Nu, ik weet dat wij, libertariërs, nogal vaak die vrijwillige en spontane solidariteit beklemtonen, maar er is 'n andere kant die te weinig belicht wordt. En dat is dat onderwijs, gezondheidszorg en nog wat andere zaken nu eenmaal goedkoper kunnen gemaakt worden in een samenleving waar rechten en vrijheden gerespecteerd worden. Er is geen a priori reden waarom iemand zes jaar lager en zes jaar middelbaar moet doorlopen om Diploma X te halen - behalve dan een wet die zegt dat je tot je achttiende moet leren, hoofdzakelijk omdat je op die manier niet in de werkloosheidsstatistieken belandt. Er is geen goede reden waarom nagenoeg alle scholen exact dezelfde onderwijsmethodes hanteren, behalve dan dat subsidies afhangen van 'in orde zijn met de regels'. Zeker wat betreft gezondheidszorg komt daar bij dat heel wat beroepen en behandelingen wettelijk gemonopoliseerd zijn (Orde van Geneesheren, vestigingswet voor apothekers, om er maar twee te noemen). Dat kan allemaal efficiënter. Naarmate andere sectoren van de economie efficiënter worden, sijpelt dat kostenvoordeel trouwens ook door naar de andere branches: beter transport betekent goedkoper vervoer betekent goedkopere medicijnen; betere energieproductie betekent goedkopere energie betekent goedkopere ziekenhuisrekeningen, betere drukpers betekent goedkopere boeken betekent goedkopere schoolrekeningen, ...
Om nog maar te zwijgen over de meest evidente voordelen: het wegvallen van de lasten op arbeid, die vooral in zulke arbeidsintensieve sectoren als onderwijs en gezondheidszorg een aanzienlijk stuk van de eindfactuur uitmaken.
Ik denk dus enerzijds dat de 'noodzaak' in een vrije samenleving kleiner zal zijn, en anderzijds dus dat zulke problemen efficiënter opgelost kunnen worden via 'charity' dan via wetgeving, ambtenaren, Rijksdienst Voor Godweetwat, ... waar men niet zoekt naar wie behoeftig is, maar waar men controleert of aanvragers in orde zijn met de regels.