Heel deze situatie sinds de aanslagen vormt een prachtige casus voor een thesis over de manier waarop media de protesten in een framing plaatst. "Extreem-rechtse hooligans" versus "vreedzame betogers" bijvoorbeeld. Er circuleert een vrij lange tekst op Facebook van een "linkse ooggetuige" die met zijn zoontje naar de wake gaat en ziet hoe extreem-linkse manifestanten (die de zaak natuurlijk ook proberen toe te eigenen) de hooligans provoceert. Het beeld van de man die wordt neergeslagen die voor de ene media onschuldig lijkt wordt door andere mediakanalen genuanceerd door het feit dat die man een spandoek van de casuals probeert af te pakken. Dat is natuurlijk dom ... of heroïsch, het hangt er maar van af hoe je je verhaal wil framen. Wie heeft die mannen hitlergroeten zien doen en wat valt tegenwoordig onder een hitlergroet? Willen we niet gewoon dat zij de hitlergroet doen? Of gaat het om een gebruik binnen die hooligansubcultuur die eerder niet als een hitlergroet werd gezien, maar nu wel binnen het beeldje past van een "zwarte fascistoïde demon" die de eendracht, die België eindelijk zou maken tegen de terreur, wil vernietigen?