Archief - Hoe zit het eigenlijk met psychologie?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Stabby
Legacy Member
Psychologen zijn kwakzalvers, kunnen geen medicatie voorschrijven, wordt niet vergoed door de staat en hebben een master psychologie. Een psychiater heeft geloof ik een bachelor geneeskunde met master psychiater (= langere studie), kan wel medicatie voorschrijven, patiënten worden wel terugbetaald door de staat, weet meer over het biologische/chemische aspect van de psychologie, maar minder over het geestelijke aspect.
Benjamin
Legacy Member
Is dat niet duidelijk?dikkiedik zei:
Een psychiater is een gespecialiseerde arts: 7 jaar geneeskunde en een paar jaar specialisatie. Tijdens zo'n specialisatie werk je het grootste deel van de tijd en krijg je daarnaast nog wat onderwijs.
Een psycholoog heeft een master in de psychologie.
De psychologie is redelijk breed en heeft betrekking op het menselijke gedrag en denken. De klinische psychologie is hier een onderdeel van en houdt zich bezig met zaken als PTSS, ADHD enz.
De psychiater heeft als arts meer verstand van de klinische basis van een stoornis, hij begrijpt enigzins hoe de hersenen, hormonen enz. werken en hij kan medicijnen voorschrijven.
De psycholoog beperkt zich tot het analyseren en bijsturen van het gedrag zoals ik het begrijp.
Starrk
Legacy Member
clubje zei:ge kunt ook bedrijfspsycholoog worden en dan in de HR gaan, dan kunt ge stomme psychologische testjes voorschotelen aan sollicitanten en eventueel een leuk belachelijk sollicitatiegesprekje voeren (liefst grof en neerbuigend vanuit een ivoren toren). Daarna rust je wat uit en bekijk je de uitslag van de psychologische computertest die naadloos beschrijft wat voor karakter de scollicitant heeftironic
Ik zou zeggen: doen
ps. ja ik ben gefrustreerd en ja ik ben het beu om sollicitatiegesprekken te voeren met debiele hr-mensen
pps. ja ik ben ooit begonnen met psychologie studeren, en ja het is een kakrichting die uitblinkt in het verkopen van lucht
ppps. ja ik ben hier ff grof (no offence to psychologie studenten) but give me a break
Ge lult loeihard uit uw nek jongen. Kom binnen een halve eeuw nog eens terug als je wat inzicht in rekrutering&selectie hebt opgedaan.
Ik ga niet meedoen met het rondje psychologie bashen door enkele kneusjes die hun sollicitatie zagen scheef lopen en daardoor de job misliepen, of door 17 jarige studenten die denken het warm water uitgevonden te hebben.
Tha_nOn
Legacy Member
Benjamin zei:
kzou het anders stellen ze, ne psychiater weet hoe het er lichamelijk aan toe gaat (niet enigszins, die zou da zo goed als volledig moeten weten)
ne psycholoog weet enigszins hoe het zit met de hersenen en hormonen enzo (ja we moeten da ook weten ze
)ne psycholoog beperkt zich absoluut niet tot het bijsturen van gedrag, das slechts 1 richting uit klinische psychologie (dat dan weer slechts 1 deeltje is van psychologie int algemeen)
trouwens gedrag is een uiting van iets dat mentaal anders ineen zit eh, dus bijsturen van gedrag is een beetje simpel gezegd (maar kvermoed dat bij sommige stoornissen het gedrag zo opvallend is dat het gewoon lijkt alsof ge da gedrag moet bijsturen, hoewel het eerder aanleren is)
ne psycholoog beperkt zich ook niet tot mentaal gezonde mensen met mentale problemen (wat een uitspraak trouwens, depressie is ook een mentaal probleem en dan zijt ge niet meer mentaal gezond eh
)ze kunnen idd werken met mensen met dyslexie, adhd etc waarbij er niet veel 'op te lossen' is, maar ze kunnen ook werken met mensen met stoornissen waar er eventueel wel iets op te lossen is (ook zonder medicatie maar evengoed therapie in combinatie met medicatie, maar niet elke mentale stoornis is op te lossen)
in een instelling zult ge dan ook zeer vaak tegenkomen dat psychiaters en psychologen samenwerken, die eerste houdt een oog op het algemene verloop en de nood aan medicatie om te helpen, en de tweede doet de therapiesessies dan meestal (het kan ook dat er psychiaters zijn die therapie geven, maar denk dat dat meer op zelfstandige basis gebeurt dan)
en dat er nog geen vergoeding is voor psychologen (in sommige mutualiteiten wel al een beetje trouwens) is omdat het wettelijk moeilijk ligt omdat te regelen, psychologen lopen nogal int vaarwater van dokters soms, die zijn wel deftig geregeld, zo deftig zelfs dat ze eigenlijk niet weten hoe ze psychologen kunnen regelen zonder afbreuk te doen van hun takenpakket
en zolang het niet geregeld is, kunnen ze moeilijk terugbetaald worden
Starrk
Legacy Member
Zoals altijd toont ge een acuut gebrek aan nuance NotoriousP. Net zoals elke advocaat geschoold is in de zelfde materie, elke dokter én neuroloog is én oogarts én hartchirurg.
