Archief - Algemene loopthread - Deel 4

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Dionysus

Legacy Member
Robin75 zei:
als ervaringsdeskundige kan ik u nu al zeggen dat echt 'uzelf totaal in de prak lopen' niet aan te raden valt.Ik weet hoe dat aanvoelt, hoe uw lichaam daarna de wonden dient te likken.
Voor de ene is de prakgrens natuurlijk al sneller bereikt als de andere (het gaat hier om iets meer dan kotsend over de finish lopen), bij mij was het simpel. Zelfs al hadden ze me 10 miljoen euro beloofd voor nog één rondje van 2,4km toen, ik had het niet gehaald...

Karry is hier verstandig goed op tijd gestopt, fysiek zal ie zeker nog veel langer hebben kn lopen tot het nt meer ging, maar dan had hij misschien de rest van z'n seizoen gehypothekeerd.

Ik ben benieuwd naar de omstandigheden waarin dit gebeurd is. Zou je dat eens nader willen uitleggen? Om welke afstand/tempo ging het toen? Of lag het aan de voeding/drank?

Robin75

Legacy Member
Dionysus zei:
Ik ben benieuwd naar de omstandigheden waarin dit gebeurd is. Zou je dat eens nader willen uitleggen? Om welke afstand/tempo ging het toen? Of lag het aan de voeding/drank?

impulsieve beslissing om aan 24u Steenbergen mee te doen in 2015 terwijl ik daarvoor alleen wedstrijden over 5 en 10km liep en al eens een halve marathon.
Weinig uitgerust na een late shiftenweek 's morgens naar daar gereden, met wat sandwiches met confituur, wat redbull, aquarius, en een stukje rijstvlaai en rest zou ik onderweg dan wel meegritselen was het idee..
Snel gestart vr een ultraloopgebeuren blijkbaar aan 13/u en na een paar uur begon het wat te wringen maar bleef ik doorgaan. Ik wandelde of liep tot het einde dacht ik bij mezelf. Na 132km uiteindelijk en een 15tal uren, was ik al ver over mn limiet helaas. Slechts één keer geplast in die 15u en mn spieren waren toen al zo stijf dat ik nauwelijks dat kleine trapje van de buitenwc op kon gaan. Dan mezelf in de wagen gehesen en terug naar België gereden. Paar keer moeten stoppen wegens overgeven van ?gal of iets anders. Tegen de avond dan naar spoed gebracht want kon ook geen water meer binnen houden en was intussen zo misselijk als ik nog nooit was geweest. Daar meteen aan baxter, cardioloog erbij, nierspecialist en 4 dagen moeten daar blijven . Rhabdomyolyse heette de term, lichaam intern aan het vergiftigen door een massaal aantal afvalstoffen die nieren niet meer konden verwerken, met lever, hart en nieren dus geraakt. Filtercapaciteit van nieren bleef drie dagen dalen tot het bijna onder 15 daalde , en dan had ik aan de dialyse gehangen helaas want was nier naar de *. Op 17 is waarde gelukkig terug beginnen stijgen naar >90 zoals het hoorde (na 2 weken). Veel geluk gehad , had veel slechter kn aflopen. Het is wat het is , kan het toch nt meer veranderen.

Mocht normaal nadien twee maanden abs niet sporten maar liep dan maandje later weer een 15km in Geel, en dat viel geweldig tegen, en toen ben ik echt een paar maand ertussen uit geweest en 10kg verdikt ;-)

Loser

Legacy Member
Robin75 zei:
impulsieve beslissing om aan 24u Steenbergen mee te doen in 2015 terwijl ik daarvoor alleen wedstrijden over 5 en 10km liep en al eens een halve marathon.
Weinig uitgerust na een late shiftenweek 's morgens naar daar gereden, met wat sandwiches met confituur, wat redbull, aquarius, en een stukje rijstvlaai en rest zou ik onderweg dan wel meegritselen was het idee..
Snel gestart vr een ultraloopgebeuren blijkbaar aan 13/u en na een paar uur begon het wat te wringen maar bleef ik doorgaan. Ik wandelde of liep tot het einde dacht ik bij mezelf. Na 132km uiteindelijk en een 15tal uren, was ik al ver over mn limiet helaas. Slechts één keer geplast in die 15u en mn spieren waren toen al zo stijf dat ik nauwelijks dat kleine trapje van de buitenwc op kon gaan. Dan mezelf in de wagen gehesen en terug naar België gereden. Paar keer moeten stoppen wegens overgeven van ?gal of iets anders. Tegen de avond dan naar spoed gebracht want kon ook geen water meer binnen houden en was intussen zo misselijk als ik nog nooit was geweest. Daar meteen aan baxter, cardioloog erbij, nierspecialist en 4 dagen moeten daar blijven . Rhabdomyolyse heette de term, lichaam intern aan het vergiftigen door een massaal aantal afvalstoffen die nieren niet meer konden verwerken, met lever, hart en nieren dus geraakt. Filtercapaciteit van nieren bleef drie dagen dalen tot het bijna onder 15 daalde , en dan had ik aan de dialyse gehangen helaas want was nier naar de *. Op 17 is waarde gelukkig terug beginnen stijgen naar >90 zoals het hoorde (na 2 weken). Veel geluk gehad , had veel slechter kn aflopen. Het is wat het is , kan het toch nt meer veranderen.

