Hiapoe
Legacy Member
h8bal zei:Och, we zijn toch een maandje gerust. In januari zullen ze wel een symbolisch kluifje toewerpen en tegen eind februari/begin is weer iedereen heel die heisa weer vergeten.
Ik blijf het trouwens raar vinden hoe een student zo'n verdediger kan zijn van de Belgische socialisten. Dan moet je toch al bijna thuis met de paplepel meegekregen hebben lijkt me?
Tis dus eigenlijk zoals ik dacht hé:
Gelijk een kind op de grond liggen schreeuwen omdat ze hun zin niet krijgen.
Nu gaan ze al mee aan tafel zitten (wat ze zogezegd nooit zouden doen in deze omstandigheden, want er zijn helemaal geen extra nieuwe openingen gecreëerd, de hypocrieten) en doen ze nog wat dreigende uitspraken dat ze binnen een maand gaan evalueren.
En nu gaan ze wel een snoepke krijgen of twee. Die ze sowieso zouden gehad hebben, ook zonder al dat spierballengerol en geschreeuw.
En dan vergeten we heel dienen boel.
Alleen spijtig van dat economisch verlies en hinder de voorbije maand... Net zoals bij Di Rupo en alle regeringen daarvoor, haalt het niks uit. Maar alle vakbondsleden trappen er elke keer weer opnieuw in.
Achja, we zullen het maar deel van het mens-zijn noemen zeker? Sommigen hebben blijkbaar nood aan het af en toe eens spierballen rollen en schreeuwen, hun emoties eens de vrije loop laten. Even wat afbreken...
Volgens mij hield de regering er zelfs al rekening mee bij het opstellen van de initiële begroting en regeerakkoord. Bart de Wever kennende als geniaal strateeg kan het zo wel gegaan zijn:
- Eerste 2 maand na regeerakkoord: extra begrotingstekort van 1 miljard wegens stakingen reeds ingecalculeerd. De snoepjes die we zullen geven, leggen we al opzij en klaar voor na die stakingsperiode.
- En dan doen we alsof het ons heel zwaar valt om die snoepjes te geven na de stakingsperiode en hup we zijn vertrokken voor 5 jaar en de vakbonden kruipen terug in hun holleke vanwaar ze gekomen zijn, denkende dat ze gewonnen hebben.
Dat is trouwens een strategie die ik ook dikwijls bewust toepas op het werk... Als ge een collega hebt die resistant is tegen change. Op voorhand al weten wat ge gaat toegeven en dat incalculeren in uw plan. En dan eerst die collega heel kwaad laten zijn en worden en dan op het einde zogezegd toegeven met de toegiften die ge op voorhand toch al ingecalculeerd had... Als ge dan die toegevingen doet (met wat toneel alsof het u heel zwaar valt natuurlijk), dan kan die collega niet anders dan ermee akkoord zijn, want hij heeft er zich zo kwaad voor gemaakt! win - win, want ik heb helemaal wat ik wil. En die collega denkt dat hij gewonnen heeft.

Zou me niet verwonderen dat het in de regering ook wel zo gaat
