Ik zit met een dubbel gevoel: enerzijds wordt mijn werk door mijn directe chef zeer hard geapprecieerd en ziet die verdere doorgroeimogelijkheden voor mij, en rekent die ook op mij in de toekomst. Anderzijds is via het recent gevoerde loonbeleid van personeelsdienst duidelijk geworden dat ik feitelijk onder het gemiddelde loon zit en wil men op korte termijn mijn loon wel niet wijzigen (verhogen). Ik heb zo het gevoel dat die te weinig met mekaar communiceren. Van de ene kant krijg ik signalen alsof ik het daar binnenkort voor het zeggen heb, de andere kant zegt dan weer "we passen uw loon nu niet aan, ook al doet het nu al meer dan wet het moet doen, we zullen dat achteraf wel nog eens bekijken".
Dus, men is tevreden, zeer tevreden, men verwacht nog meer van mij (meer verantwoordelijkheden) maar na 5 jaar wil men wil geen inspanning doen om mijn loon, als ik het maar naar het gemiddelde, toe bij te schaven. Ik zie de logica niet. Loonwijziging zal pas mogelijk zijn na "officieel" evaluatiegesprek op het einde van het jaar en/of ander functiekader. Na bijna 5 jaar daar te werken had ik op z'n minst gehoopt/verwacht dat men mij het gemiddelde zou geven. Het komt weinig respectvol over.
Ik heb zo het gevoel dat het maar van 1 kant komt (mijn kant), dat ik mij constant moet bewijzen, veel te hard werk/moeite doe voor het huidig loon. Ik werk al bijna een gans jaar in een bepaalde rol (meer verantwoordelijkheden dan mijn collega's) zodat ik toch op meer had gehoopt. Maar goed, als ik het nu laat afweten grijp ik ook naast mogelijke opslag/promotie.
