Archief - Bewust kinderloos
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Mulan
Legacy Member
Japser zei:
Extralegale voordelen kosten een baas ook geld he
Als er geen tekort is aan bepaalde profielen betaalt de baas simpelweg het minimum dat het cao bepaald heeft en niets meer.
Ik heb als administratief medewerker ook niets extra. Geen mc, verzekeringen, tankkaart,...
berenod
Legacy Member
Beetje terug on-topic...
Ook kinderloos (17 jaar gehuwd nu).
Noch mijn echtgenote, noch mezelf hebben er eigenlijk ooit echt over gesproken, 't is er gewoon nooit van gekomen!
Ik ben zelf wel het grootste gedeelte van mijn volwassen leven "expat" geweest, dus veel op variabele en dikwijls exotische plaatsen moeten werken voor langere periodes, wat ook al niet echt een goede basis is om kinderen op te voeden.
We zijn beiden perfect gelukkig met de keuzes die we genomen hebben, het geeft inderdaad een grote vrijheid, zowel financieel, op gebied van verantwoordelijkheden, tijd, ...
En hoewel het "technisch" nog mogelijk is om eraan te beginnen
ik zou mezelf niet zo goed voelen wanneer uwe kleine elke keer weer moet uitleggen dat dat niet bompa maar papa is 
Ook kinderloos (17 jaar gehuwd nu).
Noch mijn echtgenote, noch mezelf hebben er eigenlijk ooit echt over gesproken, 't is er gewoon nooit van gekomen!
Ik ben zelf wel het grootste gedeelte van mijn volwassen leven "expat" geweest, dus veel op variabele en dikwijls exotische plaatsen moeten werken voor langere periodes, wat ook al niet echt een goede basis is om kinderen op te voeden.
We zijn beiden perfect gelukkig met de keuzes die we genomen hebben, het geeft inderdaad een grote vrijheid, zowel financieel, op gebied van verantwoordelijkheden, tijd, ...
En hoewel het "technisch" nog mogelijk is om eraan te beginnen
ik zou mezelf niet zo goed voelen wanneer uwe kleine elke keer weer moet uitleggen dat dat niet bompa maar papa is the_fox
Legacy Member
Pan zei:
Over welk soort ambtenaren heb je het dan? Ik heb het vlug eens door de officiële simulaties gesmeten (niet-gehandicapte kinderloze alleenstaande, wat dus het laagste nettobedrag oplevert):
Federaal, weddeschaal B1 (de meeste zullen al in een hogere weddeschaal zitten realistisch gezien na 15j): €2.007 + toelagen + OV abo + hospitalisatie + €1/dag thuiswerken + mogelijks gsm+abo
Vlaamse Overheid, loonschaal B111 (de meeste zullen al in een hogere loonschaal zitten realistisch gezien na 15j): €2.031 + OV abo + MC van €7/dag + hospitalisatie + internet terugbetaald voor thuiswerkers (dit zal een bedrag van ~€50/maand zijn gok ik) + mogelijks gsm+abo
En dan zwijgen we nog over extra verlof en hoger pensioen (wat uitgesteld loon is).
Mulan
Legacy Member
Japser zei:
Niet iedereen vindt geld het belangrijkste in een job
En al helemaal niet als er kinderen in het spel zijn, dan is nabijheid van het werk, flexibiliteit naar verlof, uurrooster,... Een belangrijke factor. Iets waar kinderloze mensen veel minder last van hebben.
taylor
Legacy Member
stungunner zei:
Ik snap mensen niet die voor carrière én kinderen gaan. Ze willen kinderen maar spenderen er nauwelijks tijd mee, ze zitten meer in de crèche, grootouders, of bij de partner die thuisblijft. Carrière hebben en kinderen hebben dat kan zeker. Maar of dat gelijk staat aan carrière hebben en een goede band met hun kinderen hebben?
taylor
Legacy Member
eniac zei:
of beide een andere visie op wat "carrière" nu juist is. De gemiddelde ir/stem/.. die begin zijn 40e aan 6-7k bruto zit noem ik nu niet direct carrière gemaakt, bovengemiddeld voor die diploma's zal het misschien wel zijn. Onder carrière versta ik: chirurgen, directors jdn/deme, partners a la big4, ...
Five-seveN
Legacy Member
Carriere maken zonder grote verantwoordelijkheden te moeten nemen, is zeer moeilijk denk ik.
Kinderen zijn ook een grote verantwoordelijkheid.
En verantwoordelijkheid gaat ook gepaard met flexibel kunnen zijn.
Moeten kunnen reizen, moeten kunnen weekendwerk doen, moeten kunnen telefonisch bereikbaar zijn, na de uren werken... dat is vaak nodig bij carriere maken.
