JasperCLA zei:
Bezit zoals schilderijen is één ding, dat is zoveel waard als de gek ervoor wil geven. Geld op een rekening in belastingparadijzen is een andere zaak.
Momenteel is bezitten de 62 rijkste mensen evenveel als de 3 miljard armste mensen . Geen probleem op zich, de bevolking in het rijke westen leeft nog zeer comfortabel en die 3 miljard die honger lijden dat boeit hier niemand.
Trek die redenering nu eens door, binnen enkele decennia is de grote meerderheid van arbeid automatiseerbaar en zit een hoop mensen zonder werk. Ze consumeren hun laatste beetje spaargeld terwijl die 62 rijkste op aarde hun vermogen spectaculair zien toenemen. Die trend is vandaag al bezig. Opleidingen ten spijt, het simpele feit is dat de meerderheid van de bevolking de economie van de toekomst maar weinig te bieden heeft tegenover vroeger. Nu al heeft een grote hoop het moeilijk om mee te draaien in die molen.
Iedereen hetzelfde is onhaalbaar en onwenselijk, maar waar trek jij de grens qua ongelijkheid?
Qua inkomen vind ik dat 1/12de een ideaal is (armste medewerker verdient 12 keer minder dan de CEO), qua vermogen ben ik er nog niet echt uit, vooral omwille van de afdwingbaarheid en de mogelijkheid om vermogen te spreiden. Wel vind ik aanvaardbaar dat alles boven 1 miljoen geldelijk vermogen progressief belast mag worden, exclusief vastgoed, kunst en gebruiksvoorwerpen binnen normaal gebruik. (geen extra belasting op uw buitenverblijf, wel op een kotbaas met een beheer van 10+ studio's)
Akkoord, mensen die al veel hebben en dan nog onwettige manieren proberen te zoeken om nog meer te verdienen of minder dan wettelijk vastgelegd betalen die mogen ze zwaar straffen.
Momenteel is bezitten de 62 rijkste mensen evenveel als de 3 miljard armste mensen . Geen probleem op zich, de bevolking in het rijke westen leeft nog zeer comfortabel en die 3 miljard die honger lijden dat boeit hier niemand. :
Ja en dan kom ik weer bij en kun je die 62 mensen dan verplichten om alles/heel veel af te geven? Nee toch? Zolang die dat geld op een wettelijke manier verdient hebben is dat hun geld en dan moet je die gewoon even zwaar belasten als iedereen (enfin iets meer zoals we hier met belastingsschijven werken bv is wel een optie maar dat kan je niet veel verder doortrekken imo).
Trek die redenering nu eens door, binnen enkele decennia is de grote meerderheid van arbeid automatiseerbaar en zit een hoop mensen zonder werk. Ze consumeren hun laatste beetje spaargeld terwijl die 62 rijkste op aarde hun vermogen spectaculair zien toenemen. Die trend is vandaag al bezig. Opleidingen ten spijt, het simpele feit is dat de meerderheid van de bevolking de economie van de toekomst maar weinig te bieden heeft tegenover vroeger. Nu al heeft een grote hoop het moeilijk om mee te draaien in die molen.
Dat is al pure speculatie dat een hele hoop mensen zonder werk zou zitten, toen mijn vader eind jaren tachtig naar werk zocht waren er ook vaak tweehonderd solliciaties voor één-twee vacatures. Tien jaar later had zijn broer identiek hetzelfde diploma en die kwamen ze voor zijn afstuderen bijna smeken om te komen werken, wat ik wil zeggen is er zullen periodes zijn met veel werk, periodes met weinig werk maar nooit zo lang of zo gigantisch dat dat echt problematisch wordt. (Mijn vader heeft trouwens wel vrij snel werk gevonden en hij werkt daar nu +-30 jaar later nog steeds). Mensen die hun laatste beetje spaargeld consumeren kunnen hier trouwens al op allerlei systemen terugvallen, zeker als ze gewerkt hebben, die gaan echt niet verhongeren op straat ofzo. En die 62 rijkste die hun vermogen zien toenemen, ja dat zal ongetwijfeld kloppen maar nogmaals en dan? Dat is niet de fout van die mensen, dat is geen reden om te zeggen geef meer af, dat is geen reden om die blijvend meer en meer belastingen te laten betalen,... . Ik twijfel ook aan u laatste zin van dit stuk tekst. Zoveel moeilijker heeft de gemiddelde mens het echt niet om aan werk te geraken in vergelijking met dertig-vijventwintig jaar terug. Ook toen was er crisis en nul werk voor mensen die van de schoolbanken kwamen, toch hebben wij geen collectieve hongersnood gehad denk ik?
Iedereen hetzelfde is onhaalbaar en onwenselijk, maar waar trek jij de grens qua ongelijkheid?
Waar trek ik de grens qua ongelijkheid? Iedereen heeft recht op een menswaardig bestaan, ook in Afrika of eender waar, ook profiteurs, iedereen. Maar de manier om dat te verkrijgen mag niet komen door te zeggen tegen de vermogende mens, lost gij het is op.
Qua inkomen vind ik dat 1/12de een ideaal is (armste medewerker verdient 12 keer minder dan de CEO), qua vermogen ben ik er nog niet echt uit, vooral omwille van de afdwingbaarheid en de mogelijkheid om vermogen te spreiden. Wel vind ik aanvaardbaar dat alles boven 1 miljoen geldelijk vermogen progressief belast mag worden, exclusief vastgoed, kunst en gebruiksvoorwerpen binnen normaal gebruik. (geen extra belasting op uw buitenverblijf, wel op een kotbaas met een beheer van 10+ studio's).
Dus als een baas die een bedrijf leid 15 keer meer verdient dan zijn werknemers die het minste verdienen dan moeten daar van buitenaf/bovenaf regelingen komen om ervoor te zorgen dat die verhouding maximum 12/1 wordt? Daar denk ik dan toch fundamenteel anders over. Ok, je moet zorgen dat de armste werknemer menswaardig kan leven, maar dat moet (en zal ook denk ik in de toekomst) anders kunnen , anders dan te zeggen ah nee sorry jij verdient echt te veel. Ook met u progressieve belasting vanaf 1miljoen ben ik het niet eens. Kan zijn dat je daar generaties lang hard voor geknokt hebt, ik noem nu maar Willy Naessens, (die trouwens veel geeft aan minder bedeelde mensen) die op zijn zestiende nul komma nul had en niet meer op school zat en dan gigantisch hard gewerkt heeft, geld afdragen voor mensen die ook op hun zestiende van het school waren ook nul komma nul hadden en nu netto net/niet genoeg verdienen om rond te komen moet die dan echt op zijn vermogen belast gaan worden als die enkele huizen verhuurt bijvoorbeeld? In geen duizend jaar imo.
ad:
