Epyon zei:
Ehm. Nope.
Wat jij doet is iig
niet de wetenschappelijke methode. Jij substitueert een gebrek aan kennis van de materie met goedgeplukte internettopics en socioculturele dogma's. Behandelingen waarvan wetenschappelijk aangetoond zijn dat ze meer succesvol zijn voor de puberteit counter jij met een sociocultureel geloof dat je niet aan een kind mag raken, ook al is dat in zijn/haar voordeel in de rest van het leven. Als je het niet kan halen op objectieve basis beschuldig je de wetenschapper van een politieke agenda
.
Wat jij hier doet is pas intellectueel oneerlijk, ik stel bijvoorbeeld nergens dat puberteitsblokkers niet werken, dat zullen ze heus wel doen, maar ik bekritiseer hun gebruik in een context bij transgenders waar ze niet voor ontwikkeld zijn.
De gevolgen van het volledig stilleggen van de natuurlijke puberteit zijn niet of onvoldoende gekend, en zeker niet voor de cognitieve ontwikkeling. Van hormonen is geweten dat ze de ontwikkeling van de hersenen sturen tijdens de puberteit, dus die hormonen gaan stilleggen zal daar onvermijdelijk een rol in gaan spelen. Daarom dat ik het niet ethisch vind om dergelijke behandelingen bij kinderen toe te passen.
Als je als wetenschapper ethische beslissingen gaat nemen op dan kan je dat inderdaad niet los zien van een politieke agenda.
Zou je echt een wetenschapper zijn zou je al je culturele opvattingen opzijzetten en Occam's razor toepassen op de beschikbare literatuur en expertise. Dan zou je niet je collega wetenschappers beschuldigen van politieke agenda's puur omdat hun vaststellingen niet kloppen met jouw overtuigingen. Dan zou je een terughoudende positie aannemen tot er voldoende bewijzen zijn die je stelling staven of ontkrachten, en zou je niet bang zijn om te zeggen dat je nu niet voldoende expertise hebt om er een uitspraak over te doen.
Welke vaststellingen? De hiaten in hun kennis die hun toch niet beletten met hun behandeling door te gaan?
Daar kom je weer af met Occam's razor, maar dat is in wezen géén wetenschappelijk principe, er zijn genoeg voorbeelden waar de meer ingewikkelde theorie toch de juiste bleek te zijn.
Ik ben ook geen fan van complottheorieën, ik denk ook niet dat er een gigantisch complot is om kinderen met genderdysforie zo snel mogelijk in transgenders te veranderen.
Ik ben wel de mening toegedaan, dat door uit te gaan van een denkwijze waarin men nu zit, onderzoek naar de gevaren van de huidige behandeling en naar alternatieven zo goed als onmogelijk gemaakt wordt.
Ik ben het ook niet eens aan de gewichten die aan bepaalde risico's verbonden zijn gegeven worden, en ja dat is een politieke keuze: dat kinderen noch volwassen in hun plaats, zo'n keuze zouden mogen maken voor hun 18e, of laat staan zelfs maar voor hun 16e. Dan hebben we het trouwens niet alleen over onvruchtbaarheid, ga maar eens op de website van The Endocrine Society waar jij of DaFreak zo graag naar verwijzen kijken wat de andere risico's zijn (kankers, etc.)
Eenvoudig gesteld: door een kind dat twijfelt aan zijn geslacht, vanaf zijn 13e op puberteitsblokkers te zetten, en vervolgens op 16 al cross-sex hormonen te geven beïnvloed je het brein mogelijk dusdanig dat je een initiële twijfel gewoon in één richting duwt. Om uitsluitsel hierover te geven dat dit niet gebeurd zou je onderzoek moeten gaan voeren tussen één groep waarbij je deze behandeling wél toepast, én één waarbij je deze niet toepast, toegegeven ook dit kan je ethisch zo goed als niet verantwoorden.
Mocht jij een van mij studenten aan de unief zijn, ik zou je toch stevig aan de tand voelen over jouw opvatting van de wetenschappelijke methode
.
Dan ben ik blij dat ik nooit zo'n assistent/docent/professor als jou gehad heb. Ik had op wetenschapsfilosofie een 18/20. Dat was één van mijn beste vakken.
Ik sta altijd open voor de mogelijkheid dat ik verkeerd ben in mijn opvattingen, maar ik ben zelfs op de website van The Endocrine Society gaan kijken, en toegegeven ze doen aan zelfcontrole, ze zeggen het volgende over het bewijs voor hun eigen protocol over de behandeling van transgenders:
Evidence: This evidence-based guideline was developed using the Grading of Recommendations, Assessment, Development, and Evaluation (GRADE) system to describe the strength of recommendations and the quality of evidence, which was low or very low.
bron:
https://academic.oup.com/jcem/artic...Endocrine-Treatment-of-Transsexual-Persons-An
Nu wel nuanceren, die GRADE schaal hanteert wel strikte criteria en een 4 (high quality) lijkt mij al niet eenvoudig om te bereiken (daar heb je blijkbaar randomized clinical trails voor nodig).
De definities gekoppeld aan deze termen vind je hier terug:
http://www.jclinepi.com/action/showFullTableImage?isHtml=true&tableId=tbl2&pii=S089543561000332X
m.a.w. volgens de Endocrine Society zelf, die hier al meermaals als autoriteit is aangehaald op dit vlak - en niet door mij - situeert het wetenschappelijk bewijs voor de behandeling die zij met consensus aanraden zich tussen: "Our confidence in the effect estimate is limited: The true effect may be substantially different from the estimate of the effect" & "We have very little confidence in the effect estimate: The true effect is likely to be substantially different from the estimate of effect".
Nu ik begrijp best dat ze desondanks een consensus gevorm hebben voor de huidige behandeling, kwaliteit van je bewijs is iets waar je aan moet werken en je hebt zelden van de ene dag op de andere "topmateriaal" zeker niet op dit gebied, maar dit lijkt mij geen basis om te zeggen dat dit een robuuste, onomstotelijke basis is.