Avondland
Legacy Member
¨$^µù^§èçà#&&² zei:
Het individu primeert op de gemeenschap bij het liberalisme, dat kan je niet ontkennen. De burger moet naar mijn mening verantwoording afleggen aan de gemeenschap en niet aan de staat. Het primaat van de economie is trouwens hetzelfde als bij het socialisme, dat ik ook verwerp (internationalisme en een profiteerstaat creëeren zijn niet mijn ding) Het is het liberaal-kapitalistische systeem dat ervoor gezorgt heeft dat hebzucht en Koning geld een prominente plaats hebben ingenomen in onze hedendaagse maatschappij. Onophoudelijk worden nieuwe behoeften gecreëerd maar niet iedereen kan die bevredigen. We worden elke dag duizenden keren geprikkeld dit en dat te kopen maar zoiets wekt volgens mij eerder frustratie op dan geluk. Geluk ligt immers niet in het bezitten van x aantal wagens en de knapste Ipod maar wel in de waardering voor de kwaliteit voor het leven. Welzijn zou moeten primeren over de welvaart maar meestel wordt welvaart geprefereert boven het innerlijke geluk van de mens. En dat is jammer.
Ik denk dat je dan wil evolueren naar een situatie zoals in de VS: geen sociale zekerheid of iets anders dat riekt naar onliberale dingen maar wel een maatschappij waarin mensen meer verdienen maar wel zelf de volle pot zullen moeten betalen indien ze ziek worden. Dat is nogal egoïstisch naar mijn mening. De staat zou zo'n ernstige schokken kunnen opvangen met een sociaal vangnet. In een zuiver liberale staat bestaat zo'n vangnet niet en is het ieder voor zich. Socialisme was een terechte revolte tegen zo'n liberaal beleid, hoewel ik marxisme uiteraard terdege afkeur.
Dat is een erg negatieve toekomstvisie waar ik graag een stokje voor wil steken.6 miljard aardbewoners is al véél te véél, bespaar ons alstublieft nog meer overbevolking, zeker als dit als enig doel heeft de opgang van de migranten het hoofd te bieden. Over een paar eeuwen hebben we toch allemaal dezelfde huidskleur.
Jij hebt een socialistische profiteerstaat voor ogen. Ik heb een solidaristische staat voor ogen. Solidarisme is volgens mij een passend socio-economisch luik voor mensen met een volksnationalistische visie als ik. Nationalisme moet immers niet schipperen tussen de klippen van liberalisme of marxistisch-socialisme. Wij willen geen vervlakkende en begoochelende verzorgingsstaat die sociale zekerheid placht te degraderen tot een administratief automatisme dat geen rekening houdt met de concrete persoon. Maar wél dat de staat ervoor kan zorgen dat iedereen, naargelang zijn aanleg, zich kan ontplooien. Profitariaat moet keihard aangepakt worden, dat is een terecht punt van kritiek op de verzorgingsstaat.Hah, van een utopie gesproken.
In een solidaristische staat geloof ik niet: http://www.libertarian.nl/NL/archives/000313.php Als je dat afschaft ben je meteen ook grotendeels verlost van het zogenaamde profitariaat.
Als onze staat geliberaliseerd wordt en de bedrijven in handen vallen in de genade van privépersonen vrees ik voor een sociale malaise zonder weerga. Het kapitaal zal dan beslissen over onze toekomst en dat zint me niet omdat zij enkel denken aan hun winst in plaats van de welvaart en welzijn van het volk. Gelukkig ben ik tevens geen marxist die alles in de handen van de staat wil. Ik geloof niet in een planeconomie, dat is gedoemd te mislukken en het belet trouwens de bedrijven om te innoveren (concurrentie zorgt immers voor dynamiek). Economie zou gedeeltelijk gecoördineerd moeten worden door de staat maar ook niet té strak in handen worden gehouden. Voorts zouden werknemers mee moeten profiteren van de winsten van een bedrijf. Het is immers door een gemeenschappelijke inspanning dat die extra winst er gekomen is. Die winst mag dus zeker verdeeld worden onder diegenen die daaraan hebben meegewerkt. Dus niet alles aan de topmanagers.
. Indien je de economie onderuit wilt halen (samen met de sociale hangmat 
), moet je idd. pvda stemmen.
? Nee, de winst is in eerste instantie voor de eigenaars(aandeelhouders). Let op, ik heb er niets op tegen dat werknemers in de winst zouden delen, maar MOETEN, nee daar ben ik tegen. Als dat via onderhandelingen een deel van het loonpakket wordt, zoals bij managers, mij goed, maar zeker geen verplichting. Bij Colruyt zijn aandelen bvb een deel van het loonpakket. Goed idee hoor, maar dat moet zeker niet verplicht worden. Trouwens wie wil delen in de winst moet maar aandelen kopen (bij grote ondernemingen).