prozackx zei:
Je post toont aan dat je begrijpt dat er dus inderdaad ergens een grens bestaat waar vrijheid moet inboeten. Die grens ligt uiteraard niet in het eigen huis, maar ik (dit is natuurlijk louter persoonlijk en voor iedereen anders) heb er geen problemen mee dat plaatsen die voor iedereen toegankelijk zijn (en niet per se in het bezit van de overheid) zoals banken, restaurants, cafés, supermarkten, hotels, ... regels worden opgelegd om tegemoet te komen aan de niet-roker of de gehandicapte. Om deze reden ben ik niet principieel tegen een rookverbod in de horeca. Voor jou ligt die grens misschien iets verder (bijvoorbeeld bij een rookverbod op restaurant of verplichte gehandicaptenvoorzieningen op festivals), maar blijkbaar ligt ze voor de meerderheid van de bevolking voorlopig op de plaats van het café.
Maar waar trek je dan de grens tussen vrijheid en gezondheid, en op basis van welk criterium?
In mijn eigen huis: je zou denken dat wat ik daar doe een pure privé aangelegenheid is. Maar toch is het niet uitgeloten dat daar mensen op bezoek komen. Die komen daar omdat ze mogen van mij en omdat zij daar willen zijn. Niemand verplicht hen om naar mijn huis te komen.
In een café: niemand wordt verplicht om op café te gaan. Mensen gaan daarnaartoe omdat ze het leuk vinden en omdat ze mogen van de cafébaas. Wat zijn de verschillen tussen een café en mijn huis. Meestal komt er bij een café meer volk. Maar das enkel een verschil van gradatie, dat is geen wezenlijk verschil. Als het niet ok is om 10 personen te vergiftigen met passief roken, is het toch ook niet ok om 1 persoon te vergiftigen? En het is niet uitgesloten dat er in sommige huizen meer volk over de vloer komt dan bij bepaalde cafés.
Een ander verschil tussen een café en een huis is dat je in een café niet moet aanbellen en dat een cafébaas niet mag discrimineren wie hij binnenlaat. De cafébaas doet eigenlijk een geste door vrije toegang toe te staan. Moet hij daarvoor bestraft worden? Je zou van cafés ook private clubjes kunnen maken waar je een lidkaart moet hebben en moet aanbellen om binnen te mogen. Dan is er helemaal geen verschil meer tussen een huis en een café. Maar ik hoop dat je ziet dat al dan niet een lidkaart vragen, geen wezenlijk verschil is. Een lidkaart benadrukt eigenlijk het al bestaande private karakter van een café gewoon. Het is gewoon een administratief foefje.
Het enige verschil tussen een café en een private club is een administratief foefje. Je gaat me toch niet gaan zeggen dat je dat een belangrijk criterium vindt? En als mensen niet mogen roken in de privé sfeer van een club, waarom zouden ze dat dan wel mogen in de privé sfeer van hun huis?
Een laatste verschil dat ik kan bedenken is dat een café meestal een winstoogmerk heeft. Dat kan je gebruiken om een onderscheid te maken tussen een café/club en iemands huis. Maar dan snap ik niet zo goed waarom dat nu net belang is. Als je dat vindt mag je me eens uitleggen waarom roken ok is zolang er niemand winst maakt. Maar ik denk niet dat dat het echte belangrijke onderscheid is. Want dan zou je roken moeten toestaan in cafés zonder winstoogmerk, bvb voetbalkantines. En dan zou je het belangrijk moeten vinden dat mensen die thuis drank serveren niet vergoed worden.
Ik denk niet dat mensen echt een objectief criterium kunnen verzinnen waarom roken op café niet mag en thuis wel. Zoals je zegt, er wordt een afweging gemaakt tussen vrijheid en gezondheid. Maar deze afweging wordt niet objectief gemaakt. Deze wordt gewoon gemaakt op het gevoel dat op dat moment populair is en kan dus niet in een discussie verdedigd worden.
Dusja, mijn vraag aan u: waar trekt ge de grens en kunt ge dat rechtvaardigen dmv een verdedigbaar criterium dat aan het probleem van volksgezondheid gerelateerd is, of doet ge het gewoon op uw gevoel?
En ik vind dat je dat moet respecteren
Ik vind dat ik niet moet respecteren wanneer mensen hun wil willen opleggen aan anderen gewoon omdat ze met veel zijn.
(net zoals je parkeerplaatsen voor gehandicapten blijkbaar ook aanvaardt als regel? Of niet, je hebt hier nog steeds niet op geantwoord?), ook al ben je er niet mee akkoord.
Niet echt van belang hier. Maar ik vind niet dat mensen moeten verplicht worden gehandicapten te helpen. Als ik geen festival organiseer, kunnen gehandicapten niet naar een rolstoelvriendelijk festival. Als ik een festival organiseer, dat niet rolstoelvriendelijk is, kunnen gehandicapten nog altijd niet naar een rolstoelvriendelijk festival. Ik heb ze dus niet slechter af gemaakt, dus kan je me toch niets verwijten. Waarom zou ik plots de slechte zijn en een willekeurige kerel dat helemaal niets deed de goede? We deden beiden evenveel voor gehandicapten.
Als je echt om gehandicapten geeft zal je, in een vrije samenleving, daar zelf iets aan moeten doen. Voorstander zijn van zoiets verplicht te maken toont niet echt da ge om gehandicapten geeft he. Daarmee zegt ge: "ik geef om gehandicapten dus ik ga u verplichten daar iets aan te doen en zelf blijf ik in mijn luie zetel zitten". Dat vind ik vrij hypocriet. Als ge om gehandicapten geeft, dan moet ge maar betogen tegen festivals zonder de juiste voorziening, dan moet ge ze boycotten door niet te gaan, dan moet ge geld inzamelen zodat die voorzieningen betaald worden. Als ge dat er niet voor over hebt, vanwaar haalt ge dan het recht om iemand anders te beschuldigen en hem ervoor te straffen?