z3r0nline zei:
Het gaat hier om voorstellen, als het er eenmaal van zal komen zal het zeker meer gebalanceerd zijn.
Vandalisme
De Amerikaanse pers meldt dat de pret niet op kon in Obama’s hoofdkwartier in Chicago toen duidelijk werd dat Romney met Ryan zou uitpakken. Geen wonder: met al het bovenstaande kan je een eindeloze stroom striemende campagnespotjes loslaten op het Romney/Ryan-kamp.
En daar houdt het niet eens bij op. Ryan kan ook volop hypocrisie aangewreven worden. In weerwil van zijn imago toont zijn stemgedrag in Washington namelijk aan dat hij als het erop aankomt, net géén begrotingshavik is.
Ten tijde van president Bush stemde hij voor alle maatregelen die het begrotingsoverschot dat Bill Clinton achterliet pijlsnel in een gapende put veranderden: de oorlog in Irak, een onbetaalde uitbreiding van Medicare, een reeks belastingsverlagingen die vooral naar de rijken gingen en de bailouts voor Wall Street in 2008 (pas nadat Obama aan de macht kwam, ging hij dat een schandalige vorm van overheidsinmenging vinden).
Ook zijn eigen budgetplan zou de Amerikaanse begroting pas tegen het midden van de eeuw in evenwicht krijgen. Tegen de tijd dat het Amerikaanse sociale vangnet een verre herinnering is, met andere woorden.
Je moet natuurlijk niet naïef zijn: daar gaat het zulke lui net om. In tegenstelling tot wat hij luidop zegt, vindt Ryan exploderende staatschulden wellicht niet erg. Niet vergeten: Ryan is een volgeling van Grover Norquist, de grote baas van American for Tax Reform, de lobbygroep waarbij zowat alle Republikeinse politici een belofte tekenen dat ze nooit of te nimmer, onder welke omstandigheid dan ook, de belastingen zullen verhogen.
Grover Norquist staat bekend om de uitspraak dat hij de overheid wil inkrimpen tot ze zo klein is dat je ze kan verdrinken in een badkuip. “Wij willen het Ryan-plan”, verklaarde hij een tijdje geleden. “Al wat we nodig hebben is een president met genoeg goeie vingers om het te ondertekenen.” Hij toonde zich buitengewoon opgetogen dat Ryan Romney’s running mate wordt.
Het opzet is dan ook simpel: je laat de overheidsfinanciën doelbewust uit de klauwen lopen en vervolgens grijp je dat aan als excuus voor destructieve besparing. Je saboteert de staat en dan zeg je: “Zie je wel, ze werkt niet.” Het is niet meer of minder dan economisch vandalisme.
Bron: Knack.be
Hoe onbetrouwbaar kun je toch zijn...