Religie is van oorsprong politiek-maatschappelijk. Het was een middel om het volk onder controle te houden (daarmee ook de discussie scheiding kerk en staat tegenwoordig), een machtsmiddel zeg maar.
Het volk vroeger was geen lang leven beschoren. Voor de meesten bestond het leven uit werken op het platteland 18u per dag voor een armoeloon. Veel kansen op beterschap bestond er niet. Ze konden beterschap alleen maar projecteren op hun leven na de dood (door de Kerk bestempeld als "de hemel") Leefde je goed, dan verdiende je de hemel, leefde je in zonde, dan verdiende je alleen maar de hel, waarbij je kansen op beterschap in rook opgingen.
Het succes van de aflaten is ook zo typisch voor de Kerk. Ze verwachten van hun volk dat ze een goed leven leidden, maar was dit niet het geval kon je je "hemel" kopen. En dat enkel als je veel geld had uiteraard, niet iedereen kon zich dat permitteren. Enerzijds predikte de Kerk soberheid, maar anderzijds stonden ze met hun handje gretig open als een kind dat om een lolly vraagt. Het toont dus wel goed aan dat de Kerk enkel maar een machtsmiddel is.
Natuurlijk bestaan er diep gelovigen, die echt wel leven overtuigd de regels van de Kerk volgen, zonder dat ze iets te maken hebben met die corruptie. Maar ik zie niet de noodzaak om die regels te volgen, omdat ze ooit zijn opgesteld door een intellectueel, die enkel tot doel had de macht en de controle te houden, om zichzelf zo te verrijken zonder enige vorm van opstand.
De vraag of God bestaat... Beantwoord ik dan wel direct negatief.
En ja, ik heb er over nagedacht
Mijn leven bestaat ook niet uit auto's tunen, fuiven en mij te gaan bezatten, gelukkig maar.