Lisolidus zei:
Enkele reacties wijzen erop dat discussie niet mogelijk is, omdat ik hier al impliciet beledigd wordt als psychiatrisch gestoorde patiënt die lijdt aan specifieke waanvoorstellingen. Ik had het eerlijk gezegd al zien aankomen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik mezelf nog niet heb laten testen, dus wie weet heb je ook gelijk
Ik zal jullie maar feliciteren dat je bij de 11% van de wereld hoort die daar niet aan lijden.
Dan wordt mijn argumentatie afgedaan als een serie van vluchtreacties en dooddoeners omdat ze amper te verifiëren zijn. Hoe willen jullie dan discussiëren als je mijn argumenten niet ernstig neemt? Waarom dan reageren in de eerste plaats? Ik ben er eerlijk gezegd van verschoten dat ik nog niet bekend sta als een troll
En uiteindelijk wordt specifiek mijn autoriteit aangevallen (een dooddoener van een atheïst) omdat wat jullie horen in de media en zelf hebben geleerd in strijd is met wat ik hier aankaart: ik spreek niet met de autoriteit van de paus. Terwijl ik eigenlijk gewoon aanhaal wat in ontzettend veel exegetische boeken en artikels is terug te vinden. Jullie hebben misschien de Bijbel gelezen, maar niet de exegese ervan.
Ik ben ervan overtuigd dat moesten we op café zitten met een pintje voor ons, dat het er gemoedelijker aan zou toegaan. Het internet polariseert de reacties nu eenmaal.
De enige deftige reactie waar ik nog iets over kwijt wil is dat er inderdaad geen directe relatie is tussen God en de Bijbel, Koran, ... Je kan God ook kennen zonder een geschrift.
Op de andere vragen heb ik hier in het verleden al gereageerd en ik heb niet de neiging mezelf tot treurens toe te herhalen. Mijn antwoord toen is mijn antwoord nu. Jullie weten dat ik mezelf als gelovig bestempel, jullie weten dat ik de Bijbel genuanceerd en symbolisch bekijk. Hoe hard jullie ook proberen dat zal mijn punt blijven. Meer kan ik daar nu niet meer aan toevoegen.
Ik weet absoluut niet vanwaar je je reactie haalt dat dit geen gecivilizeerde discussie zou zijn die we nu aan het voeren zijn over dit onderwerp...
Als DIT geen toonbeeld is van een deftig gesprek tussen atheïsten en gelovigen, dan weet ik het ook niet meer...
Maar dit gezegd zijnde, zou ik willen inhoudelijk reageren op je antwoorden, en hopelijk voel je je niet geschoffeerd, de bedoeling is van oprecht te discussiëren...
- Je hoeft ons niet te feliciteren ervoor, maar je hebt waarschijnlijk wel gelijk dat wij tot de 11% van de wereldbevolking (heb die 11% niet opgezocht, ik ga ervan uit dat het klopt) behoren die geen waanideeën hebben.
En ik bedoel écht dat ik (ik ga verder in de ik-vorm, want kan alleen voor mezelf spreken natuurlijk) geen waanideeën heb, omdat ik effectief van NIKS zeg dat ik het zeker weet. Alles wat ik beweer is altijd gebaseerd op probabiliteit afgemeten aan wat ik toucours kan meten.
Het kan goed zijn dat er zaken bestaan die onmeetbaar zijn (onzichtbaar, onhoorbaar, onruikbaar,on-...), dit is nog niet hetzelfde als onnatuurlijk, maar ik durf ook gerust zeggen dat er misschien zaken bestaan die on(boven)natuurlijk zijn!
Maar het moet toch duidelijk zijn, dat ALS er zaken bestaan die onnatuurlijk zijn of bovennatuurlijk, dan zijn ze per definitie onmeetbaar op geen enkele manier!! Dus dan kan je gissen al wat je wil, het zou al ferm moeten lukken dat uit de kazilioenen mogelijkheden die je uit je duim kan zuigen, je het correct zou raden...
De enige manier om dit bovennatuurlijk dus te 'weten' te komen, is dus inderdaad dat dat bovennatuurlijk op één of andere manier een vorm zou kunnen aannemen (weze het tijdelijk) die je TOCH op een meetbare manier van zijn 'bestaan' kan op de hoogte stellen, waarna 'het' terug verdwijnt in het onnatuurlijke en ons mensen nalaat op deze wereld met de kennis dat 'het' bestaat maar terug weg is.
Je kan je dan nog de vraag stellen waarom dat bovennatuurlijk fenomeen zich die moeite zou aannemen om ons mensen zijn bestaan te laten weten... want dan ga je alvast uit van een vergezochte aanname dat dat bovennatuurlijk op één of andere manier een bewustzijn zou hebben en een doelmatigheid zou nastreven.
Gans bovenstaande redenering is allemaal aannemelijker (hoewel in mijn ogen nog steeds zo goed als onaanneembaar) als wetenschappelijke kennis heel zwak was. Als evolutie nog niet bekend was, als het universum nog een raadsel was, toen nog niet geweten was wat de zon echt was, toen er van de menselijke psyche en werking van het brein nog niet veel (niks) geweten was, toen nog niet geweten was hoe makkelijk het is voor het brein om misleid te worden door intuïtie, emotie en gevoelens, etc...
Maar in deze tijd, moeten we ondertussen toch beter weten?!
En durven op z'n minst skeptisch zijn tegenover alles wat we voelen, emoties die we hebben en tov ons intuïties.
Het is niet voor niks dat we in bijna elk ander domein dan religie héél erg oppassen om te zeggen dat iets is wat het is puur op basis van emoties, gevoelens en intuïties, tot we gemeten en onderzocht hebben. Waarna trouwens dikwijls het tegensgestelde van ons intuïties vaststellen!!
Maar bij religie en geloof, moet ik volgens jou plots respect hebben voor je opinie en argument dat het een gevoel is dat onmeetbaar en onuitlegbaar is...?
Het gaat mij trouwens niet over respect... Ik heb geen respect of disrespect ten opzichte van argumenten, dat is zoiets alsof je de lengte van mijn jaloezie zou vragen. (dis)respect is geen eigenschap die ik op een argument plak.
Als jij een argument geeft, namelijk dat jou geloof puur een gevoel is en onuitlegbaar op een andere manier.
Dan mag ik je er toch op wijzen dat gevoelens al heel veel bewezen hebben een slechte graadmeter te zijn voor kennis en waarheid! En dat je dit ook weet! En ik weet dat je dat weet, want je bent geen dommerik!
Ik hoop dat dit soort reacties zoals ik hier geef aan jou, je niet doen lijken alsof ik je niet respecteer... Ik kan je absoluut zeggen dat ik alles wat ik hierboven zeg, exact op dezelfde manier zou zeggen als we op café zouden zitten (niet met een pint in mijn geval want ik drink geen alcohol (niet om religieuze redenen

))!!
Je ziet natuurlijk mijn lichaamstaal en hoort mijn toon van mijn stem niet, maar ik kan je verzekeren dat ik een oprecht vraagstellende blik heb in mijn ogen en een rustige vraagstellende toon in mijn stem.
Beeld je die er anders maar gerust bij in! (Ik vermoed dat je aan verbeeldingskracht geen gebrek hebt, als gelovige

)