Emiel Goelen zei:
Het probleem:
- lintbebouwing in België die zorgt voor economische en ecologische problemen
Oplossing:
- stoppen met lintbebouwing
- mensen die toch wensen in lintbebouwing laten opdraaien voor de reële kost van dat woonideaal (dus nuts, openbaar vervoer, onderhoud wegeninfrastructuur, ecologische ravage) om het op die manier te ontmoedigen.
- leven in gecentraliseerde kernen (efficiënt en energiezuinig met een duidelijk visie op integratie, veiligheid, groen, openbaar vervoer etc) aanmoedigen.
Volledig mee eens, maar dit lost zichzelf toch ook gewoon op zonder maatregelen? In ons dorp zijn ze de laatste stukjes vrije ruimte aan het verkavelen voor de laatste vrijstaande of halfopen bebouwingen die daar nog rechtgezet kunnen worden. Op die 5 huizen extra zal het nu ook niet meer steken en als het op is, dan is het op he. Al wat daarna komt zullen compacte woningen of appartementen zijn van projectmakelaars in gecentraliseerde wijken omdat de grond peperduur is, of je moet wachten tot er daar ergens een oud vrouwtje sterft en de erfgenamen het ouderlijk huis te koop zetten om daar dan grote kosten tegen een totale renovatie aan te smijten.
En die kosten voor die nutsvoorzieningen, weginfrastructuur voor die lintbebouwingen zijn overrated. Die riolen moeten daar maar eenmalig gelegd worden en die liggen er al. En zelfs al zouden die huizen daar niet staan, dan zouden de provincies die steenwegen nog moeten onderhouden, net omdat het high traffic verbindingswegen zijn. De grootste kost die lintbouwbewoners betalen , is een prijs die ze al betalen: geen of slechte toegankelijkheid tot OV, sociale isolatie, afhankelijkheid van de wagen om boodschappen te doen, etc ...
Die gepensioneerden die alleen in zo'n grote steenwegvilla wonen zijn de eerste die ergens in de stad een appartementje kopen om terug alles te voet te kunnen doen, als ze al niet meteen gecentraliseerd in een rusthuis worden gestoken. Dus ... waar zit het probleem?
zijn we weer daar met de hippie-communes?
Een stropopredenering (stroman/vogelverschrikker) is een type drogreden waarbij men niet het werkelijke standpunt van de tegenstander weerlegt maar een (karikaturale) variant daarvan. Men interpreteert het standpunt van de tegenstander zodanig dat dit standpunt gemakkelijk te weerleggen is en suggereert dan dat dat het werkelijke standpunt van de tegenstander is.
Daarbij: het geleidelijk uitfaseren van lintbebouwing is autocratisch maar een geboortebeperking opleggen is dan weer geen probleem? Ik weet niet waar uw moreel kompas op gericht staat, maar ik vind het tweede toch wel wat intrusiever dan het eerste.
Ik kom niet af met een karikaturale variant. Jij schetst letterlijk een hippie commune waar iedereen buiten een kapitalistisch systeem produceert en producten met elkaar deelt. Als dat geen hippie commune is, wat is een hippie commune dan wel? Ik vind het alleen zeer naief om te stellen dat een systeem dat de goedheid van de mens als vanzelfsprekend aanneemt en de slechtheid ervan ontkent, kan werken. Op het werk zijn er er die het eten van een ander uit de gemeenschappelijke frigo pikken. Dat is de realiteit. Zo ook zullen er binnen zo'n commune sommige mensen zijn die meer delen of meer pakken dan anderen en zonder regels en bewaking komt daar ruzie van. Uiteindelijk kom je dan ook maar tot een soort ruilhandel. Jij een kilo patatten en in ruil krijg ik 10 tomaten? Weet je waar ze ook zo leven? Gepensioneerden op het platteland. Alleen werkt dat daar wel omdat iedereen zijn eigen omheinde moestuin heeft om te bewaken dat niemand meer naar zich toetrekt dan waar hij recht op heeft.
En ik wil geboortes niet perse verbieden. Als je gewoon kindergeldpremieverhoging stopzet wanneer koppels perse 3 of 4 kinderen willen , dan betalen ze op die manier net zoals lintbebouwers toch ook 'de maatschappelijke kost' van hun kinderwens waar de discussie hier constant over gaat? Of anders gesteld: ze worden er niet meer voor beloond. Als ik rond mij kijk zie ik ook nu al dat een derde kind zo'n beetje een statussymbool op zich is voor welstellende ouders. En dan hoeft niemand onteigend te worden.
Nee als ik u zo hoor praten zou ik dat inderdaad niet doen. We zullen het wel zien het Moonblade. Ik heb, in tegenstelling tot u blijkbaar, geen glazen bol, maar ik vind het moedig om te proberen het leven in de stad (terug) aantrekkelijk te maken voor jonge mensen, en om te proberen een positieve spin te geven aan het immigratieverhaal, dat hoe dan ook niet terug te draaien valt. Het is in elk geval beter dan niks doen, allemaal met de auto naar Brussel blijven tuffen, en vreemdelingen blijven voor elkaar. Ik kan aan uw posts zien dat ge kunt nadenken, maar waarom ge uw mentale energie aanwendt om het status quo te gaan prediken in een systeem dat (mag ik hopen) nu toch al genoeg bewezen heeft dat het niet werkt.
Ik zeg nergens dat ik een glazen bol heb. Ik stel alleen maar dat dit soort woonvormen niet meer dan socialistische experimenten zijn die de proof-of-concept test nog moeten doorstaan. Als dit soort samenwonen werkt en dus de toekomst is, wel tof dan. Maar progressief doen om progressief doen is wat Molenbeek gebracht heeft tot wat het nu is door de artifiële mix van rijk en arm ongeacht culturele achtergrond.
Waar een rationeel man lessen trekt uit het verleden blijft een ideologist een ideologist omdat het een ideologist is. Daar is niets moedig aan, dat is puur luiheid!
Een ideologie hanteren is hetzelfde als een paard oogkleppen opzetten: je zet een filter op de realiteit omdat je opgeeft om de wereld met al zijn complexiteit te vatten. Het voordeel van een ideologie is dat je op bepaalde aspecten gefocust in een rechte lijn blijft gaan maar het grote nadeel is dat je andere belangrijke aspecten van de maatschappij over het hoofd ziet waardoor de theorie zelden tot nooit vertaalt in een goede praktijk.
Neen, diversiteit is maar tot bepaalde hoogte goed.
Neen, ongelijkheid is maar tot bepaalde hoogte slecht.
Neen, het algemeen belang is maar tot een bepaalde hoogte belangrijk om te dienen.
Ideologiën gaan voorbij aan alle nuances en maken er dogma's van die gedragen worden door mensen met oogkleppen.
