mac-bc zei:
Mocht uw woning in een dorpskern liggen en je hebt het mobiliteitsprofiel zoals je het hier schetst, dan ben je in mijn ogen een voorbeeld van waar ons beleid op zou moeten afgestemd worden. En dan hoef je je ook niet aangesproken te voelen door mijn kritiek op het beleid.
Tof dat ik jou goedkeuring heb, maar het begrip dorpskern is in deze natuurlijk zéér bepalend. Waar ik woon was 50 jaar geleden misschien een dorpskern maar is door de uitbreiding van de stad de facto geabsorbeerd in een uitgebreide stadsrand. Ik heb daardoor wel nog heel wat faciliteiten zoals een kleine supermarkt, 2 frituren (en nog een slechte kebab/frituur-snackbar die ik niet eens meereken), 3 bakkers, 2 slagers, 2 ijssalons zelfs een brasserie en een Italiaans restaurant... Als ik kijk naar de meeste deelgemeenten van de stad waar ik woon, dan vind je dat in ongeveer de helft van de gevallen daar niet meer hoor, die moeten daarvoor ook naar het stadscentrum en daarvoor is het openbaar vervoer in bijna héél Limburg ontoereikend tenzij je met de start van de schooluren wilt vertrekken en met het einde terugkeren...
Wat is de meerwaarde van zo te hameren op dorpskernen als je ziet dat in de praktijk, zeker meer naar het Zuiden (eigenlijk al in Wallonië), er héél wat slapende dorpskernen zijn... dan woon je misschien nog "gecentraliseerd" maar uiteindelijk moet je ook nog steeds naar de grotere steden voor zowat alles.
Ik zou eerder inzetten op het versterken van de kleine steden en gemeenten, aan de randen waar mogelijk, zonder lintbebouwing natuurlijk, en eventueel de dorpskernen daar waar het dorp nog leefbaar kan zijn.
Dat is dan elk zijn mening en tevens een andere discussie. Je kan ook in een dorpskern wonen.
Dat is een essentieel onderdeel van de discussie. Om een voorbeeld uit de actualiteit te nemen: ik zou bijvoorbeeld nooit in een gemeente willen wonen waar mensen wonen die dreigen de dood van buitenlandse Islamistische generaals te zullen wreken:
https://www.hln.be/in-de-buurt/brus...g-voor-vermoorde-generaal-soleimani~a08ab921/
Het is dan ook zeer triest dat we getolereerd hebben dat er in onze grootsteden de facto ghetto's zijn ontstaan waar fundamentalistische religies zoals de Islam dominant zijn, en waar indien nodig, terroristen zichzelf perfect kunnen verschuilen. Ik zou me daar gewoonweg nooit op mijn gemak voelen, dan kan ik beter emigreren.
Ik denk niet dat Gent ten opzichte van zijn inwonersaantal overbedeeld is door de Vlaamse en federale regering. Daarvoor zou het Gentse schepencollege van een andere politieke strekking moeten zijn dan die "Groene bobo's" en "linkse passieven".
Wat het gemeentefonds betreft, uw stokpaardje, heb ik reeds gezegd dat dat gemeentefonds er niet zomaar gekomen is. Er zijn tal van voorzieningen en kosten die gepaard gaan met de verantwoordelijkheden en bevoegdheden van een grotere stad, die ook ten gunste zijn van personen vér buiten de stadsgrenzen. De eerste berekening van de kosten/baten die daaraan vasthangen moet ik nog zien van u. Dat zou ook een ongelofelijk complexe oefening worden, dus dat verwacht ik ook niet voor alle duidelijkheid.
Ik aanvaard dit argument dus slechts gedeeltelijk: we moeten indachtig zijn dat die geldstroom bestaat maar het mag niet dienen om alle andere debatten rond de wenselijkheid van verdichting in de kiem te smoren.
Gent heeft met Verhofstad en Termont decennia aan de top van de macht gezeten, die eerste zit nu nog de interessante uit te hangen op Europees niveau - als we de EU nog willen redden zou er eigenlijk een verbod moeten komen op het pensioneren van gefaalde politici zoals Verhofstad of nu zelfs Michel op dat niveau, minstens een ontluizingsperiode van 6 jaar graag - dus beweren omdat in Gent de N-VA nu niet in de meerderheid zit, dat het daarom slecht gesteld zou zijn met Gent is absurd...
Ze krijgen per inwoner veruit het meeste uit het Gemeentefonds, tot €1200
per inwoner daar waar de meeste kleine steden en gemeenten rond de €300 zitten.
