zwerver zei:
Er staat een erg interessant opiniestuk van Gideon Levi op Haaretz, waarin hij beargumenteerd dat de Palestijnen best beginnen ijveren voor stemrecht in Israël. Doorgaan op de huidige weg lijkt niets op te brengen, en het geval van Zuid-Afrika is hoopgevend. Volgens hem zijn er twee mogelijke uitkomsten van dit scenario: ofwel komt er één democratische staat, ofwel trekt Israël zich terug uit de Palestijnse gebieden uit angst voor de gevolgen van dat stemrecht.
De man maakt een goed punt, denk ik.
Reacties?
(artikel kan ik niet kopiëren via mobiel en zit achter gratis registratie muur)
De éénstatenoplossing is een elegante oplossing, althans op korte termijn. Ik zie echter een aantal problemen:
1) Verzet van de extremistische vleugels van beide partijen
2) De Palestijnen krijgen nog een bijkomend incentive om hun onhoudbaar hoge geboortecijfer aan te houden, en dat terwijl Israël en Palestina nu al overbevolkt zijn in verhouding tot hun reserves aan land, water en landbouwgrond.
3) Extreme inkomens- en ontwikkelingsverschillen binnen één staat.
4) Wat met legerdienst voor Palestijnen? Het zou onredelijk zijn de verdediging van een gemengde joods-Arabische staat over te laten aan de joden, maar de Palestijnen zullen en masse hun dienstplicht weigeren.
Op termijn lijken de culturele, sociale en demografische verschillen me onoverbrugbaar. Een tweestatenoplossing binnen de door de VN voorgestelde grenzen (met
land swaps om de oudste en grootste nederzettingen te legaliseren) lijkt me de enige haalbare oplossing.
Zuid-Afrika is overigens in veel opzichten een voorbeeld van hoe het niet moet: een slecht opgeleide, intern verdeelde groep met een lange traditie van corruptie (ANC, maar ook Fatah/Hamas passen hierin) nemen de macht over van een brutale maar stabiele en ontwikkelde onderdrukker. Gevolg? Meer vrijheid, minder welvaart en veiligheid.