Mocht normaal nadien twee maanden abs niet sporten maar liep dan maandje later weer een 15km in Geel, en dat viel geweldig tegen, en toen ben ik echt een paar maand ertussen uit geweest en 10kg verdikt ;-)

Jezus Christus! Dat is dus niet wat ik bedoelde, dat is veel te letterlijk in de prak!
Ik bedoelde zelfs eerder net vòòr kotsend over de streep komen. Zeker niet erna. Als ik het verslag van Karry zo las, leek het alsof er nog wat reserve was. Maar dat was misschien een foute interpretatie.

Wel enorm heftig, zeg... Ik dacht dat ik al een "probleem" had met het kennen van mijn grens. Ik kan kapotgaan en dan nog eens kapotgaan. Maar nooit zo, daarvoor ben ik mentaal niet sterk genoeg :). Ja, ik kan me goed inbeelden dat je daar nog heel lang de gevolgen van merkt.

Karry98

Legacy Member
Er zat bij mij nog wel redelijk wat marge op inderdaad, ik had zeker nog enkele rondjes binnen tijd kunnen aankomen, hoeveel exact laat ik in het midden, moeilijk in te schatten.

De bedoeling was ook om verder te gaan dan wat ik heb gedaan, maar de laatste ronden hoorde ik een stemmetje zeggen dat het wel goed was :). Het is vooral omdat ik binnen een week op verlof vertrek met het doel daar heel veel te lopen. Als ik dus echt zeer diep was gegaan, had ik misschien het risico gelopen iets voor te hebben en mijn verlof te hypothekeren. Ik zou het mijzelf nooit hebben vergeven als ik daar half kreupel zou aankomen.

Bovendien begin ik volgende week mijn opbouw naar de Bello Gallico 100 mijl. Hoewel het nog zeer lang is tot midden december wil ik niet met een handicap aan mijn training beginnen.

Tenslotte zullen de meesten ondertussen al wel hebben gemerkt dat ik het hele jaar aanzienlijke volumes loop zonder ooit geblesseerd te zijn. Dat komt voornamelijk omdat ik echt luister naar mijn lichaam en geen risico’s neem, ik stop liever veel te vroeg dan de ronde te veel te doen.

En nu ga ik wat intervallen doen, ben het rusten al beu :D.

@ Robin: Dat verhaal man... Moet wel griezelig zijn geweest...

makila

Legacy Member
Ivm in de prak te lopen. Bij mijn tweede marathon had ik de fout gemaakt om amper wat slokjes water te drinken. Ik had namelijk een topdag. (Dacht ik!)

Daardoor kreeg ik vanaf +- km 35 plots hartkloppingen en hartritmestoornissen. Het licht ging letterlijk uit. Ik heb me naar de finish moeten slepen ...

Ik was nadien wel terug ok omdat ik veel ben gaan drinken en door tussendoor te wandelen ben ik er nadien wel doorgekomen.

Dus het was belange na niet zo erg als bij Robin. Maar uit zoiets leer je je grenzen echt wel kennen.

Marathon 3 en 4 was ook wel zwaar afzien maar ik heb wel nooit nog zoiets voorgehad.

parabellum

Legacy Member
Dionysus zei:
Ik denk dat die stap kleiner is dan je denkt. Ik was ook naar hetzelfde evenement als Karry geweest dit weekend en ik had in het verleden enkel marathons gelopen. Ik heb uiteindelijk 70km gelopen en was echt nog redelijk fris. Ik ben gestopt omdat ik niet te diep wilde gaan met het oog op de marathontraining de komende weken. Het slaapgebrek was zeker het moeilijkste. Er is een enorm verschil tussen een marathon volledig op de limiet lopen, of 70km op het gemak lopen met enkele wandelpauzes erin. Ik was gisteren al terug vrij fris en kon al terug gaan lopen, en vandaag ga ik ook terug. Terwijl ik na een marathon de week erna toch enorm veel last heb met eenvoudige dingen zoals gewoon de trap afkomen.

