JPV zei:
dus geef je mij & die actievoerders gelijk dat er wegens zwangerschap een discriminatie bestaat. Gezien de wet die discriminatie verbiedt, moeten er dus extra maatregelen komen om die discriminatie te stoppen...
Jij hebt een geheel andere definitie van discriminatie dan ik. Hier wordt wel degelijk onderscheid gemaakt op
relevante factoren.
Hoe hoger je in de voedselketen van een organisatie komt hoe meer uren en hoe meer onafgebroken (niet ineens weer 2-3 maanden afwezig omdat je weer zwanger bent, niet regelmatig afwezig vanwege je kind) beschikbaarheid gewenst is. Daar kan je verder van vinden wat je wil maar de werkgever betaalt en hij heeft het recht om met dit soort zaken rekening te houden bij de beslissing wie hij promoveert.
JPV zei:
zijn allemaal zaken die reeds ingerekend waren in die loonkloof. Is dus geen uitleg voor die 7%
is het omdat ze minder werken dat dit zomaar uit vrije wil is?
Excuses als de link hier al is geplaatst. Waar kunnen wij het verslag van het onderzoek lezen?
Het lijkt me sterk dat het hier om een eerlijke vergelijking gaat omdat de jobs tussen mannen en vrouwen verschillen, dat wil zeggen dat als je kijkt naar hoeveel procent van het geslacht welke jobs uitvoert de verdeling anders is. Simpel voorbeeld, er zijn weinig vrouwelijke bouwvakkers (tegenwoordig overigens weer een slecht betaald vak) en er zijn weinig mannelijke verpleegkundigen.
Het is logisch dat dit invloed heeft op het gemiddelde salaris van beide geslachten.
Verder wordt het gemiddelde allicht ook nog eens aardig vertekend doordat je meer ruimte voor onderhandelen hebt naarmate je een hogere functie hebt. Wat als mannen nu eenmaal beter onderhandelen? Het gaat hier om functies waarbij je sowieso ruim genoeg inkomen krijgt om comfortabel te leven dus we hoeven geen medelijden te hebben met de mensen die slechter zijn in het spel van onderhandelen.
Vergelijk eens wat een enquete onder jonge vrouwen die aan de universiteit studeren willen met de situatie nadat ze kinderen hebben?
De meeste meisjes onder de studenten die ik een uitspraak heb horen doen over toekomstige kinderen gaven nadrukkelijk aan dat ze daar weinig zin in hadden. Een van hen heeft nu een kind. Het zegt allemaal niet zoveel, vanaf een bepaalde leeftijd krijgen ze ineens de behoefte om kinderen te krijgen. Wie herkent het niet? Het meisje van 20 wat zegt dat ze noooooit kinderen wil hebben en wat 10 jaar later voor de tweede keer zwanger is.
Het is niet onwaarschijnlijk dat die zorgbehoefte ook verandert, al helemaal nadat ze zwanger is geweest en het kind heeft gebaard (hormonen, band opgebouwd).
Ik vind het nogal betuttelend van mensen die stellen dat de vrouw niet voldoende geëmancipeerd is om voor zichzelf op te komen, de meeste vrouwen slagen hier tegenwoordig prima in. Ik denk dat vrouwen tegenwoordig zelfs een sterkere positie hebben dan mannen, zelfs als ik de discriminatie van mannen die steeds meer voorkomt (politie, leger, universiteiten) buiten beschouwing laat.
JPV zei:
iedere psycholoog zal je bevestigen dat het niet is omdat je een keuze hebt, dat er daarom per sé vrije wil is.
Nee, soms moet je kiezen tussen twee kwaden. Dat lijkt mij echter niet van toepassing op dit verhaal. Een vrouw kiest er net zo vrijwillig voor om een relatie te starten met een man, met die man samen te gaan wonen en uiteindelijk kinderen te krijgen als vice versa.