Ik werk als programmeur en heb zelf meer dan 9u slaap per nacht nodig. Zoals hierboven ongelovig wordt aangehaald, dan blijft er idd weinig tijd over voor andere zaken. Na het werk zijn de batterijen volledig plat, meer dan 's avonds wat relaxeren voor TV zit er niet in. Liefst zou ik direct als ik thuiskom in mijn bed kruipen, maar dan wordt ik rond 21-22u wakker en kan ik niet meer slapen tot na middernacht, dus da's ook allemaal de bedoeling niet.
Gelukkig heb ik glijdende uren en woon ik op 15 minuten van het werk. Ik begin tussen 9u30-10u30, probeer een werkdag te overleven tot 18-19u, en rond alles af rond 22u zodat ik niet veel later in bed kan kruipen. Vaak duurt het dan nog een uur eer ik in slaap val en wordt ik meerdere keren per nacht wakker, om uiteindelijk ten laatste om 9u op te staan. Totale bedtijd is dus 10-11u, totale slaaptijd is eerder gemiddeld 9u. Da's duidelijk te weinig merk ik overdag.
Men bureau staat vlak aan een raam, dus heb permanent daglicht; zelfs 's middags eten we in een veranda, dus melatonine stoornissen lijken uitgesloten.
Ik heb wel een chronische aandoening die daar wel onrechtstreeks iets mee te maken zal hebben, maar een apart slaaponderzoek bracht in ieder geval niets aan het licht, behalve dat aan bepaalde hersengolven te zien was dat ik bijna onmiddellijk na het ontwaken aan dingen begin te denken.
Men moeder heeft slaapapneu en CVS, dus ik vermoed dat dat "abstracte" fenomeen ook wel op mij van toepassing zal zijn bovenop men andere aandoening. Mijn moeder is part time moeten gaan werken en probeert elke avond voor zover mogelijk toch voor 22u in bed te zitten. Ik ben er amper bijna 25 maar wil liefst nu ook al 4/5 of part time werken. Dat wordt dan natuurlijk leuk weggelachen door buitenstaanders.
Ik mag er niet aan denken dat ik elke dag stipt om 8u30 in Brussel verwacht zou worden :/ En kzou er alles voor geven om met 6u slaap per nacht toe te komen, moet zalig zijn, al die vrije tijd.
Een bloedonderzoek (een volledig, that is) kan iets aan het licht brengen, maar het is niet altijd zo duidelijk als "gebt een beetje vitamientjes nodig", zoals iemand op de eerste pagina hier nogal simplistisch voorstelt.... (Puur afgaand op bloedonderzoeken zou ge bij mij zeggen dat er iets zorgwekkends met men lever aan de gang is, terwijl die eigenlijk kerngezond is...)
Met wat "geluk" valt er dus iets op, dat na veel heen en weer geloop langs lapzwanzen u bij iemand brengt die verdere onderzoeken kan doen, met uiteindelijk een DNA onderzoek die dan resulteert in de exacte diagnose. Ondertussen ben je een jaar of 2-3 verder.
Maar waarschijnlijk ben je kerngezond en heb je gewoon een dipje zoals zovelen onder ons die hebben na hun middageten

Praise yourself lucky