Das ongetwijfeld waar. Het zijn die cijfertjes op papier die mij afschrikken natuurlijk. 70 kilometer wanneer je enkel nog maar 42 hebt gedaan. En ook wel: hoe beter ik getraind ben, hoe meer ik denk: zo'n marathon valt eigenlijk toch wel mee. Tot ik er een loop en de dag daarna als een gans overal heen moet waggelen door de kramp in mijn bovenbenen.
Misschien moet ik dan toch maar eens die Bear trail proberen, maar zou dan wel opteren voor de 58 kilometer (toch altijd op safe spelen he, het zit in mijn natuur).

Ik heb mijzelf ook nog nooit echt kapot gelopen. Op mijn eerste marathon zag ik er bij de finish blijkbaar heel slecht uit (organisatie kwam met een stoel aangelopen), maar mijn snelheid was nooit onder de 10 per uur gegaan. Vorig jaar op de La chouffe trail 27K afgezien op het einde, maar dat lag denk ik aan de hitte die dag. En het was afzien, maar ik bewoog mij nog altijd voort aan 7-8 per uur. Wel een raar gevoel dat mijn lichaam gewoon niet meer kon versnellen, zelfs bergaf. Dit jaar iets gelijkaardigs voorgehad op een trail van 30K, maar dat kwam gewoon door te weinig training (en de avond ervoor nog op restaurant moeten gaan, te weinig geslapen,...).

Deze week stond een rustige week op het programma, en maar goed ook, want denk dat ik mijn enkel wat heb omgeslagen. Eens twee dagen pauze pakken dus (maar morgen wel waarschijnlijk 60 kilometer op de fiets om de start van de Tour de France eens te checken).

-RaZoR-

Legacy Member
Ik zit al een week of 3 met een fameuze dip ivm het lopen.. heb totaal geen zin om te vertrekken..

Ik verplicht mezelf dan om toch die loopkleren en schoenen aan te trekken en als ik dan eenmaal bezig ben geniet ik er wel van.. maar het is verdomd moeilijk om mezelf te motiveren om de stap naar buiten te zetten.

Denk dat het door het warmere weer komt.. Kan er namelijk niet goed tegen.. in de winter verlang ik echt achter de volgende loopsessie

Iemand tips om toch weer de goesting te vinden? 'S morgens is een optie, maar ik werk 2 weken in de maand nachtddiensten dus dan heb ik geen zin om na het werk nog te gaan lopen en dan pas te gaan slapen:p

lasportiva

Legacy Member
Mijn eerste ultra was ook de bear trail 58km... Mooie opstap naar de 100km. Imo is op een ultra de kop belangrijker dan de benen. Bij mij begin ik het te voelen na +25/30km. Het gevoel blijft min of meer hetzelfde,soms gaat het goed,soms minder. Het gaat hem er vooral over van niet in zwarte gedachtes te vervallen en positief of beter nog niet denken. In het laatste jaar heb ik niet over de 20k getraind maar overlaatst toch ook eens met een maat de 50k aangetikt op een loopje naar zee en binnen 3 weken een trail van 58k op karakter ongetraind (net 1000km eind juni als jaartotaal).

Vlitser

Legacy Member
als je een lange loop doet (70km), is het dan verstandig vanaf het begin je compressiekousen aan te doen of zou je die halverwege aandoen?

XtremeSpooky

Legacy Member
Heb net “Born to Run” uit, zeer leuk boek... en plots herken ik wel enkele statements die hier op het forum zijn verschenen omtrent schoenen en demping enzo... wat ik vooral onthou uit het boek is dat je moet genieten van het lopen en “if running feels like work, you’re working too hard” ;-)

Loser

Legacy Member
XtremeSpooky zei:
Heb net “Born to Run” uit, zeer leuk boek... en plots herken ik wel enkele statements die hier op het forum zijn verschenen omtrent schoenen en demping enzo... wat ik vooral onthou uit het boek is dat je moet genieten van het lopen en “if running feels like work, you’re working too hard” ;-)

Ja, echt een tof boek! En inderdaad het begin van een interessante zoektocht voor mij :)
Ik ben nu trouwens bezig aan de biografie van één van de lopers in dat boek, Scott Jurek. Eat and Run. Echt ook heel erg de moeite, met onverwachte inzichten over puur plantaardig eten in combinatie met lopen. Hij werkt ook niet met gelletjes, maar met rijstrolletjes en zo :)

Karry98

Legacy Member
Vlitser zei:
als je een lange loop doet (70km), is het dan verstandig vanaf het begin je compressiekousen aan te doen of zou je die halverwege aandoen?

