Ik kon deze ochtend niet slapen dus ik ben dan maar gaan lopen rond een uur of 5 in de ochtend (of nacht). Net zoals donderdag was ik in goeie doen.
Ik heb gewoon gelopen, dwz niets moeite gedaan en het gewoon op zijn beloop gelaten. Dan richting de kerk gelopen met stukken tot 14%.
Maar dat voelde ik niet, ik kwam boven en had het gevoel alsof ik nog geen meter gelopen had. Dus helemaal beneden heb ik dan maar terug dat stukje bergop gelopen.
Op het steilste stuk van 14% begon ik dan plots uit volle borst te zingen. En zelfs dan voelde ik niks - ik hijgde ook helemaal niks.
Uiteindelijk ruim 11km gelopen aan 5:53/km en na de loop had ik het gevoel NIET gelopen te hebben. Ik was zo fris als maar kan zijn. En dit was al mijn 3de trainingsweek.
Je kan dan wel zeggen: Als je op een zware helling nog kan zingen, loop dan sneller! Maar momenteel heb ik
1. Daar geen zin in, ik wil vooral terug genieten van het lopen. En ik vond al zingend een berg oplopen wel plezant, dat is eens iets anders

2. Dit jaar ligt de focus op mijn basisconditie terug in orde te krijgen (na rugproblemen). De snelheid komt zowiezo wel vanzelf.
Ik twijfelde tot vandaag nog of ik na de rustweek (die morgen start), mijn weekkilometers vanaf 27 oktober, nog verder zou optrekken maar ik denk dat ik dit nu wel kan doen. Mijn lichaam is eindelijk terug klaar om probleemloos richting de 50+km/week te gaan.