Moeten kunnen vroeger thuis zijn, later vertrekken, op vakantie met de kinderen kunnen gaan, oudercontact, telefonisch bereikbaar zijn, naar de dokter... dat is nodig als je kinderen hebt.
Dus ja het een eet altijd wel weg van het ander.
Maar iemand die heel goed is in plannen, en een sterk koppel is, die kan dat wel.
Zeker als 1 van de 2 partners niet voor de carriere gaat, en anders ook nog maar dan moet je echt beiden een genie in het plannen en efficient tijdgebruik zijn.
Wie dat kan is vaak geen mens die zijn zetel vaak ziet. Maar plannen en flexibiliteit gaat vaak niet hand in hand.
Kinderen zijn ook een grote verantwoordelijkheid.
En verantwoordelijkheid gaat ook gepaard met flexibel kunnen zijn.
Moeten kunnen reizen, moeten kunnen weekendwerk doen, moeten kunnen telefonisch bereikbaar zijn, na de uren werken... dat is vaak nodig bij carriere maken.
Moeten kunnen vroeger thuis zijn, later vertrekken, op vakantie met de kinderen kunnen gaan, oudercontact, telefonisch bereikbaar zijn, naar de dokter... dat is nodig als je kinderen hebt.
Dus ja het een eet altijd wel weg van het ander.
Maar iemand die heel goed is in plannen, en een sterk koppel is, die kan dat wel.
Zeker als 1 van de 2 partners niet voor de carriere gaat, en anders ook nog maar dan moet je echt beiden een genie in het plannen en efficient tijdgebruik zijn.
Wie dat kan is vaak geen mens die zijn zetel vaak ziet. Maar plannen en flexibiliteit gaat vaak niet hand in hand.
SlashDotDash
Legacy Member
Carrière maken is nu ook wel een hele subjectieve en relatieve term hè. Ik heb mijn 2 dochters 50% in co ouderschap en wanneer ze bij mij zijn krijgen ze absolute prioriteit. Ik breng ze ‘s ochtends naar school en om 16u30 sta ik aan de schoolpoort. Ik geef ze eten, breng ze naar hun activiteiten in het weekend, steek ze in bad, stop ze in bed etc.
En toch heb ik ook een job met veel verantwoordelijkheid en een heel goed loon. Maar ok, als ik het had gewild had ik nu misschien ook al een hoge functie kunnen hebben op internationaal niveau.
Dus ja.. keuzes maken en prioriteiten stellen zeker?
En toch heb ik ook een job met veel verantwoordelijkheid en een heel goed loon. Maar ok, als ik het had gewild had ik nu misschien ook al een hoge functie kunnen hebben op internationaal niveau.
Dus ja.. keuzes maken en prioriteiten stellen zeker?
stungunner
Legacy Member
taylor zei:
Ik vind het ook, zoals eniac zegt, een misvatting dat carrière maken daarom betekent dat je je kinderen bijna niet ziet of er geen band mee hebt.
Maar zoals ook al aangegeven, carrière maken is mss wel subjectief. Als je daar enkel de top CEO's van de beursgenoteerde topbedrijven onder verstaat, ja, velen daarvan zullen wellicht vooral hun vrouw/man of de nanny laten instaan voor de opvoeding. Heb zo ooit eens een penthouse te koop getoond aan Jan De Nul (CEO van de baggergroep), samen met zijn zoon en diens vriendin. Die kwam toe met chauffeur, gaf mij een hand, keek quasi niet naar zijn zoon die naast mij stond te wachten, en na het bezoek aan het appartement was die weg zonder ook maar een woord te zeggen tegen zijn zoon. Dat was gewoon duidelijk dat die niet echt een normale vader-zoon relatie hadden. Al denk ik toch dat er ook voldoende CEO's zijn die wel tijd maken voor hun gezin en daarin een gezonde balans vinden.
Maar ik vind van mezelf dat ik ook hard werk, harder dan de gemiddelde werkende mens in elk geval. En ook mijn vrouw timmert aan de weg. Beide zelfstandig. Ik vind dat ook carrière maken, ook al zijn wij geen kader van één of andere grote groep, noch partner bij een Big 4. Maar toch komen onze kinderen absoluut geen aandacht te kort en zijn we een gezin dat heel wat samen doet.
Heb hier al eens mijn dagelijks schema neergepend. Ik zet de kinderen meestal 's morgens af om 8u15, rijd dan door naar kantoor. Ik vertrek daar rond 15u30, ga de kinderen halen, ga er soms mee naar de supermarkt, eventueel nog even wandelen of speeltuin als het mooi weer is, breng ze naar huis, was hen, geef ze nog wat te eten, en wanneer mijn vrouw thuiskomt rond 18u vertrek ik opnieuw voor mijn afspraken bij klanten. Meestal ben ik dan thuis tussen 21u en 22u, en doorgaans moeten we dan nog eten (niet erg gezond maar goed). In het weekend beperk ik mijn afspraken tot de zaterdagvoormiddag, met wel af en toe een opendeurdag op zondag of de beurzen zoals nu Batibouw.