Een beetje laat met mijn reactie aangezien je uw tocht al achter de rug hebt, maar ik zie geen enkele reden om die halverwege pas aan te doen. Ik kan mij bovendien inbeelden dat dat een heel geklooi zal worden. Ik weet trouwens niet welke compressiekousen jij gebruikt, maar ik kan Compressport enkel aanraden. Gebruik zelf hun calf sleeves en die zijn echt fenomenaal licht. Ook ideaal voor trails omdat die zeer snel drogen en flinterdun zijn, blijven dus niet in planten steken.

Hoe was uw 70km training trouwens? Goed gevoel aan overgehouden.

Loser zei:
Ja, echt een tof boek! En inderdaad het begin van een interessante zoektocht voor mij :)
Ik ben nu trouwens bezig aan de biografie van één van de lopers in dat boek, Scott Jurek. Eat and Run. Echt ook heel erg de moeite, met onverwachte inzichten over puur plantaardig eten in combinatie met lopen. Hij werkt ook niet met gelletjes, maar met rijstrolletjes en zo :)

Hierna moet je dan zeker North lezen van Scott Jurek, gaat om zijn poging om de fkt te behalen op de Apalachian trail (voordat onze eigen Karel Sabbe dit deed :)), eigen heel aangename lectuur!

Ik heb zelf de afgelopen 2 weken amper gelopen, vorige week 30km of zo en deze week een dikke 20km. Ik had na mijn zwaar programma wat last van kleine kwaaltjes en heb de tijd genomen die allemaal te laten helen. Bovendien had ik even geen zin meer om te lopen en wilde ik fris op verlof vertrekken. Ondertussen aangekomen op mijn vakantiebestemming en klaar om vanaf morgen stevig te knallen! Ik moet het grootse deel van mijn trainingen hier wel ‘s morgens vroeg doen omdat het echt wel warm is.

makila

Legacy Member
Vandaag voor het eerst sinds maart nog eens gemiddeld onder 5:40/km gedoken. En het was ook meteen de langste duurloop sinds februari. (1u31min)
Eigenlijk was het 5min te lang voor mij, ik was echt stikkapot .. (Niet qua conditie dat ging best goed, maar gewoon al qua duurtijd)

Ik begin me eindelijk wel terug een echte loper te noemen en te voelen. Sinds mijn rugproblemen waarbij ik 2 maanden aan de kant stond, gaat het toch tergend langzaam om terug op enig niveau te geraken.

Ik ben wel blij dat ik me voor 99% strikt gehouden heb aan mijn schema. Ik heb 3 maand lang continue rond 6:00/km gelopen. Vandaag was eigenlijk de eerste keer dat ik er een tandje heb bijgestoken na 3 maanden opbouwen rond 6:00/km. Het is vooral een kwestie van NIET te snel te veel te willen en rustig opbouwend te werken. :)

Vlitser

Legacy Member
Karry98 zei:
Een beetje laat met mijn reactie aangezien je uw tocht al achter de rug hebt, maar ik zie geen enkele reden om die halverwege pas aan te doen. Ik kan mij bovendien inbeelden dat dat een heel geklooi zal worden. Ik weet trouwens niet welke compressiekousen jij gebruikt, maar ik kan Compressport enkel aanraden. Gebruik zelf hun calf sleeves en die zijn echt fenomenaal licht. Ook ideaal voor trails omdat die zeer snel drogen en flinterdun zijn, blijven dus niet in planten steken.

Hoe was uw 70km training trouwens? Goed gevoel aan overgehouden.

Ik heb ook een slave van Compressport :)
Nu ja, na het posten op dit forum ben ik naar huis gegaan om dit weekend te gaan lopen. Ben ik wel mijn compressiekousen niet vergeten zeker :)

Het gevoel is eigenlijk toch iets minder dan gehoopt.
Ging toch redelijk moeizaam, zeker vanaf km 60.
Geen idee hoe ik er hier nog 30km ga bij doen.

Hopelijk ben ik beter uitgeslapen dan (al 2weken wat minder goed geslapen).
Heb ik compressiekousen aan :)
en ik denk dat ik in het begin ook wat meer ga wandelen (of toch iets langere pauzes nemen) om de eerste spierpijn moment uit te stellen.

