Darks zei:
- Verhogen voor mensen die altijd hard gewerkt hebben, met een gezin zitten, en dan plots hun job verliezen. Zoiets kan iedereen overkomen.
- Beperken in de tijd om mensen optimaal te motiveren om een nieuwe job te vinden. Natuurlijk moet iemand die zijn uitkering verliest nog steeds recht heeft op basisbehoeften.
- Jongeren die nog thuis wonen hoeven van mij zeker geen uitkering te krijgen. Zo gaan de ouders ook meer achter hun veren zitten.
- Strenge controle, en werklozen nuttige dingen laten doen.
- Dan gaat ineens iedereen zeggen dat hij hard heeft gewerkt? En als je met een gezin zit kan je geen luie werkloze zijn?
- Ga ik helemaal mee akkoord, verminderen in de tijd tot je aan een soort minimum zit. Het zal wel onmogelijk worden om die bedragen vast te leggen dat iedereen blij is. Voor mij mogen die bedragen zelfs vrij hoog hoog liggen.
- Maar het kost weer meer voor de staat (= belastingbetaler) om voor iedeereen te gaan uitzoeken wie er al dan niet thuis woont. Bovendien zou dit enkel leiden tot meer sjoemelen. (mensen huren ergens een krot om dan officieel te wonen enzo)
- Strenge controle en werklozen verplichten(!) om dingen voor de staat op te knappen, veel dichter bij communisme kom je niet. De staat die overbodige jobs uitgeeft en de mensen (over)betaalt is ook niet echt goed imo, maar er is tenminste nog de vrijheid of je de job aanneemt of niet.
De VDAB moet mensen imo niet verplichten, maar wel helpen aan werk te geraken, wat ze imo goed doen. Ik vind ook dat mensen zelf eens wat meer mogen nadenken, als de brave huisvader (die 2 keer per jaar met vakantie gaat) plots ontslagen wordt, is het ook wel zijn eigen schuld als hij nergens een appeltje voor de dorst heeft achtergehouden. Maar ik besef ook wel dat het niet zo makkelijk gaat als je langdurig werkloos bent zonder diploma en al een stuk in de 40.