Racemaniac
Legacy Member
Wat je zegt valt onder de noemer discriminatie. Is't voor velen onder ons natuurlijk herkenbaar dat we liever met iemand samenwerken met een gelijkaardige cultuur/achtergrond/... natuurlijk. 'k weet zelf ook niet goed wat ik nu wel en niet normaal moet vinden, en wanneer het nu echt racisme is of niet... Het is alleszins een vorm van discriminatie, maar ook een logisch gevolg van dat we nu eenmaal groepsbeestjes zijn. Ge wilt een groep waarbij ge u kunt aansluiten, en iemand met andere cultuur/normen/waarden past daar moeilijk in.Cycloon zei:Ik blijf mij toch afvragen of dat iets met racisme te maken heeft. Mensen met een buitenlandse origine hebben nu eenmaal ook vaak andere waarden en normen. Als bedrijf ga je op zoek naar kandidaten die zo goed mogelijk voldoen aan je eisen, dit zowel op technisch als persoonlijk vlak. Een goed team samenstellen is meer dan enkel de juiste technische kennis binnenhalen, een goed samenwerkend team heeft quasi altijd een zelfde manier van denken en dus vaak dezelfde waarden en normen. Als je tientallen sollicitatiebrieven binnenkrijgt en je moet als bedrijf gaan schiften dan doe je dat op bepaalde criteria, personen zonder ervaring vallen af, personen zonder diploma vallen, maar ook personen die laten blijken dat ze andere levensvisies hebben vallen af.
Als jij iets nieuws gaat kopen in de winkel en er is een gigantisch aanbod dan ga je ook vaak kiezen voor wat je al bekend is. Dit doen bedrijven ook.
En ja, schiften betekent gokken. Tijdens de schifting zullen ook andere mensen uit de boot vallen die misschien potentieel de beste kandidaten waren.
Ik vind het voor mezelf een moeilijke vraag van wat is nu racisme, wat moeten wij toelaten, en wat laat ik voor mezelf toe? Wat vind jij er persoonlijk van? Het is begrijpelijk (al zijn ero ok mensen die dat niet vinden, en da's ook een terechte mening), maar als we ons zo gedragen zijn we discriminerend, en moeten we niet hoog van de toren blazen dat ze hier gelijke kansen krijgen....
. Ik vind het jammer dat over zo'n issues de eerste reactie vaak gewoon de gal ff komen spuwen met liefst zoveel mogelijk stereotypes... En ik denk niet dat het zozeer specifiek deze issue is, maar dat onderhuidse gevoel van schrik hebben van culturele identiteit te verliezen, er op gewezen worden dat je nog altijd passief racistisch kan zijn al sta je er niet bij stil, en open moeten/durven staan om dingen die jij normaal en traditioneel vindt te durven evalueren (en ik denk dat durven wel een terecht woord is. Het is niet evident om niet gewoon vast te houden aan wat jij kent, en ergens ook wilt).