mac-bc zei:
Hier gebruiken jullie het drogargument: "Het is nieuw, dus het zal toch wel beter zijn zeker?". Iedereen die bepaalde inhoudelijke bezwaren heeft, die bestempelen we als ouderwets. Zo werkt het niet natuurlijk.
En die barrière om zaken te vragen is heus niet verdwenen omdat er een telefoon naast u ligt hoor. Hoe je het ook draait of keert, die barrière is er sowieso. Ergo, alle kleine pietluttige vraagjes, handelingetjes, ... komen allemaal op kap van diegenen die wél nog aanwezig zijn op het werk.
Of zwijg me van Slack. Als er nu één middel is om uw werknemers linea recta een burnout in te jagen, dan is het wel Slack met die 24/24 gespam rond uw oren over werkgerelateerde shit. Dat weiger ik te gebruiken. Duidelijke scheiding tussen werk en privé vind ik primordiaal.
Daarnaast zit je ook nog met enkele praktische bezwaren. Ik heb persoonlijk al meegemaakt dat je een vraag stelt aan iemand die van thuis uit aan het werken is, maar om die vraag te beantwoorden heeft hij dossiers nodig die... op het werk liggen. Dan mag jij daar door een ander zijn rommel zitten zoeken naar dat dossier:
-"Is het dit?"
Neen.
"Is het dit?"
Neen. Tiens, waar had ik dat nu weer gelegd? Kijk nog eens ginder.
- *Zucht*
Of in een onverwachte situatie moeten bepaalde handelingen gesteld worden waar persoon x het meeste ervaring in heeft:
- "Ja kom, we halen persoon x erbij!"
Dat zal niet lukken want persoon x zit thuis. We zullen het morgen moeten doen.
- *zucht*
Of in eender welk ander beroep waarbij er af en toe wat geïmproviseerd moet worden. Je loopt vroeg of laat altijd tegen muren aan. Maar dat zien de thuiswerkers niet natuurlijk (vandaar dat ze zo euforisch zijn?), diegenen die achterblijven op kantoor mogen het telkens opnieuw oplossen.
Om nog maar te zwijgen van de sociale functie van collega's.
Telewerken is allemaal heel leuk voor de uitzonderlijke gevallen (bij een treinstaking ofzo), maar wie dit als permanente wonderoplossing wil gebruiken voor "het nieuwe werken"? Vergeet het. Ik denk dat iedereen goed moet beseffen dat dit een grote gunst is die je krijgt, waarbij je anderen veel sneller in de shit steekt.
Maar al je bezwaren hebben te maken met hoé je het thuiswerk aanpakt. Niet met het thuiswerk zelf.
- Slack is een probleem, want je krijgt 24/24 werkgerelateerde spam. Zet dat dan af als je werkdag gedaan is. Opgelost. Zoals je zegt, scheiding van werk en privé.
- De barrière om iets te vragen is er ook in persoon. Er zijn veel mensen die liever een mailtje sturen dan persoonlijk iets gevoeligs te gaan zeggen.
- Dingen nodig die op het werk liggen? Fout van de werknemer. Die moet zorgen dat hij alles heeft wat hij moet hebben, en als het dingen zijn die op kantoor moeten blijven, kun je makkelijk zoeken naar een oplossing waarbij iemand de dossieren beheert en opgeroepen kan worden via Skype. Maar als het de schuld is van de werknemer is dat niet anders dan wanneer hij niet thuiswerkt: Een uitbrander en als het vaker gebeurt, een groter probleem.
- Iemand belangrijk voor een bepaald project zit thuis terwijl de rest niet thuis zit, dat is dan fout aangepakt van een planner. Is het onvoorzien, dan moet je maken dat mensen sowieso bereikbaar blijven op bepaalde momenten. Ook dat is makkelijk te controleren en op te leggen.
Kortom: Het gaat meer over bedrijven en managers manieren geven om thuiswerken te doen slagen, om hen het thuiswerken aan te leren. Want alle problemen liggen niet bij het thuiswerken zelf, maar bij de organisatie daarrond.
@Vinceness: Ik heb nog nooit een werk gedaan waarvoor de enige vereiste was dat ik 8u achter mijn bureau zat.
