Het concept van politieke verantwoordelijkheid waarbij je als minister ontslag neemt voor zaken waar je misschien geen controle over had of waar je zelfs maar onterecht van verdacht wordt, is gestopt met het ontslag van Jo Vandeurzen in 2008, twaalf jaar geleden. Ben ik voorstander van zo'n concept? Ja, eigenlijk wel, het kan een publieke catharsis geven en is een signaal dat de politieke kaste wel degelijk nog enige voeling heeft met de bevolking... mooiste voorbeeld is misschien nog het ontslag van Van De Lanotte en De Clerck ten tijden van de ontsnapping van Dutroux, want het is niet alsof zij hem toen hebben laten lopen, maar de woede bij de bevolking was er (terecht) wél...
Wil je het ontslag eisen van Jan Jambon voor een zaak die gebeurd is toen hij minister was 2 jaar geleden op een andere post? Dan ga je mee in een politieke heksenjacht waarbij zijn verantwoordelijkheid in de zaak Chovanec serieus opgeblazen wordt om politieke doeleinden door partijen die niets liever willen dan de realiteit van de vorige verkiezingsuitslag ontkennen, en wat levert het op nu Jan Jambon niet meer minister van Binnenlandse Zaken is? Juist ja, enkel de N-VA beschadigen.
Graag eerst het ontslag van de volgende ministers die wél nog op de post zitten die ze beschamen:
- Wouter Beke, vanwege het falende beleid in de woonzorgcentra tijdens deze pandemie.
- Maggie De Block, vanwege het opfikken van een strategische voorraad mondmaskers, het minimaliseren van de pandemie bij het begin en niets te doen tegen terugkerende skiërs uit Italië.
- Koen Geens voor zijn verantwoordelijkheid in de zaak Julie Van Espen, niet alleen het falen van Justitie voor deze zaak, maar ook het feit dat hij intussen achteraf zo goed als niets gedaan heeft om herhaling te voorkomen. Dan zwijgen we nog over de zwakzinnige aanpak van terugkerende terroristen uit Syrië.
Dat is nu toch echt troll-gedrag hoop ik? Telkens opnieuw zie je die Vlaams-nationalistische propaganda terugkeren:
- Als de N-VA probeert een regering te vormen? -> "Wauw, wat een bruggenbouwers!", "Chapeau, dat ze het toch proberen, zelfs met opponent x!", "Je kunt moeilijk zeggen dat ze niet constructief hebben geprobeerd om een hand uit te steken naar de PS!"
- Als andere partijen een regering proberen te vormen? -> "Haha, zie je wel dat het postjespakkers zijn!", "Ze zouden alles doen om te regeren, zelfs als ze daarvoor met opponent x moeten regeren!", "Schandalig dat ze willen samenwerken met de PS, de meest linkse regering ooit!". Hoezo, er is toch nog geen regeerakkoord? "Dat doet er niet toe, toch is het de meest linkse regering ooit!".
Cut the crap. Stop met die calimero uit te hangen. Stop met constructieven postjespakkers te noemen, dat is werkelijk op niets gebaseerd.
De N-VA verdient geen applaus omdat ze een brug gebouwd heeft met de P.S. dat was hun plicht met deze verkiezingsuitslag. De P.S. deed eerst duidelijk moeilijk, maar zijn zelfs uiteindelijk nog overstag gegaan, en wat is de realiteit die je dan ziet: de liberalen hebben het getorpedeerd, samen met de groenen.
Je kan het gedrag van de liberalen - zowel Nederlandstaligen als Franstaligen - inderdaad niet beter omschrijven dan postjespakken: een regering van nationale eenheid zolang mogelijk in het zadel trachten te houden omdat ze er buitenproportioneel veel ministerposten in hebben, Paars-Groen trachten te lanceren om zo het eerste ministerschap te kunnen claimen, en nu de facto met Vivaldi hetzelfde doen, nota bene met een nieuwe partijvoorzitter die ooit zei dat Ecolo zijn programma ritueel zou moeten verbranden vooraleer hij ermee zou samen werken...
Of dit de meest linkse regering ooit wordt, dat is een uitspraak die ik niet ga doen, dat kan je alleen maar na een aantal jaren in het zadel over oordelen, waar je wel al kan over oordelen is dat de vorige ervaring met paars-groen zelfs in budgettaire goede tijden een ramp is geweest achteraf beschouwd (buiten een ethisch progressief sausje dat er dankzij de tijdsgeest uiteindelijk in andere constellaties ook wel gekomen was), en willen we dit nu serieus gaan herhalen in economisch zéér moeilijke tijden?
Wow, daarvoor moet je echt een cynische ingesteldheid hebben. Dus het komt er als politicus eigenlijk op aan om zoveel mogelijk te roepen vanuit de oppositie en zo weinig mogelijk te willen regeren. Gewoon de auto laten rijden en wat zagen op de achterbank dat het allemaal niet goed is en de eerste die het stuur durft vastnemen, die moet met de grond gelijk gemaakt worden omdat hij het lef heeft om "het postje" van chauffeur te pakken. "Wie denk hij wel dat hij is? Laat die auto toch eens doelloos crashen zeg." En jij bent dan verwonderd dat ik zeg dat de N-VA de verrottingsstrategie toepast?