'De' psycholoog, 'De' dokter, 'De' advocaat. Kom zeg, we zijn de idiote praat van het middelbaar al voorbij?
De markt ligt open voor arbeids- en organisatiepsychologen. Je mag mij gerust het tegendeel bewijzen en uw eigen lege non-argumenten staven.
'De' psycholoog, 'De' dokter, 'De' advocaat. Kom zeg, we zijn de idiote praat van het middelbaar al voorbij?
De markt ligt open voor arbeids- en organisatiepsychologen. Je mag mij gerust het tegendeel bewijzen en uw eigen lege non-argumenten staven.
Renegadexxripxx
Legacy Member
DekadeZ zei:
Het verschil is dat er niet echt een reden voor indienstname voor een psycholoog lijkt te zijn. In ieder geval ik zie niet in wat een psycholoog voor meerwaarde bied aan een bedrijf.
Voor een dokter, een advocaar, een ingenieur, een leraar ligt er een quantifeerbaar resultaat voor handen.
Ps: als HR verantwoordelijke zou ik persoonlijk liever een jurist hebben dan een psycholoog. Maar dat ben ik misschien alleen.
NotoriousP
Legacy Member
DekadeZ zei:
Ja want ik eindig al mijn gedocumenteerde posts in serieuze discussies met /snap. :ironic:
De discussie is overigens nutteloos, alsof gij als psychologie student uzelf ooit zo kwetsbaar zult opstellen om de mogelijkheid aan te nemen dat ge geen werk zult vinden en uw diploma nutteloos is. Uw ego laat dat niet toe... zou je als psycholoog mogen weten.
dikkiedik
Legacy Member
DekadeZ zei:
Ja tuurlijk zijn er altijd verschillende takken aan elk beroep verbonden, maar het is nu eenmaal zo dat het ene beroep met zijn afgeleide takken meer potentie heeft dan het andere.
Trouwens, hoe kun je nu in godsnaam de toekomstkansen van een psycholoog gelijkstellen aan die van een jurist of een dokter
Klein verschilletje toch.Benjamin
Legacy Member
Ik wil geen olie op het vuur gooien (integendeel, ik hoop dat het vuurtje dooft) maar jij was hier ook niet bepaald genuanceerd.DekadeZ zei:
Niet iedereen hier is psychologie aan het bashen of heeft als 17-jarige de illusie eventjes het warm water uit te vinden.DekadeZ zei:
Sommigen zijn wat ongenuanceerd aan het bashen, anderen zijn wat ongenuanceerd aan het verdedigen en weer anderen erkennen dat er een aanzienlijke markt is voor psychologen maar stellen hier de vraag wat in bepaalde sectoren (assessment) in verhouding tot de kosten. Dit laatste is een legitieme vraag, naar aanleiding van deze vraag hoef je niet te bashen noch je eigen met grof geschut te verdedigen.
Dit ben ik volledig met je eens. Er zijn sterk uiteenlopende specialismen die je niet over één kam kan scheren..
Dat de markt open ligt voor arbeids- en organisatiepsychologen is evident, ik heb geen kijk op de zin/onzin daar van.
Benjamin
Legacy Member
Ik had mijn woorden zeer bewust gekozen. Een arts weet enigszins hoe het neuro-endocrien stelsel, het brein en het endocriene stelsel werken. De medische wetenschap staat nog in de kinderschoenen en van het brein weten de meest deskundige mensen nog maar heel weinig omdat ze simpelweg lang niet de tools hebben gehad om dit goed te kunnen onderzoeken: je hebt een niet-invasieve methode nodig met een voldoende hoge spatiële EN temporele resolutie. Dankzij de ontwikkeling van de MRI begint het nu eindelijk mogelijk te worden om echt goed onderzoek te doen.Tha_nOn zei:kzou het anders stellen ze, ne psychiater weet hoe het er lichamelijk aan toe gaat (niet enigszins, die zou da zo goed als volledig moeten weten)
ne psycholoog weet enigszins hoe het zit met de hersenen en hormonen enzo (ja we moeten da ook weten ze
Ook voor de biochemie geldt dat ze zelfs nog bezig zijn met alles in kaart te brengen (wat voor cytokinen zijn er? wat voor receptoren? enz.), laat staan dat het allemaal begrepen kan worden.
Kijk alleen al eens naar alle symptomen die bij autisme worden waargenomen (afwijkende concentraties neurotransmitters, andere grootte neuronen enz.), de deskundigen weten nog niet waarom deze symptomen bij sommigen wel en bij anderen niet worden waargenomen en ze begrijpen nog niet wat hier precies de invloed van is.
Een populaire urban legend: de mens gebruikt nog geen 10% van zijn hersenen. Het is nog maar een jaar of 5 geleden dat ze ontdekten dat al die 'niet-gebruikte' massa een essentiële functie vervult, die glia-cellen zorgen er in feite voor dat de neuronen hun werk goed kunnen doen.
Een lange illustratie waarmee ik simpelweg maar wil zeggen dat ook psychiaters slechts in geringe maten begrijpen hoe psychiatrische aandoeningen werken.
Het is bekend dat bepaalde medicatie de concentraties van postsynaptische neurotransmitters beïnvloeden en dat dit weer een effect heeft op gevoel, gedrag en cognitieve functies (hopelijk formuleer ik dit niet te simplistisch) maar vraag de meest deskundige mensen niet waarom dit is.
Dit is absoluut geen verwijt, enkel een constatering. Ik wil hiermee ook niet suggereren dat de psychiatrie nutteloos is.
De psycholoog heeft er nog minder verstand van dat de psychiater.
Een psycholoog die zich na zijn master heeft geschoold tot klinische psychologie, in Nederland een postacademische specialisatie van 6 jaar, zit tussen de psycholoog en de psychiater in. Klinische psychologie - Wikipedia
Dat heb ik hierboven ook gezegd.
Ik had het dus over de klinische psycholoog die betrokken is bij de behandeling van een patiënt.Benjamin zei:
Dat heb IK niet gezegd.ne psycholoog beperkt zich ook niet tot mentaal gezonde mensen met mentale problemen (wat een uitspraak trouwens, depressie is ook een mentaal probleem en dan zijt ge niet meer mentaal gezond eh
Lost de psycholoog dan de stoornis op of geeft de psycholoog tools om met de stoornis om te gaan?
In het algemeen zijn psyhiatrische stoornissen niet te genezen, helaas.
We zitten nog in het stadium van de lapmiddelen, vergelijkbaar met dat 'we' kanker niet kunnen genezen maar wel een tumor kunnen verwijderen.
Tha_nOn
Legacy Member
benjamin, ik richtte mij niet enkel tot u in mijn post, maar ik reageerde op alle posts samen, en de dingen die gij neit hebt gezegd werden wel gezegd door anderen
voor de rest is het inderdaad zo dat nog niet àlles geweten is van hersenen en hormonen tuurlijk, ik wou er gewoon op wijzen dat hoewel psychiaters er zéker meer van afweten (moet ook, ze vervullen een andere functie, ze moeten de biologie veel meer beheersen), moet een psycholoog daar ook redelijk wa vanaf weten (en afhankelijk van in wat hij zich specialiseert wat meer)
en er zijn stoornissen die wel opgelost kunnen worden met therapie, het makkelijkste voorbeeld hierbij is depressie, der zijn genoeg onderzoeken die aantonen dat er iets verandert in de hersenen bij mensen die langdurig depressief zijn, medicatie verhelpen de symptomen maar beïnvloeden niet die verandering, therapie kan er wel voor zorgen dat die verandering ongedaan gemaakt wordt
voor de rest zijn het inderdaad tools om ermee om te gaan, dacht datk dat ook wel duidelijk had gemakt, maar het lijkt mij alleszins minstens even waardevol om dat aan te bieden (en ivm uw vergelijking, in de geneeskunde zijn er eigenlijk ook veel dingen die ge zo gemakkelijk kunt 'genezen', vaak beperkt het zich tot symptomen bestrijden, maar da wordt ook genezen genoemd in de volksmond)
edit: kweet niet waarom ge die klinische psychologie uit nederland erbij haalt, tlijkt me duidelijk dat die studie daar anders georganiseerd is gezien ge bij ons al vroeger voor klinische (of iets anders) kiest, daarnaast hebt ge achteraf nog hopen bijkomende opleidingen die ge moet volgen om therapie te mogen geven (meestal 1 à 2 jaar per opleiding)
voor de rest is het inderdaad zo dat nog niet àlles geweten is van hersenen en hormonen tuurlijk, ik wou er gewoon op wijzen dat hoewel psychiaters er zéker meer van afweten (moet ook, ze vervullen een andere functie, ze moeten de biologie veel meer beheersen), moet een psycholoog daar ook redelijk wa vanaf weten (en afhankelijk van in wat hij zich specialiseert wat meer)
en er zijn stoornissen die wel opgelost kunnen worden met therapie, het makkelijkste voorbeeld hierbij is depressie, der zijn genoeg onderzoeken die aantonen dat er iets verandert in de hersenen bij mensen die langdurig depressief zijn, medicatie verhelpen de symptomen maar beïnvloeden niet die verandering, therapie kan er wel voor zorgen dat die verandering ongedaan gemaakt wordt
voor de rest zijn het inderdaad tools om ermee om te gaan, dacht datk dat ook wel duidelijk had gemakt, maar het lijkt mij alleszins minstens even waardevol om dat aan te bieden (en ivm uw vergelijking, in de geneeskunde zijn er eigenlijk ook veel dingen die ge zo gemakkelijk kunt 'genezen', vaak beperkt het zich tot symptomen bestrijden, maar da wordt ook genezen genoemd in de volksmond)
edit: kweet niet waarom ge die klinische psychologie uit nederland erbij haalt, tlijkt me duidelijk dat die studie daar anders georganiseerd is gezien ge bij ons al vroeger voor klinische (of iets anders) kiest, daarnaast hebt ge achteraf nog hopen bijkomende opleidingen die ge moet volgen om therapie te mogen geven (meestal 1 à 2 jaar per opleiding)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.