Ik ben van 115 kg (juli 2010) naar 70 kg gegaan (december 2014). Momenteel weeg ik zo'n 72 kg. Voornamelijk met het principe van alles opschrijven wat je eet + een gezonde dosis lopen. Wat ik echter nu merk, is gedurende het jaar dat ik nu min of meer stabiel ben, is dat ik een fixatie heb op eten ...
Mijn probleem zijn altijd tussendoortjes geweest. Er zijn periodes dat ik er heel goed kan op letten, maar dan zet ik mijzelf eigenlijk op 0 qua tussendoortjes. Ik let er dan voornamelijk goed op omdat ik merk dat ik daar deugd van heb op het gebied van mijn loopprestaties.
Als ik mezelf dat echter één uitzondering toelaat, dan is het hek van de dam en heb ik onvervalste vreetbuien

(ik kan nog altijd evenveel eten als toen ik 115 kg woog)
Nadien voel ik me dan schuldig (waarom heb ik heb ik dat nu weer gedaan ...) en geraak ik in een soort cyclus van schuldgevoel, terug hervallen, etc.
Nu, ik heb het allemaal veel beter onder controle dan vroeger (ik herken de zwaktes, en laat het niet te ver komen), maar ik vraag me af of er niemand tips heeft om mijn niet constant aan eten te laten denken (er mee bezig te zijn). Als ik 's morgens een boterham eet met confituur, smiddag boterhammen met mager beleg + soep + yoghurt, en savonds een gezonde maaltijd, dan heb ik altijd een (vals) hongergevoel. Als ik dan een gezond tussendoortje eet, is dat soms de trigger om er een ongezond tussendoortje bij te nemen.
Ik denk dat m'n hongergevoel een combinatie is van een jarenlange suikerverslaving (als kind opgebouwd) + dat ik veel verbrand door te lopen.
Maar de extremen in m'n eten zijn te groot... Iedere tip of commentaar is welkom