Genious zei:
Vermogen belasten is imho nono, vermogensinkomens daarentegen...
Het optimale is dat men gewoon het onderscheid tussen arbeidsinkomen en vermogensinkomen opheft en gewoon het totale inkomen belasten. (ge moet dan wel ook alle speciale taksen op vermogensgedoe weghalen die er al zijn om daar in de zakken te gaan zitten)
Een belasting op sparen is toch nooit een goed idee hoor. Eerst zitten socialisten te zagen over de consumptiemaatschapij. Hoe slecht is het wel niet dat mensen gedwongen worden om dingen te kopen en vervolgens willen geld afnemen van degenen die dan niet hun volledige inkomen consumeren.
Moest Groen! een solide en ecologisch economisch beleidsplan willen hebben (ipv dat gepredik en boomgeknuffel) zouden ze beter het volgende doen:
1) Afschaffen van alle belastingen op sparen. Sparen is groen. Sparen zorgt ervoor dat er minder geconsumeerd wordt, wat een direct ecologisch positief effect heeft. Sparen zorgt er ook voor dat fondsen beschikbaar zijn voor de investeringen die nodig zijn om duurzame en groene economie te bouwen. Ge kunt ni tegelijk verwachten dat ondernemingen investeren in milieuvriendelijke productie, en tegelijk investeringen duurder maken.
2) Ter compensatie: verhogen van de BTW. Zelfde effect als hierboven. Ze zijn tegen de consumptiemaatschappij? Nou, ontmoedig dan consumptie en moedig sparen aan in plaats van het tegengestelde te doen. Zorg ervoor dat mensen hun aankopen zolang mogelijk uitstellen zodat wanneer ze het wel kopen, de producten groener zijn.
Op vlak van inkomensongelijkheid is dat ook het beste. Iemand met veel vermogen en die alles spaart en als zijn inkomsten herbelegd, die zorgt niet voor een inkomensongelijkheid probleem. Want hij doet zijn geld zelf niet op. Hij stelt het vermogen beschikbaar aan anderen en door ook zijn inkomsten te herbeleggen, stelt hij ook zijn inkomsten beschikbaar aan anderen. Hij zorgt er dus voor dat anderen kunnen investeren, dat anderen middelen krijgen om zelf rijk te worden en jobs te creëren. Zolang hij spaart, staat zijn vermogen ten dienste van de samenleving. Formeel is diene rijke misschien eigenaar, maar in de praktijk geeft hij het vermogen en de inkomsten ervan weg aan anderen.
Het probleem van inkomensongelijkheid stelt zich pas wanneer hij niet meer spaart en een deel van zijn vermogen consumeert. Als hij consumeert, onttrekt hij die fondsen aan de samenleving. Wat hij opeet is voorgoed verdwenen. Daarom is het logisch dat ge pas belast wanneer hij consumeert. Om ervoor te zorgen dat hij zijn geld zoveel mogelijk ten dienste van de samenleving laat zijn. Dat hij maar een groot vermogen verzameld, zolang hij het niet consumeert kunnen wij het gebruiken voor onze doelen.
En das net het omgekeerde wat die vermogensbelasting doet. Vermogensbelasting zegt eigenlijk: onttrek zoveel mogelijk fondsen van de samenleving en zorg ervoor dat het in je eigen buik verdwijnt, want anders nemen wij het af.