Mocht ik de tijd niet maken om mijn kinderen te halen en gewoon vanop kantoor doorrijden naar mijn afspraken, dan zou ik een afwezige vader zijn. Maar nu denk ik echt niet dat mijn kinderen mij te hard moeten missen of ik hen daarin verwaarloos.
Artifact
Legacy Member
Ben zelf ambtenaar (administratief deskundige) bij een lokaal bestuur, niveau B2 (bachelor). Wij hebben hospitalisatieverzekering, maaltijdcheques, fietsvergoeding, terugbetaling openbaar vervoer, 2de pensioenpeiler, 13de maand,... Vrouw werkt in privé en heeft deze voordelen ook + gsm en laptop. Netto verdienen we samen +-4000. Gift ouders, maaltijdcheques, etc niet meegerekend. Dat zijn geen topjobs he.
Ik krijg maandelijks een geldsom van ouders omdat ze niet direct veel geld ter beschikking hadden om te sponsoren voor ons huis. Vrouw heeft bijna 100k gekregen van haar ouders. Ze willen dat nu geven ipv later als we het niet meer nodig hebben. We compenseren de ongelijke inbreng op deze manier. Men doet daar lacherig over maar lijkt mij doodnormale zaak van de wereld dat er zo een regeling getroffen kan worden.
https://www.standaard.be/cnt/dmf20170630_02950622
Komt blijkbaar nog vaker voor.
Ik krijg maandelijks een geldsom van ouders omdat ze niet direct veel geld ter beschikking hadden om te sponsoren voor ons huis. Vrouw heeft bijna 100k gekregen van haar ouders. Ze willen dat nu geven ipv later als we het niet meer nodig hebben. We compenseren de ongelijke inbreng op deze manier. Men doet daar lacherig over maar lijkt mij doodnormale zaak van de wereld dat er zo een regeling getroffen kan worden.
https://www.standaard.be/cnt/dmf20170630_02950622
Komt blijkbaar nog vaker voor.
Five-seveN
Legacy Member
Wat nog erger is dan neerbuigend stoefen met rijkdom die wekelijks gestort wordt door uw ouders, is neerbuigend stoefen met rijkdom die afkomstig is van de ouders van uw vriendin.
Maar het meest wansmakelijke is wel, dat uw eigen ouders niet veel geld hebben en al hun geld dat ze toch nog sparen aan u doorstorten, maar dat jij dan in topics komt lachen met ouders die geen geld hebben vanwege dure kinderen, terwijl jij zelf als volwassene nog zo’n duur kind uithangt en uw ouders nog steeds aan het uitzuigen bent met designzetels, dure reizen enzovoort. Omdat uw "regeling" is dat de 100K bijdrage van de ouders van uw vriendin moet gecompenseerd worden door levenslange stortingen van uw eigen ouders.
En dat komt hier dan klagen over rotkinderen in zijn witte lederen designzetel. En “dat hij het gemaakt heeft en prachtig kan leven omdat hij geen kinderen heeft”. Ja, als je uzelf als voorbeeld neemt dan is een kind inderdaad een financiële dooddoener waar je als ouders heel veel moet voor laten liggen. Stel u voor, uw ouders lezen uw topic genaamd “Bewust kinderloos”, ik denk dat ze u 100% gelijk zullen geven ja.
Uw oprechtheid wordt wel geapprecieerd. Of indien troll: zeer goede troll.
Maar het meest wansmakelijke is wel, dat uw eigen ouders niet veel geld hebben en al hun geld dat ze toch nog sparen aan u doorstorten, maar dat jij dan in topics komt lachen met ouders die geen geld hebben vanwege dure kinderen, terwijl jij zelf als volwassene nog zo’n duur kind uithangt en uw ouders nog steeds aan het uitzuigen bent met designzetels, dure reizen enzovoort. Omdat uw "regeling" is dat de 100K bijdrage van de ouders van uw vriendin moet gecompenseerd worden door levenslange stortingen van uw eigen ouders.
En dat komt hier dan klagen over rotkinderen in zijn witte lederen designzetel. En “dat hij het gemaakt heeft en prachtig kan leven omdat hij geen kinderen heeft”. Ja, als je uzelf als voorbeeld neemt dan is een kind inderdaad een financiële dooddoener waar je als ouders heel veel moet voor laten liggen. Stel u voor, uw ouders lezen uw topic genaamd “Bewust kinderloos”, ik denk dat ze u 100% gelijk zullen geven ja.
Uw oprechtheid wordt wel geapprecieerd. Of indien troll: zeer goede troll.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.