Natuurlijk hebben Antwerpen, Brussel & Gent als "grootstad" kosten die kleinere steden en gemeenten niet hebben, maar dan zou ik dat graag
volledig geobjectiveerd zien. Want hoe de verdeling van het gemeentefonds nu werkt is dat Antwerpen en Gent gewoon een enorme voorafname (rond de 30%) krijgen op het totaalbedrag, en vervolgens de "centrumsteden" (10%) nog een aparte voorafname krijgen en vervolgens wordt de rest (ongeveer 60%) van het geld via objectieve criteria verdeeld. Ik heb er geen enkel probleem mee dat wanneer er meer armoede is in een stad, dat de overheid dat meer subsidies toekent. Idem met de aanwezigheid van instellingen van hoger onderwijs - al zou ik dat niet via het Gemeentefonds regelen - want een "centrumfunctie" zoals universiteiten/hogescholen huisvesten kost ook geld, bv. aan extra ordehandhaving voor die dronken studenten (alhoewel anderzijds brengt dit natuurlijk ook véél op wanneer die studenten later blijven plakken en bovengemiddeld verdienen)... maar dan graag dan
alles objectiveren en niet slechts 60%.
Degelijke politiek is wat mij betreft alles met objectieve maatstaven meten en vervolgens de middelen verdelen, niet gewoon redelijk arbitrair werken met stempels van "grootstad", "centrumstad", "kuststad", etc. Een eerlijkere verdeling van extra subsidies uit de grootsteden en "decentraliseren" zou mogelijk ook de nood om altijd maar te pendelen naar diezelfde grootsteden verminderen en dus mee een oplossing kunnen bieden voor mobiliteit
De aanpak van de huidige regering is ook maar om te lachen: aan het fonds zelf niet durven aankomen, maar dus nog maar wat extra koterij creëren, onder andere voor de Denderstreek... Een subsidie om de opmars van het Vlaams Belang in Ninove trachten te stuiten? Ronduit debiel als ze denken dat een tekort aan geld daar de essentie van het probleem is... hint: dat probleem daar heeft te maken met wat jij als een andere discussie beschouwt.
Als je zegt dat ik mijn eigen keuzes verheerlijk, dan insinueer je dat ik eerst opportunistisch mijn levenspad bepaal en daarna retro-actief die keuze ideologisch ga verdedigen. Zo werkt het echter niet bij mij. Ik bepaal eerst welke keuzes het meest verdedigbaar zijn, welke keuzes logisch zijn, ... en ga volgens deze "ideologie" vervolgens mijn leven inrichten.
Eigenlijk zouden we elkaars rekening niet mogen maken: wie eet hoeveel vlees, wie vliegt hoeveel met het vliegtuig, ... Het zou aan de overheid moeten zijn om deze keuzes te balanceren aan de hand van reële kostprijzen die hun negatieve externaliteiten incalculeren. Maar bij gebrek aan een dergelijke overheid is die verleiding natuurlijk heel groot.
En dat ik het een hele lastige vond om toe te geven aan de druk om een bedrijfswagen te nemen, dat heb ik al gezegd. Hier heb ik het mezelf gemakkelijk gemaakt.
In een ideale wereld zou de overheid zo'n zaken inderdaad incalculeren. Wat zie je echter in de praktijk: ik krijg kritiek omdat ik met een oude diesel rijd (Euro 4), hoewel ik 90% van mijn woon-werkverkeer met de trein doe. De persoon die die kritiek levert? Maakt 2 à 3 keer per jaar een vliegreis naar verre oorden, daar waar ik al meer dan tien jaar geen vliegtuig meer genomen heb... Accijnzen en belastingen op Diesel? Ruwweg de helft van de prijs aan de pomp. Accijns op kerosine? 0. Dus op dit moment maak ik wel andere mensen hun rekening, tenminste op het moment dat zij menen kritiek te mogen leveren op mijn keuzes. Mocht ik meer verstand en/of geld hebben gehad op bepaalde momenten in mijn leven, had ik ook andere keuzes gemaakt, ik neem het milieu mee als factor, maar niet als enige factor. Jij duidelijk ook niet als je toch bent gezwicht voor de "druk om een bedrijfswagen te nemen".
Druk om een bedrijfswagen te nemen is ook maar bullshit... ja, je verdient nu netto/bruto iets beter en dat is je gegund maar als ik me niet vergis ben jij een ir. dus de kans dat je ooit voor een slecht loon zal moeten werken is virtueel nihil. Ook hier: in een ideaal land stopte de overheid met toe te laten dat men werknemers uitbetaalt in maaltijdcheques, bongobonnen, tankkaarten en bedrijfswagens, en verlaagt ze de algemene belastingdruk (en in het geval van bedrijfswagens best in de hogere schalen) maar ook hier faalt de overheid en is er niet bepaald een goede politieke keuze om dat aan te pakken: ofwel stemmen op partijen die dit liefst ongemoeid laten, ofwel stemmen op partijen die dit afschaffen maar dan vervolgens de opbrengst uitgeven aan andere zaken dan een loonlastenverlaging...
