JPV zei:
je laat al enige tijd na om te antwoorden op enkele vragen van mij. Op zich geen probleem, maar ook bij herhaling antwoord je niet en ja, dat vind ik niet gepast. Zeker niet omdat je mij beschuldigde van het minimaliseren van zaken.
Om even hierop in te gaan:
1) Soms ben ik hier een een paar uur niet, en lees ik niet alle posts die er gebeurd zijn. Meestal lees ik enkel de laatste pagina op dat moment. Dus mijn excuses als er vragen geweest zijn die ik niet beantwoord heb... Ik werk namelijk ook nog

(grapje (blijkbaar moet ik dat er ook bij zeggen)
2) Om dan even in te gaan op dat minimaliseren: Wat me vooral stoort bij jouw verdedigingen van de acties, is dat ik niet kan begrijpen hoe je niet immense geshockeerd kan zijn van incidenten zoals die in die winkel met die Raymonde, of vele andere incidenten (intimidaties en bedreigingen van verkrachting etc...)
Ik zal kort op de bal spelen: Ik ben ook geshockeerd van mensen die inrijden met hun auto op een piket! en dergelijke voorvallen.
Beide veroordeel ik even hard.
Dus ik vraag me af: Los van alle juridische prietpraat, los van recht op staken of werken, los van alles.
Mijn emoties naar beide kanten van het verhaal zijn dezelfde, shock! Zowel als ik hoor van mensen die inrijden op stakingsposten, als bij incidenten door de stakers.
Ik merk dat jouw veroordeling niet even sterk is naar beide kanten toe. Dat noem ik de minimalisering van jouw kant uit.
Als iemand op een piket inrijdt, dan is het een grote schande.
Als die vrouw een winkel overhoop haalt en fysiek intimiderend te werk gaat of als er een paar vakbondsmannen iemand bedreigen met verkrachting, dan is het een geïsoleerd incident dat te betreuren valt, maar begrijpelijk is in de context, en ik heb er niks mee te maken, want ik werk voor een andere afdeling etc...
tjah... dat bedoel ik dus.