binnenlandse eenheid en buitenlandse dreiging. En zelfs al moest het erin slagen ooit een wapen te produceren is het niet opgewassen tegen de Israëlische macht. Het is als een zwaard tegenover een machinegeweer: een zwaard kan ook vele doden maken, maar tegenover een machinegeweer is het machteloos.
Niet dat ik hier nu een kant voor Israël of Iran wil kiezen, ik som gewoon even de technische feiten op
.
.