Zoals in een andere thread was aangekaart door sommigen, zijn religieuze waarden, en moesten ze nog steeds concreet toegepast worden op alle gebied, een bedreiging voor wetenschappelijk vooruitgang.
Gelukkig bestaat er een scheiding vandaag de dag. Maar is die scheiding wel genoeg om wetenschappelijke vooruitgang te 'bevrijden'? Ook al heeft religie nog maar weinig directe invloed in wat onderzoekers willen onderzoeken of be-experimenteren. Toch wordt wetenschap nog steeds geremd door bepaalde normen en waarden, die vandaag de dag zo diep genesteld zijn in onze samenleving dat we vergeten zijn dat ze van een religieuze oorsprong zijn.
Wetenschap is echter een domein waar enkel exacte theorieën bestaan, waarin je alles kan blijven ontmantelen totdat je de elementen van eender wat, een theorie, een toestand, een gevolg, etc. kan opdelen in twee vakken "het is" of "het is niet".
Het gaat er vanuit dat het ganse universum bestaat uit vastgelegde logische en rationele regels die 'zijn'. (Metafysica buiten beschouwing gelaten). Regels die 'waarheid' in zijn puurste en objectiefste vorm zijn.
De mens probeert deze regels te ontdekken, met het grote probleem dat de mens een sociaal en subjectief wezen is, terwijl de regels van het universum gewoon objectieve en neutrale feiten zijn... zonder een mening over 'goed' of 'kwaad'.
Bijvoorbeeld een grote stenen bal die je van een berg duwt zal blijven rollen totdat het de krachten die inwerken op de bal elkaar neutraliseren en het voorwerp tot rust komt. De bal zal echter niet uitwijken of er een moer om geven als hij onderweg een gezin platwalst. Dit gezin zou, als onderhevig zijnde aan de fysische wetten, gewoon de fysische wetten volgen en hun lichaam zouden volgens de objectieve regels vervormd worden.
Een mens zal dan al gauw zeggen "Oooh, ocharme. Dit is slecht!".
Het probleem dat ik echter wil aankaarten is dat door de, door de mens, meest aangenomen normen en waarden, het moeilijk maakt bepaalde gebieden van de wetenschap te bestuderen en op een sneller tempo te ontdekken. Zo zijn er bijvoorbeeld zaken die men zou kunnen ontdekken door het onderzoeken van de werking van de hersenen van levende kinderen of door hun ruggemerg en zenuwstelsels intensief te onderzoeken. Om bijvoorbeeld geneesmiddelen en nieuwe behandelingsmethodes te ontdekken die miskramen en fysische of mentale handicaps nog alvorens de geboorte te kunnen behandelen. Dit is maar een voorbeeld dat ik aanhaal.
En er zijn zo veel meer 'gruwelijke' voorbeelden die ik kan aanhalen waar men wetenschappelijke vooruitgang uit zou kunnen halen. Maar waar men gewoon niet aan begint of durft beginnen, vanuit eigen overtuiging of maatschappelijke druk, omdat het indruist tegen de heersende moraliteit.
Zou het misschien geen beter idee zijn om af en toe eens onze moraliteit een oogje te laten dichtknijpen om wetenschap zijn werk te laten doen en zodus belangrijke ontdekkingen vroeger mogelijk te maken met minder middelen?