Karry98

Legacy Member
Vlitser zei:
Ik heb ook een slave van Compressport :)
Nu ja, na het posten op dit forum ben ik naar huis gegaan om dit weekend te gaan lopen. Ben ik wel mijn compressiekousen niet vergeten zeker :)

Het gevoel is eigenlijk toch iets minder dan gehoopt.
Ging toch redelijk moeizaam, zeker vanaf km 60.
Geen idee hoe ik er hier nog 30km ga bij doen.

Hopelijk ben ik beter uitgeslapen dan (al 2weken wat minder goed geslapen).
Heb ik compressiekousen aan :)
en ik denk dat ik in het begin ook wat meer ga wandelen (of toch iets langere pauzes nemen) om de eerste spierpijn moment uit te stellen.

Het zal wel in orde komen! Je hebt het voordeel dat je in het slechtste geval de laatste 30km nog altijd kan wandelen e, het zal hoe dan ook een onvergetelijke ervaring worden.

Ondertussen is mijn verlof echt goed begonnen, het is nog maar woensdag en ik heb deze week al 87km gelopen (en 1700hm). Vandaag voor het eerst 3u30 gelopen op een berg(je), nog niet het hooggebergte, maar toch voor het eerst 6km onafgebroken geklommen (600hm over die 6km). Meer een randonnée-course dan echt lopen, maar wat een genot. Toch nog heel wat anders dan onze Ardeense heuvels, de uitzichten die we bovenop hadden waren echt adembenemend. Enige nadeel hier blijft de hitte, vandaag had ik 3l bij en had achteraf nog 200ml over, de temperaturen gaan bovendien enkel in stijgende lijn, tot 38 graden volgende week, daar moeten we nog iets op vinden... :)

Voor diegenen die ook trainen voor langere trails, ik kan die randonnée-course trainingen op heuvels of in bergen enkel aanraden, daar word je echt veel sterker van.

kimme1975

Legacy Member
Mijn laatste 2 trainingen liepen voor geen meter... direct verzuring en slecht gevoel over ganse lichaam.. en enorm draaierig tijdens het lopen, vraag mij af wat de oorzaak kan zijn. Precies dat mijn lichaam zegt stop.. Heb zelfs moeten stappen. Mss een rustweek overwegen?

Karry98

Legacy Member
kimme1975 zei:
Mijn laatste 2 trainingen liepen voor geen meter... direct verzuring en slecht gevoel over ganse lichaam.. en enorm draaierig tijdens het lopen, vraag mij af wat de oorzaak kan zijn. Precies dat mijn lichaam zegt stop.. Heb zelfs moeten stappen. Mss een rustweek overwegen?

Ik weet niet hoe de laatste weken/maanden er bij u uitzagen op het gebied van training/wedstrijd, maar ik zou niet twijfelen en gewoon een rustweek nemen. Wanneer je het gevoel hebt dat uw lichaam om rust smeekt, is dat vaak ook gewoon zo. Het is dan veel beter om er even tussenuit te gaan om nadien terug verder te kunnen doen, daar win je veel meer mee.

kows

Legacy Member
gebruiken er hier actief Garmin Connect / Strava Summit / ... om via data wat wijzer te worden?
of werken de meeste hier op gevoel.
Summit trial eens geactiveerd en wat zaken aan het verkennen.
kom hier op een ding "Fitness & Freshness" waar vermoeidheid mijn conditie heeft ingehaald dus tijd voor rust denk ik dan :)
cijfers geven ook niet echt beeld over niveau, enkel progressie.

10km schema aan het volgen na S2R 10km, dus verre van ervaren zoals sommigen hier.
zoek wat algemene tips/tricks voor zaken die je zo in gaten kan houden (hidden gems?).

XtremeSpooky

Legacy Member
kows zei:
gebruiken er hier actief Garmin Connect / Strava Summit / ... om via data wat wijzer te worden?
of werken de meeste hier op gevoel.
Summit trial eens geactiveerd en wat zaken aan het verkennen.
kom hier op een ding "Fitness & Freshness" waar vermoeidheid mijn conditie heeft ingehaald dus tijd voor rust denk ik dan :)
cijfers geven ook niet echt beeld over niveau, enkel progressie.

10km schema aan het volgen na S2R 10km, dus verre van ervaren zoals sommigen hier.
zoek wat algemene tips/tricks voor zaken die je zo in gaten kan houden (hidden gems?).

ik gebruik enkel Runalyze (gratis) om progressie te tracken en neig content van!

slash

Legacy Member
Ik heb de StravistiX Firefox plugin geïnstalleerd voor Strava. Bekijk het wel eens maar ga vooral op gevoel af.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan